اخبار میاندوآب

میاندوآب یکی از شهرهای جنوبی استان آذربایجان غربی است که در حدود ۱۴۳ کیلومتری ارومیه و در جنوب دریاچهٔ ارومیه قرار دارد. نام شهر از موقعیت آن میان دو رود پرآب زرینه‌رود و سیمینه‌رود گرفته شده و به همین دلیل میاندوآب را «سرزمین آب‌ها» نیز می‌خوانند.

تاریخچه

پیشینهٔ سکونت در دشت میاندوآب به هزاره‌های پیش از میلاد و دورهٔ اورارتو می‌رسد، اما نخستین سندهای مربوط به شهر امروزی به دورهٔ فتحعلی‌شاه قاجار بازمی‌گردد. در دورهٔ ناصرالدین‌شاه، میاندوآب از املاک عزیزخان مکری بود و بعدها به خاندان معیرالممالک رسید؛ نام قدیمی شهر، مرحمت‌آباد، یادگار همین دوره است. میاندوآب تا سال ۱۳۰۹ خورشیدی از توابع مراغه بود. برخی پژوهشگران نام محله‌هایی چون کرمانی‌ها و سیرجانی‌ها را با کوچ اجباری گروهی از مردم کرمان در دورهٔ قاجار مرتبط می‌دانند.

اقتصاد و جایگاه امروز

میاندوآب در دشتی حاصلخیز و پرآب قرار دارد و از قطب‌های کشاورزی آذربایجان غربی است. این دشت روزگاری به کشت پنبه شهرت داشت و امروز چغندرقند، غلات و محصولات باغی در آن کشت می‌شود. کارخانهٔ قند میاندوآب، که در دههٔ ۱۳۱۰ تأسیس شد، از قدیمی‌ترین کارخانه‌های قند کشور و مهم‌ترین واحد صنعتی منطقه است. میاندوآب همچنین چهارراه ارتباطی استان‌های آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی، زنجان و کردستان به شمار می‌آید.

مردم و فرهنگ

بیشتر مردم میاندوآب به ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند و گروهی از کردها نیز در شهر زندگی می‌کنند. دوچرخه‌سواری در این شهر پیشینه‌ای طولانی دارد و استفادهٔ گسترده از دوچرخه، لقب «شهر دوچرخهٔ ایران» را برای میاندوآب به ارمغان آورده است. موزهٔ میاندوآب نیز با آثاری از هزارهٔ ششم پیش از میلاد تا دورهٔ قاجار، از موزه‌های غنی استان است.