معرفی کتاب ” چراغ ها را من خاموش می کنم “

6

کتاب چراغ ها را من خاموش می کنم رمانی جذاب و خواندنی به قلم نویسنده ایرانی زویا پیرزاد است. این رمان ایرانی برای نخستین بار توسط انتشارات نشر مرکز در سال ۱۳۸۰ منتشر گردید. کتاب چراغ ها را من خاموش می کنم از سال ۱۳۸۰ تاکنون چندین بار تجدید چاپ شده و از رمان های پرطرفدار این نویسنده به شمار می آید. نویسنده این کتاب نگاه نوینی به جایگاه زن در ادبیات ایرانی داشته و از این منظر مورد توجه و شاید تشویق بسیاری از منتقدین قرار گرفته است.

داستان اصلی کتاب

کتاب چراغ ها را من خاموش می کنم

ماجرای اصلی داستان این کتاب در شهر آبادان است و از زبان یک بانوی ارمنی به نام کلاریس نقل می گردد. داستان در بطن یک خانواده ارمنی ساکن آبادان جریان داشته و از روابط خانواده های ارمنی در همسایگی کلاریس در منطقه بوارده آبادان سخن می گوید. بوارده مکان اصلی می باشد که ماجراهای آرام و داستان های کلاریس در آنجا سپری می گردد. بنا به نقل از نویسنده این کتاب بوارده منطقه ای است که زمین هایش از دارایی های یک مرد عرب بوده که فرزندی بسیار زیبا به نام ورده داشته و این زمین ها را بوارده به معنای زمین ها و دارایی پدر ورده نام نهاده اند. داستان کتاب چراغ ها را من خاموش می کنم، داستانی آرام، به دور از حادثه جویی، اتفاقات پر تلاطم و حوادث گوناگون بوده و یک روند داستان وار و آرام را دنبال می کند.

سبک نوشتار کتاب

با توجه به نقدها و بررسی های انجام گرفته از این رمان ایرانی می توان گفت سبک نوشتن در این کتاب سبک زنانه نویسی است و از دیدگاه یک زن، احساسات و محدودیت های او به داستان و روند آن پرداخته شده است. زنانه نویسی یکی از سبک های بسیار پرطرفدار در ادبیات سراسر جهان است که در کتاب های پر آوازه بسیاری به قلم نویسندگان مرد به رشته تحریر در آمده است. همان طور که از عنوان کتاب پیداست داستان این رمان یکنواختی و تکرار روزمرگی های کلاریس می باشد که از روشنایی روز به خاموشی چراغ ها و تاریکی شب کشیده شده و در بامدادی دیگر آغاز می گردد.

روایت های کتاب چراغ ها را من خاموش می کنم

کتاب چراغ ها را من خاموش می کنم

داستان این کتاب مربوط به دهه ۱۳۴۰ بوده و روایت روزمرگی های یک زن ارمنی، روابط خانوادگی او با همسایگان ارامنه و مشکلات فرزندان دوقلویش را به قلم می کشد. کلاریس با تعداد زیادی از خانواده های ارمنی در خانه های سازمانی ساکن بوده و در ارتباط نزدیک با یکدیگر هستند. روند اصلی داستان، خستگی ها و دل زدگی های کلاریس از روزمرگی های زندگی بوده و شباهت بسیار زیادی به زندگی روزمره بسیاری از ماها دارد. در این میان گریزی به دل بستگی های عاطفی و وابستگی های روحی کلاریس به مرد همسایه زده و تصورات زنانه او را در مورد این مرد به قلم می کشد.

کلاریس بر این باور است زندگی او با مرد همسایه رنگ و بوی دیگری داشته و از روزمرگی و یکنواختی های هر روزه اش فاصله خواهد گرفت. نویسنده این کتاب در کنار زندگی روزمره کلاریس از وضعیت سیاسی، اقتصادی و باورهای اجتماعی دهه ۴۰ نیز روایت کوتاهی داشته و بر جذابیت و تنوع داستان می افزاید.

ترجمه های مختلف کتاب

این کتاب رمان مورد علاقه و توجه بسیاری از منتقدین قرار گرفته و ترجمه ی فرانسوی آن به قلم کریستوفر بالای در سال ۲۰۰۶ و ترجمه انگلیسی آن به قلم فرانکلین لوئیس در سال ۲۰۱۲ منتشر شده است. این کتاب جوایز ادبی بسیار زیادی مانند جایزه ادبی یلدا، جایزه بهترین رمان سال بنیاد گلشیری و جایزه کتاب سال را از آن خود نموده  است. برخی از منتقدین بر این باور هستند که خانم پیرزاد در این کتاب قلمی محافظه کارانه داشته و این از زیبایی داستان کاسته و بر ابهامات آن می افزاید. برخی از منتقدین نیز از بی هویتی و سطحی بودن شخصیت های این داستان گلایه داشته و بر این باور هستند که کلاریس یک شخصیت بسیار رام شده، آرام و به دور از هیجانات زنانه بوده و از دنیای واقعی زنانه فرسنگ ها فاصله دارد.

نظرات منتقدین کتاب

 در کلام آخر می توان گفت با تمامی اوصاف و نقدهای مثبت و منفی از این کتاب، کتاب چراغ ها را من خاموش می کنم کتابی مورد پسند در دیدگاه اکثریت افراد عامه و منتقدین بوده و در حال حاضر چاپ صدم این کتاب در بازار موجود و در دسترس علاقه مندان قرار گرفته است. با توجه به گسترش اینترنت، فضای مجازی و نرم افزارهای کتاب خوانی، کتاب چراغ ها را من خاموش می کنم به شکل اینترنتی و نسخه های صوتی در اختیار کتاب دوستان و افراد اهل مطالعه قرار می گیرد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.