مشهد؛ شهر آغوش باز و مهماننوازی
تو مشهدی هستی؛ شهری که هر سال میلیونها مسافر را از گوشهوکنار ایران و جهان در آغوش میگیرد و به مهماننوازیاش شناخته میشود. تو هم دلی بزرگ داری که برای همه جا دارد. در خانهات همیشه باز است، سماورت همیشه روشن و هیچ مسافری از کنارت بییک استکان چای و نبات رد نمیشود.
نقطهٔ قوتت گرما و پذیرندگی است. آدمها از هر جا و با هر سلیقهای که باشند، کنارت احساس غریبی نمیکنند؛ چون تو بلدی کاری کنی که همه حس کنند خانهٔ خودشان است. ریشههایت هم عمیق است: در همسایگی شهرت، توس، آرامگاه فردوسی قرار دارد؛ همان کسی که با شاهنامه زبان فارسی را زنده نگه داشت. تو هم مثل این میراث، به سنتها و خاطرههای جمعی وفاداری. زعفران خوشرنگ و خوشعطر این خطه هم شبیه توست: کمادعا اما پراثر؛ یک ذره از حضورت، رنگ و بوی جمعی را عوض میکند.
گاهی آنقدر به فکر مهمانها و عزیزانت هستی که خودت را فراموش میکنی. دل بزرگ هم به استراحت نیاز دارد و گاهی گفتن «امروز نمیتوانم» عیب نیست. یادت باشد میزبان خوب اول باید حال خودش خوب باشد تا بتواند سفرهای گرم پهن کند. کمی هم مهمان خودت باش. «من مشهدم؛ دری همیشهباز، سماوری همیشهروشن و دلی که برای همه جا دارد.»