عوامل خطر نازایی در زنان و مردان

0 26

نازایی یا ناباروری در زنان نیز می تواند علل مختلفی داشته باشد.

عواملی که خطر را افزایش می دهد عبارتند از:

سن: توانایی باروری در حدود ۳۲ سالگی شروع می‌شود.

سیگار کشیدن: سیگار کشیدن خطر نازایی یا ناباروری را در آقایان و خانم‌ها را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد و ممکن است اثرات درمان باروری را تضعیف کند. استعمال سیگار در دوران بارداری احتمال کاهش بارداری را افزایش می‌دهد. استعمال دخانیات نیز با کاهش باروری در ارتباط است.

الکل: هر مقدار مصرف الکل می‌تواند احتمال ابتلا به بیماری را تحت تأثیر قرار دهد.

چاق بودن یا اضافه وزن: این می‌تواند خطر ناباروری در زنان و همچنین مردان را افزایش دهد.

اختلالات خوردن غذا: اگر اختلال خوردن منجر به کاهش وزن جدی شود، ممکن است مشکلات باروری ایجاد شود.

رژیم غذایی: کمبود اسید فولیک، آهن، روی و ویتامین B-12 می‌تواند روی باروری تأثیر بگذارد. زنانی که در معرض خطر هستند، از جمله رژیم‌های وگان، باید از پزشک خود در مورد مکمل‌ها سوال کنند.

ورزش: ورزش بیش از حد و یا بسیار کم می‌تواند منجر به مشکلات باروری شود.

عفونت‌های مقاربتی (STI): کلامیدیا می‌تواند به لوله‌های فالوپ در خانم آسیب برساند و باعث ایجاد التهاب در اسکروتوم مرد شود. برخی از STIهای دیگر نیز ممکن است باعث نازایی شوند.

قرار گرفتن در معرض برخی مواد شیمیایی: برخی از سموم دفع آفات، علف کش‌ها، فلزات، مانند سرب و حلال‌ها در مردان و زنان با مشکلات باروری مرتبط است. یک مطالعه بر روی موش‌ها نشان داده است که مواد تشکیل دهنده برخی از شوینده‌های خانگی ممکن است باعث کاهش باروری شود.

استرس روانی: این ممکن است در تخمک گذاری زنان و تولید اسپرم مرد مؤثر باشد و منجر به کاهش فعالیت جنسی شود.

شرایط پزشکی

برخی از شرایط پزشکی می‌تواند بر باروری تأثیر بگذارد.

به نظر می‌رسد اختلالات تخمک گذاری شایع‌ترین علت نازایی یا ناباروری در زنان است.

تخمک گذاری انتشار ماهانه یک تخم است. تخمک‌ها ممکن است هرگز آزاد نشوند یا فقط در بعضی از چرخه‌ها آزاد شوند.

اختلالات تخمک گذاری می‌تواند ناشی از:

نارسایی زودرس تخمدان: تخمدان‌ها قبل از ۴۰ سالگی کار خود را متوقف می‌کنند.

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS): تخمدان‌ها به طور غیر طبیعی عمل می‌کنند و تخمک گذاری ممکن است رخ ندهد.

هایپرپرولاکتینمی: اگر میزان پرولاکتین زیاد باشد، و خانم باردار یا شیرده نباشد، ممکن است در تخمک گذاری و باروری تأثیر بگذارد.

کیفیت تخمک ضعیف: تخمک‌هایی که آسیب دیده یا دچار ناهنجاری‌های ژنتیکی می‌شوند، نمی‌توانند بارداری را حفظ کنند. هرچه زن مسن‌تر باشد، این خطر بیشتر است.

مشکلات تیروئید: غده تیروئید بیش فعال یا تحت فشار نمی‌تواند منجر به عدم تعادل هورمونی شود.

شرایط مزمن: این‌ها شامل ایدز یا سرطان است.

مشکلات موجود در رحم یا لوله‌های فالوپی : این مشکلات می‌تواند مانع از حرکت تخم از تخمدان به رحم شود.

اگر تخمک سفر نکند ، می‌توان به طور طبیعی بارداری دشوارتر شود.

علل آن عبارتند از:

جراحی: عمل جراحی لگن می‌تواند بعضی اوقات باعث ایجاد زخم یا آسیب به لوله‌های فالوپ شود. جراحی دهانه رحم گاهی اوقات می‌تواند باعث زخم شدن یا کوتاه شدن دهانه رحم شود.

فیبروم‌های زیر مخاط: تومورهای خوش خیم یا غیر سرطانی در دیواره عضلانی رحم رخ می‌دهد. آن‌ها می‌توانند در لانه گزینی دخالت کرده یا لوله فالوپی را مسدود کنند و از لقاح اسپرم و تخمک جلوگیری کنند. فیبروم‌های بزرگ زیر مخاطی رحم ممکن است حفره رحم را بزرگتر کند و مسیری را برای سفر اسپرم‌ها افزایش دهد.

آندومتریوز: سلول‌هایی که بطور معمول در قسمت داخلی رحم ایجاد می‌شوند، در جای دیگری از بدن رشد می‌کنند.

درمان عقیم سازی قبلی: در خانم‌هایی که تصمیم گرفته‌اند لوله‌های فالوپ خود را مسدود کنند، روند برگشت معکوس می‌شود، اما شانس بارور شدن مجدد زیاد نیست.

داروها و درمان‌های نازایی و ناباروری

برخی از داروها می‌توانند در باروری در زن تأثیر بگذارند.

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs): استفاده طولانی مدت از آسپیرین یا ایبوپروفن ممکن است باروری را دشوارتر کند.

شیمی درمانی: برخی از داروهای شیمی درمانی می‌توانند منجر به نارسایی تخمدان شوند. در بعضی موارد، این ممکن است دائمی باشد.

پرتودرمانی: اگر این هدف در نزدیکی اندام تولید مثل باشد، می‌تواند خطر بروز مشکلات باروری را افزایش دهد.

داروهای غیرقانونی: بعضی از خانم‌هایی که از ماری جوانا یا کوکائین استفاده می‌کنند ممکن است مشکلات باروری داشته باشند.

کلسترول: یک مطالعه نشان داده است که میزان کلسترول بالا ممکن است در باروری زنان تأثیر داشته باشد.

عوامل موثر در درمان نازایی

  • درمان به عوامل زیادی بستگی دارد از جمله سن فردی که مایل به باروری است، ناباروری چه مدت به طول انجامیده است، ترجیحات شخصی و وضعیت عمومی سلامتی آن‌ها بستگی دارد.
  • زیاد بودن تعداد مقاربت
  • ممکن است به زوجین توصیه شود که بیشتر اوقات در زمان تخمک گذاری رابطه جنسی داشته باشند. اسپرم تا ۵ روز می‌تواند در داخل بدن زن زنده بماند، در حالی که تخمک تا ۱ روز پس از تخمک گذاری می‌تواند بارور شود. از نظر تئوری می‌توان در مورد هر یک از این ۶ روز که قبل و حین تخمک گذاری اتفاق می‌افتد مقاربت کرد.

با این حال، یک نظرسنجی نشان داده است که ۳ روز به احتمال زیاد یک پنجره باروری را ارائه می‌دهد، ۲ روز قبل از تخمک گذاری به علاوه ۱ روز تخمک گذاری است. برخی تصور می‌کنند که برای افزایش عرضه اسپرم باید تعداد دفعاتی که زوج باهم مقاربت می‌شوند کاهش یابد، اما بعید است تغییر ایجاد کند.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.