اخبار ایذه

ایذه شهری در شمال‌شرق استان خوزستان و مرکز شهرستان ایذه است که در منطقه‌ای نیمه‌کوهستانی و در حدود ۱۸۰ کیلومتری شمال‌شرق اهواز قرار دارد. ایذه را به دلیل طبیعت متنوع، جنگل‌های بلوط، آبشارها و تالاب‌هایش قطب طبیعت‌گردی خوزستان می‌دانند و در گذشته مرکز حکومت اتابکان لر بزرگ بوده است.

تاریخچه

ایذه از دورهٔ ایلامیان تاکنون پیوسته محل سکونت انسان بوده و در دورهٔ ایلام نو «آیاپیر» نام داشته است. نقش‌برجسته‌های شاهسوار، خونگ اژدر، کول فرح و اشکفت سلمان از مهم‌ترین یادگارهای ایلامی این منطقه‌اند و مجسمهٔ مشهور «مرد پارتی» نیز در شمی، در نزدیکی ایذه، کشف شده است. جغرافی‌دانان سده‌های نخستین اسلامی از این شهر با نام «ایذج» یاد کرده‌اند و در دوره‌های بعد «مال‌امیر» یا «مالمیر» خوانده می‌شد تا اینکه در شهریور ۱۳۱۴ نام ایذه بر آن گذاشته شد.

طبیعت و اقتصاد

پیرامون ایذه را کوه‌ها، دشت‌ها و تالاب‌هایی مانند میانگران و بندون فراگرفته‌اند. سد و نیروگاه کارون ۳، از بزرگ‌ترین سدهای برق‌آبی کشور، در محدودهٔ شهرستان ایذه ساخته شده و دریاچهٔ آن به یکی از مقصدهای گردشگری منطقه تبدیل شده است. کشاورزی و دامداری، به‌ویژه تولید برنج در دشت سوسن و انار در روستای شیوند، و نیز صنایع دستی از پایه‌های اقتصاد محلی به شمار می‌روند. با این حال، کمبود فرصت شغلی سبب مهاجرت شمار قابل‌توجهی از ساکنان ایذه به شهرهای دیگر شده است.

مردم و فرهنگ

مردم ایذه لر بختیاری‌اند و به گویش بختیاری سخن می‌گویند؛ بیشتر طایفه‌های ساکن شهر از دو شاخهٔ هفت‌لنگ و چهارلنگ ایل بختیاری‌اند. بافت قالی و قالیچهٔ بختیاری با نقش‌های هندسی و الهام‌گرفته از طبیعت، گلیم‌بافی، نمدمالی، گیوه‌دوزی و چوقابافی از هنرهای دستی رایج در ایذه است و پوشاک محلی بختیاری هنوز در زندگی مردم جایگاه دارد.