رشت؛ شهر باران و سفرههای رنگین
تو رشتی هستی؛ شهر باران، سبزهمیدان و سفرههایی که بوی سیر و سبزی و دود کباب میدهند. رشت بهخاطر فرهنگ غنی آشپزیاش در شبکهٔ شهرهای خلاق یونسکو ثبت شده و تو هم مثل همین شهر، زندگی را با طعم و رنگ و شادی دوست داری. در هر جمعی که باشی، جان تازهای به آن میدهی و خندهات از دور شنیده میشود.
نقطهٔ قوتت سرزندگی و اجتماعی بودن است. آدمها را زود با خودت دوست میکنی و از دور هم جمع کردنشان لذت میبری. در آشپزخانهات میرزاقاسمی و باقلاقاتق و ترشیتره هیچوقت فقط یک غذا نیست، بهانهای است برای مهمانی. کار هم که باشد، با انرژی و بیتعارف انجامش میدهی. مثل باران گیلان، هر جا میروی زمین را سبز میکنی و حال آدمها را تازه.
شاید گاهی آنقدر در دل جمع و هیجانهای تازه غرق شوی که برای خلوت و استراحت خودت وقتی نماند. حتی جنگلهای سرسبز شمال هم به روزهای آفتابی و آرام نیاز دارند تا خودشان را پیدا کنند. گاهی یک عصر را فقط برای خودت نگه دار؛ یک چای، یک صندلی روی ایوان و صدای باران. انرژیات بعد از آن دوباره پرتر از همیشه برمیگردد. «من رشتم؛ پرباران، پرخنده، با یک سفرهٔ همیشهباز برای هر کس که از راه برسد.»