شنبه ۴ مهر ۱۴۰۵ فال حافظ امروز آماده است · بخوانید

فال حافظ دوشنبه ۲۱ دی ۱۴۰۵

زبان خامه ندارد سر بیان فراقوگرنه شرح دهم با تو داستان فراق
دریغ مدت عمرم که بر امید وصالبه سر رسید و نیامد به سر زمان فراق
سری که بر سر گردون به فخر می سودمبه راستان که نهادم بر آستان فراق
چگونه باز کنم بال در هوای وصالکه ریخت مرغ دلم پر در آشیان فراق
کنون چه چاره که در بحر غم به گردابیفتاد زورق صبرم ز بادبان فراق
بسی نماند که کشتی عمر غرقه شودز موج شوق تو در بحر بی کران فراق
اگر به دست من افتد فراق را بکشمکه روز هجر سیه باد و خان و مان فراق
رفیق خیل خیالیم و همنشین شکیبقرین آتش هجران و هم قران فراق
چگونه دعوی وصلت کنم به جان که شده ستتنم وکیل قضا و دلم ضمان فراق
ز سوز شوق دلم شد کباب دور از یارمدام خون جگر می خورم ز خوان فراق
فلک چو دید سرم را اسیر چنبر عشقببست گردن صبرم به ریسمان فراق
به پای شوق گر این ره به سر شدی حافظبه دست هجر ندادی کسی عنان فراق
غزل شمارهٔ ۲۹۷

تعبیر فال

حافظ در این غزل سوزناک، فراق را به هر زبانی که می‌شناسد وصف می‌کند. او می‌گوید قلم توان شرح این داستان را ندارد؛ سری که روزی از افتخار به آسمان می‌سود، اکنون بر آستان جدایی نهاده شده است. مرغ دلش در آشیان فراق پر ریخته و قایق صبرش در گردابی از غم گرفتار شده است. با این همه، شاعر همنشین شکیبایی و خیال یار است و در پایان می‌گوید اگر این راه با پای شوق پیمودنی بود، هیچ‌کس عنانش را به دست هجر نمی‌سپرد.

فالی که آمده نشان می‌دهد در دوره‌ای از دوری و انتظار به سر می‌برید؛ شاید دوری از یک عزیز، یا فاصله‌ای طولانی با آرزویی قدیمی. این غزل احساسات شما را انکار نمی‌کند و به آن‌ها ارج می‌گذارد. عمق این دلتنگی، نشان از عمق دلبستگی شماست.

اما توصیهٔ حافظ این است که شکیبایی را رفیق راه کنید، نه دشمن. قایق صبر هرچند در گرداب است، هنوز غرق نشده. به جای شمردن روزهای رفته، به قدم‌های کوچکی فکر کنید که امروز می‌توانید بردارید. گاهی نوشتن همان حرف‌هایی که قلم از گفتنش عاجز است، دل را سبک می‌کند و راه تازه‌ای می‌گشاید.

حال دل

دلتنگی عمیقی را تجربه می‌کنید؛ آن را پنهان نکنید و با نوشتن یا گفت‌وگو با کسی امین، از سنگینی‌اش بکاهید.

عشق و رابطه

دوری یا سردی موقتی میان شما و عزیزتان هست؛ با پیامی صادقانه و بی‌گله، رشتهٔ پیوند را دوباره گرم کنید.

کار و آینده

در کاری که به‌کندی پیش می‌رود، ناامید نشوید؛ هدف بزرگ را به گام‌های کوچک تقسیم کنید تا حس پیشرفت دوباره به شما برگردد.