کرمان؛ شهر کویر و ستارهها
تو کرمانی هستی؛ شهری در حاشیهٔ کویری که کلوتهای شگفتانگیز دشت لوت و باغ شازده ماهان را در دل خود دارد؛ باغی سرسبز که ناگهان وسط خاک و آفتاب سبز میشود. تو هم پر از شگفتیهای پنهانی. در نگاه اول آرام و کمحرف به نظر میرسی، اما هر کس کمی نزدیکتر شود، دنیایی پرمایه و سرسبز در تو کشف میکند.
نقطهٔ قوتت آرامش، استقامت و استقلال است. مثل آدمهایی که قرنها در اقلیم سخت کویر زندگی ساختند، تو هم در روزهای سخت خونسردیات را حفظ میکنی و بیهیاهو راهحل پیدا میکنی. در طبیعت اهل کشف و ماجراجویی هستی و از سکوت نمیترسی؛ شبهای پرستارهٔ کویر حال تو را خوب میکند. در کار هم مثل قالیبافان کرمان، که فرشهایشان به ظرافت نقش و رنگ شهرت دارد، صبور و دقیقی. پستهٔ کرمان هم شبیه توست: پوستهٔ سخت، مغز شیرین.
شاید گاهی کمحرفیات باعث شود دیگران فکر کنند فاصله گرفتهای یا چیزی برایت مهم نیست. بد نیست گاهی احساساتت را به زبان بیاوری و بگذاری عزیزانت بدانند چقدر برایت عزیزند. همانطور که باغ شازده با وجود دیوارهایش، درش را به روی مسافران باز کرده، تو هم دری به دنیای درونت باز کن. «من کرمانم؛ آرام مثل کویر، پرستاره مثل شبهایش و شیرین مثل مغز پسته.»