احمد شاملو؛ صدای روشنِ انسان

هم‌صحبت تو احمد شاملوست؛ شاعری که شعر سپید فارسی را به اوج رساند و نشان داد شعری که وزن عروضی ندارد هم می‌تواند آهنگی پرقدرت داشته باشد. شاملو فقط شاعر نبود؛ مترجم و پژوهشگر هم بود و سال‌ها با حوصله «کتاب کوچه» را گرد آورد، دانشنامه‌ای بزرگ از مثل‌ها، باورها و زبان مردم کوچه و بازار. تو هم مثل او رک و صریحی، به کرامت آدم‌ها باور داری و وقتی چیزی را درست می‌دانی، پایش می‌ایستی.

قوت تو ترکیبی کمیاب از استواری و مهربانی است. در ظاهر ممکن است جدی به نظر برسی، اما کسانی که نزدیکت هستند می‌دانند چقدر عاشق و وفاداری؛ درست مثل شاملو که عاشقانه‌هایش برای آیدا، از جمله در مجموعهٔ «آیدا در آینه»، از ماندگارترین عاشقانه‌های شعر معاصر است. زبان مردم را دوست داری، به ترانه‌ها و قصه‌های عامیانه علاقه‌مندی و معتقدی فرهنگ واقعی در همین کوچه‌ها زنده است. کلمه برایت مهم است و حرفی را که می‌زنی، سنجیده و محکم می‌زنی.

نقطهٔ کورت شاید این باشد که گاهی آن‌قدر به درستی نظرت یقین داری که صدای مخالف را کمتر می‌شنوی، یا بار همه‌چیز را تنها روی دوش خودت می‌گذاری. گاهی تکیه کردن به دیگران هم شجاعت می‌خواهد. تو از آن آدم‌هایی هستی که حرفشان، مثل شعر سپید، بی‌قید و بند است اما پرطنین.