rouzegar
روزگار
روزگار
دسته بندی موضوعات

سری جدبد مجموعه زیباترین اشعار و شعر نو از قیصر امین پور

سری جدبد مجموعه زیباترین اشعار و شعر نو از قیصر امین پور 

شعر نو از قیصر امین پور ، همراه با زیباترین شعر نو قیصر امین پور شعری نو و عاشقانه از قیصر امین پور یک شعر نو از قیصر امین پورو دانلود شعر نو زیبا از قیصر امین پور را در اختیار شما همراهان عزیز در این مجموعه از سایت روزگار قرار میدهیم  

 

 شعر نو از قیصر امین پور ،  اشعار عاشقانه نو از قیصر امین پور

 

 زیباترین اشعار و شعر نو از قیصر امین پور 

 

اگر دل دلیل است…
سراپا اگر زرد و پژمرده ایم 
ولی دل به پاییز نسپرده ایم 

چو گلدان خالی، لب پنجره 
پر از خاطرات ترک خورده ایم 

اگر داغ دل بود، ما دیده ایم 
اگر خون دل بود، ما خورده ایم 

اگر دل دلیل است، آورده ایم 
اگر داغ شرط است، ما برده ایم

اگر دشنه ی دشمنان، گردنیم!
اگر خنجر دوستان، گرده ایم!

گواهی بخواهید، اینک گواه:
همین زخمهایی که نشمرده ایم!

دلی سربلند و سری سر به زیر 
از این دست عمری به سر برده ایم

قیصر امین پور

 

 شعر نو از قیصر امین پور ،  اشعار عاشقانه نو از قیصر امین پور


کلاس انشا
صبح یک روز نوبهاری بود
روزی از روزهای اول سال 
بچه ها در کلاس جنگل سبز
جمع بودند دور هم خوشحال 

بچه ها غرق گفتگو بودند
باز هم در کلاس غوغا بود 
هر یکی برگ کوچکی در دست
باز انگار زنگ انشا بود

تا معلم ز گرد راه رسید
گفت با چهره ای پر از خنده:
باز موضوع تازه ای داریم
«آرزوی شما در آینده»

شبنم از روی برگ گل برخاست
گفت: «میخواهم آفتاب شوم
ذره ذره به آسمان بروم
ابر باشم دوباره آب شوم»

دانه آرام بر زمین غلتید
رفت و انشای کوچکش را خواند 
گفت: «باغی بزرگ خواهم شد
تا ابد سبز سبز خواهم ماند»

غنچه هم گفت: «گرچه دل تنگم
مثل لبخند باز خواهم شد
با نسیم بهار و بلبل باغ
گرم راز و نیاز خواهم شد»

جوجه گنجشک گفت: «میخواهم
فارغ از سنگ بچه ها باشم
روی هر شاخه جیک جیک کنم
در دل آسمان رها باشم»

جوجه کوچک پرستو گفت:
«کاش با باد رهسپار شوم 
تا افق های دور کوچ کنم
باز پیغمبر بهار شوم»

جوجه های کبوتران گفتند:
«کاش میشد کنار هم باشیم 
توی گلدسته های یک گنبد
روز و شب زایر حرم باشیم»

زنگ تفریح را که زنجره زد
باز هم در کلاس غوغا شد
هر یک از بچه ها به سویی رفت
و معلم دوباره تنها شد

با خودش زیر لب چنین می گفت:
«آرزوهایتان چه رنگین است!
کاش روزی به کام خود برسید!
بچه ها، آرزوی من این ست!»

بر تیر نگاه تو دلم سینه سپر کرد
بر تیر نگاه تو دلم سینه سپر کرد

                         تیر آمد و از این سپر و سینه گذر کرد

چشم تو به زیبایی خود شیفته‌تر شد

                         همچون گل نرگس که در آیینه نظر کرد

با عشق بگو سر به سر دل نگذارد

                         طفلی دلکم را غم تو دست به سر کرد

گفتیم دمی با غم تو راز نهانی

                         عالم همه را شور و شر اشک خبر کرد

سوز جگرم سوخته دامان دلم را

                         آهی که کشیدیم در آیینه اثر کرد

یک لحظه شدم از دل خود غافل و ناگاه

                         چون رود به دریا زد و چون موج خطر کرد

بی‌صبر و شکیبم که همه صبر و شکیبم

                         همراه عزیزان سفر کرده، سفر کرد

باید به میانجی گری یک سر مویت

                         فکری به پریشانی احوال بشر کرد

قیصر امین پور

 

 شعر نو از قیصر امین پور ،  اشعار عاشقانه نو از قیصر امین پور


دست عشق از دامن دل دور باد! 
                        می‌توان آیا به دل دستور داد؟ 

می‌توان آیا به دریا حکم کرد 

                        که دلت را یادی از ساحل مباد؟ 

موج را آیا توان فرمود: ایست! 

                        باد را فرمود: باید ایستاد؟ 

آنکه دستور زبان عشق را 

                        بی‌گزاره در نهاد ما نهاد 

خوب می‌دانست تیغ تیز را 

                        در کف مستی نمی‌بایست داد 

قیصر امین پور

 

بوی بهار می شنوم از صدای تو

                                نازکتر از گل است گل ِ گونه های تو

ای در طنین نبض تو آهنگ قلب من

                               ای بوی هر چه گل نفس آشنای تو

ای صورت تو آیه و آیینه خدا

                               حقا که هیچ نقص ندارد خدای تو

صد کهکشان ستاره و هفت آسمان حریر

                               آورده ام که فرش کنم زیر پای تو

رنگین کمانی از نخ باران تنیده ام

                               تا تاب هفت رنگ ببندم برای تو

چیزی عزیزتر ز تمام دلم نبود

                               ای پاره ی دلم، که بریزم به پای تو

امروز تکیه گاه تو آغوش گرم من

                               فردا عصای خستگی ام شانه های تو

در خاک هم دلم به هوای تو می تپد

                               چیزی کم از بهشت ندارد هوای تو

همبازیان خواب تو خیل فرشتگان

                               آواز آسمانیشان لای لای تو

بگذار با تو عالم خود را عوض کنم:

                               یک لحظه تو به جای من و من به جای تو

این حال و عالمی که تو داری، برای من

                               دار و ندار و جان و دل من برای تو

قیصر امین پور

 

بوی بهار می شنوم از صدای تو

                                نازکتر از گل است گل ِ گونه های تو

ای در طنین نبض تو آهنگ قلب من

                                ای بوی هر چه گل نفس آشنای تو

ای صورت تو آیه و آیینه خدا

                                حقا که هیچ نقص ندارد خدای تو

صد کهکشان ستاره و هفت آسمان حریر

                                آورده ام که فرش کنم زیر پای تو

رنگین کمانی از نخ باران تنیده ام

                                تا تاب هفت رنگ ببندم برای تو

چیزی عزیزتر ز تمام دلم نبود

                                ای پاره ی دلم، که بریزم به پای تو

امروز تکیه گاه تو آغوش گرم من

                                فردا عصای خستگی ام شانه های تو

در خاک هم دلم به هوای تو می تپد

                                چیزی کم از بهشت ندارد هوای تو

همبازیان خواب تو خیل فرشتگان

                                آواز آسمانیشان لای لای تو

بگذار با تو عالم خود را عوض کنم:

                                یک لحظه تو به جای من و من به جای تو

این حال و عالمی که تو داری، برای من

                                دار و ندار و جان و دل من برای تو

تو چقدر بایدی!
در تمام طول این سفر اگر
طول و عرض صفر را
طی نکرده ام

در عبور از این مسیر دور
از الف اگر گذشته ام
از اگر اگر به یا رسیده ام
از کجا به ناکجا…

یا اگر به وهم بودنم
احتمال داده ام

باز هم دویده ام
آنچنان که زندگی مرا
در هوای تو
نفس نفس
حدس می زند

هرچه می دوم
با گمان رد گام های تو
گم نمی شوم

راستی
در میان این همه اگر
تو چقدر بایدی!

قیصر امین پور

 

 شعر نو از قیصر امین پور ،  اشعار عاشقانه نو از قیصر امین پور


چیستان
ما گنهکاریم، آری، جرم ما هم عاشقی است
آری اما آنکه آدم هست و عاشق نیست، کیست؟

زندگی بی عشق، اگر باشد، همان جان کندن است
دم به دم جان کندن ای دل کار دشواری است، نیست؟

زندگی بی عشق، اگر باشد، لبی بی خنده است
بر لب بی خنده باید جای خندیدن گریست

زندگی بی عشق اگر باشد، هبوطی دائم است
آنکه عاشق نیست، هم اینجا هم آنجا دوزخی است

عشق عین آب ماهی یا هوای آدم است
می توان ای دوست بی آب و هوا یک عمر زیست؟

تا ابد در پاسخ این چیستان بی جواب
بر در و دیوار می پیچد طنین چیست؟ چیست؟…

قیصر امین پور

 

 شعر نو از قیصر امین پور 


فال نیک
گفتی: غزل بگو! چه بگویم؟ مجال کو؟
شیرین من! برای غزل شور و حال کو؟

پر می زند دلم به هوای غزل، ولی
گیرم هوای پر زدنم هست، بال کو؟

گیرم به فال نیک بگیرم بهار را
چشم و دلی برای تماشا و فال کو؟

تقویم چارفصل دلم را ورق زدم
آن برگهای سبزِ سرآغاز سال کو؟

رفتیم و پرسش دل ما بی جواب ماند
حال سوال و حوصله ی قیل و قال کو؟

قیصر امین پور


باری من و تو بی گناهیم
او نیز تقصیری ندارد

پس بی گمان این کار
کار چهارم شخص مجهول است!

قیصر امین پور


قیصر مرو که قحط سر و قحط قیصر است
در خشکسال عاطفه چشمان ما تر است

فریادها به باد شد آن کورسو فسرد
«این روزها که می گذرد» گوش ما کر است

هر دم، دم از «تنفّس صبحی» زدی و آه
خورشید هم به سوگ تو آهی مصوّر است

در قلب خستۀ تو نشان چه کاشت عشق
کین لاله زار شعر تو پر خون و خنجر است

پست است قصر قیصر رومی به چشم من
تا روم سوی بیت بلند تو قیصر است

انصاف کن که با همه مرهم نهاده هات
این زخم آخری به خدا نابرابر است

این بار نیستی که بگویم ز نیش درد
ما را زبان قاصر و قیصر سخنور است

باور نمی کنم تو نرفتی که قلب تو
در خون سرخ و زندۀ شعرت شناور است


بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند
سال ها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند
از همان لحظه که از چشم یقین افتادند
چشم های نگران آینه ی تردیدند

نشد از سایه ی خود هم بگریزند دمی
هرچه بیهوده به گرد خودشان چرخیدند

چون بجز سایه ندیدند کسی در پی خود
همه از دیدن تنهایی خود ترسیدند

غرق دریای تو بودند ولی ماهی وار
باز هم نام و نشان تو ز هم پرسیدند

در پی دوست همه جای جهان را گشتند
کس ندیدند در آیینه به خود خندیدند

سیر تقویم جلالی به جمال تو خوش است
فصل ها را همه با فاصله ات سنجیدند

تو بیایی همه ساعت ها و ثانیه ها
از همین روز، همین لحظه، همین دم عیدند

قیصر امین پور


 شعر نو از قیصر امین پور ،  اشعار عاشقانه نو از قیصر امین پور


فوت و فن عشق
پیش بیا! پیش بیا! پیش‌تر!
تا که بگویم غم دل بیشتر
دوست ترت دارم از هر چه دوست
ای تو به من از خود من خویش تر

دوست تر از آن که بگویم چه قدر
بیش تر از بیش تر از بیش تر

داغ تو را از همه داراترم
درد تو را از همه درویش تر

هیچ نریزد بجز از نام تو
بر رگ من گر بزنی نیشتر

فوت و فن عشق به شعرم ببخش
تا نشود قافیه اندیش تر

قیصر امین پور


ای عشق، ای ترنم نامت ترانه ها
معشوق آشنای همه عاشقانه ها
ای معنی جمال به هر صورتی که هست
مضمون و محتوای تمام ترانه ها

با هر نسیم، دست تکان می دهد گلی
هر نامه ای ز نام تو دارد نشانه ها

هر کس زبان حال خودش را ترانه گفت:
گل با شکوفه، خوشه گندم به دانه ها

شبنم به شرم و صبح به لبخند و شب به راز
دریا به موج و موج به ریگِ کرانه ها

باران قصیده ای است تر و تازه و روان
آتش ترانه ای به زبان زبانه ها

اما مرا زبان غزلخوانی تو نیست
شبنم چگونه دم زند از بی کرانه ها

کوچه به کوچه سر زده ام کو به کوی تو
چون حلقه در به در زده ام سر به خانه ها

یک لحظه از نگاه تو کافی است تا دلم
سودا کند دمی به همه جاودانه ها…

قیصر امین پور

 

ناودانها شر شر باران بی صبری است 
آسمان بی حوصله، حجم هوا ابری است
کفشهایی منتظر در چارچوب در 
کوله باری مختصر لبریز بی صبری است

 

پشت شیشه می تپد پیشانی یک مرد
در تب دردی که مثل زندگی جبری است

و سرانگشتی به روی شیشه های مات 
بار دیگر می نویسد: "خانه ام ابری است"

قیصر امین پور


چشم تو
ای از بهشت باز دری پیش چشم تو!
افسانه ای ست حور و پری پیش چشم تو
صورتگران چین همه انگار خوانده اند
زیباشناسی نظری پیش چشم تو

باید به جای نرگس و مستی بیاوریم
تصویرهای تازه تری پیش چشم تو

"زین آتش نهفته که در سینه ی من است"
خورشید، شعله… نه. شرری پیش چشم تو

هرشب ز چشم تو نظری چشم داشتیم
دارد دعای ما اثری پیش چشم تو؟

چیزی نداشتم که کنم پیشکش، به جز
دیوان شعر مختصری پیش چشم تو
 
قیصر امین پور

 

انکار
از تمام رمز و راز های عشق
جز همین سه حرف ساده
جز همین سه حرف ساده ی میان تهی 
چیز دیگری سرم نمی شود

 

من سرم نمی شود
ولی…

راستی

دلم
که می شود!

قیصر امین پور

 

لبخند خدا
پیش از این ها فکر می کردم خدا
خانه ای دارد میان ابرها
مثل قصر پادشاه قصه ها 
خشتی از الماس و خشتی از طلا

 

پایه های برجش از عاج و بلور
بر سر تختی نشسته با غرور

ماه، برق کوچکی از تاج او
هر ستاره پولکی از تاج او

اطلس پیراهن او آسمان
نقش روی دامن او کهکشان

 

 شعر نو از قیصر امین پور ،  اشعار عاشقانه نو از قیصر امین پور


ای روز آفتابی
ای روزهای خوب که در راهید!
ای جاده های گمشده در مه!
ای روزهای سخت ادامه!
از پشت لحظه ها به در آیید!
 
ای روز آفتابی!
ای مثل چمشهای خدا آبی!
ای روز آمدن!
ای مثل روز آمدنت روشن!
این روزها که می گذرد، هر روز
در انتظار آمدنت هستم!
اما
با من بگو که آیا، من نیز
در روزگار آمدنت هستم؟

قیصر امین پور

 

 زیباترین اشعار و شعر نو از قیصر امین پور 


همه ی حرف دلم
حرفها دارم اما… بزنم یا نزنم؟
با توام، با تو خدا را! بزنم یا نزنم؟
همه ی حرف دلم با تو همین است که "دوست"
چه کنم؟ حرف دلم را بزنم یا نزنم؟

عهد کردم دگر از قول و غزل دم نزنم
زیر قول دلم آیا بزنم یا نزنم؟

گفته بودم که به دریا نزنم دل اما
کو دلی تا که به دریا بزنم یا نزنم؟

از ازل تا به ابد پرسش آدم این است:
دست بر میوه ی حوا بزنم یا نزنم؟

به گناهی که تماشای گل روی تو بود
خار بر چشم تمنا بزنم یا نزنم؟

دست بر دست همه عمر در این تردیدم
بزنم یا نزنم؟ ها؟ بزنم یا نزنم؟

قیصر امین پور

 

همزاد عاشقان جهان
… اما
اعجاز ما همین است:
ما عشق را به مدرسه بردیم
در امتداد راهرویی کوتاه 
در آن کتابخانه ی کوچک
تا باز این کتاب قدیمی را 
که از کتابخانه امانت گرفته ایم
ــ یعنی همین کتاب اشارات را ــ
با هم یکی دو لحظه بخوانیم…

 

ما بی صدا مطالعه می کردیم
اما کتاب را که ورق می زدیم
تنها
گاهی به هم نگاهی….
ناگاه 
انگشتهای «هیس!»
ما را
از هر طرف نشانه گرفتند

انگار
غوغای چشمهای من و تو 
سکوت را 
در آن کتابخانه رعایت نکرده بود!

قیصر امین پور


سه شنبه
سه شنبه؛
چرا تلخ و بی حوصله؟

سه شنبه؛
چرا این همه فاصله؟

سه شنبه؛
چه سنگین! چه سرسخت، فرسخ به فرسخ!

سه شنبه
خدا کوه را آفرید!

قیصر امین پور


غزل در پرده ی دیر سال
چرا تا شکفتم
چرا تا تو را داغ بودم، نگفتم

چرا بی هوا سرد شد باد
چرا از دهن
حرفهای من
افتاد

قیصر امین پور

 

 شعر نو از قیصر امین پور ،  اشعار عاشقانه نو از قیصر امین پور


آواز عاشقانه ی ما در گلو شکست
آواز عاشقانه ی ما در گلو شکست
حق با سکوت بود، صدا در گلو شکست

دیگر دلم هوای سرودن نمی کند
تنها بهانه ی دل ما در گلو شکست

سر بسته ماند بغض گره خورده در دلم
آن گریه های عقده گشا در گلو شکست

ای داد، کس به داغ دل باغ ، دل نداد
ای وای، های های عزا در گلو شکست

آن روزهای خوب که دیدیم خواب بود
خوابم پرید و خاطره ها در گلو شکست

«بادا» مباد گشت و «مبادا» به باد رفت
«آیا» ز یاد رفت و «چرا» در گلو شکست

فرصت گذشت و حرف دلم نا تمام ماند
نفرین و آفرین و دعا در گلو شکست

تا آمدم که با تو خداحافظی کنم
بغضم امان نداد و خدا… در گلو شکست

قیصر امین پور 


وقتی تو نیستی 
نه هست های ما
چونان که بایدند
نه بایدها…

مثل همیشه آخر حرفم
و حرف آخرم را
با بغض می خورم
عمری است
لبخندهای لاغر خود را 
در دل ذخیره می کنم:
باشد برای روز مبادا!
اما
در صفحه های تقویم 
روزی به نام روز مبادا نیست
آن روز هرچه باشد 
روزی شبیه دیروز
روزی شبیه فردا
روزی درست مثل همین روزهای ماست
اما کسی چه می داند؟
شاید
امروز نیز روز مبادا
باشد!

وقتی تو نیستی 
نه هست های ما
چونانکه بایدند
نه بایدها…

هر روز بی تو
روز مبادا است!

قیصر امین پور

 

 شعر نو از قیصر امین پور ،  اشعار عاشقانه نو از قیصر امین پور
حسرت همیشگی
حرف های ما هنوز ناتمام… 
تا نگاه می‌کنی: 
وقت رفتن است 
باز هم همان حکایت همیشگی! 
پیش از آنکه با خبر شوی 
لحظه ی عزیمت تو ناگزیر می شود 
آی… 
ای دریغ و حسرت همیشگی!
ناگهان 
چقدر زود 
دیر می شود 

قیصر امین پور


سطرهای سفید
واژه واژه
سطر سطر 
صفحه صفحه
فصل فصل
گیسوان من سفید می شوند
همچنان که سطر سطر
صفحه های دفترم سیاه می شوند

خواستی که به تمام حوصله
تارهای روشن و سفید را
رشته رشته بشمری
گفتمت که دست های مهربانی ات
در ابتدای راه 
خسته می شوند
گفتمت که راه دیگری
انتخاب کن:
دفتر مرا ورق بزن!
نقطه نقطه
حرف حرف
واژه واژه 
سطر سطر
شعرهای دفتر مرا
مو به مو حساب کن!

 

شعر نو از قیصر امین پور 

این مطلب مفید بود ؟
سری جدبد مجموعه زیباترین اشعار و شعر نو از قیصر امین پور
این مطلب مفید بود ؟

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

×