فال حافظ سه‌شنبه ۲۶ خرداد ۱۴۰۵

شنیده ام سخنی خوش که پیر کنعان گفتفراق یار نه آن می کند که بتوان گفت

حدیث هول قیامت که گفت واعظ شهرکنایتی ست که از روزگار هجران گفت

نشان یار سفرکرده از که پرسم بازکه هر چه گفت برید صبا پریشان گفت

فغان که آن مه نامهربان مهرگسلبه ترک صحبت یاران خود چه آسان گفت

من و مقام رضا بعد از این و شکر رقیبکه دل به درد تو خو کرد و ترک درمان گفت

غم کهن به می سال خورده دفع کنیدکه تخم خوش دلی این است پیر دهقان گفت

گره به باد مزن گر چه بر مراد رودکه این سخن به مثل باد با سلیمان گفت

به مهلتی که سپهرت دهد ز راه مروتو را که گفت که این زال ترک دستان گفت

مزن ز چون و چرا دم که بنده مقبلقبول کرد به جان هر سخن که جانان گفت

که گفت حافظ از اندیشه تو آمد بازمن این نگفته ام آن کس که گفت بهتان گفت

غزل شمارهٔ ۸۸

تعبیر فال

حافظ این غزل را با یاد پیر کنعان، یعقوب، آغاز می‌کند که گفته بود درد دوری از یار در گفتن نمی‌گنجد. شاعر در جست‌وجوی نشانی از یار سفرکرده است، اما هر خبری که باد صبا می‌آورد، آشفته و ناتمام است. او گله می‌کند که آن ماه نامهربان چه آسان از همنشینی یاران دل کند، و با این همه تصمیم می‌گیرد از این پس به رضایت و پذیرش تکیه کند.

تعبیر این فال برای شما آموختن صبر در دوری و بی‌خبری است. اگر منتظر خبری از کسی یا پاسخی برای کاری هستید و نشانه‌ها مبهم و پراکنده‌اند، خود را با گمانه‌زنی خسته نکنید. داستان یعقوب یادآور این است که انتظار صبورانه، سرانجام به دیدار می‌رسد.

حافظ دو توصیهٔ دیگر هم دارد. یکی اینکه غم کهنه را با شادی و همنشینی خوش دور کنید، چون به گفتهٔ پیر دهقان، بذر دلخوشی همین است. دیگر اینکه به موقعیت‌های گذرا بیش از حد تکیه نکنید؛ حتی اگر باد این روزها به مراد شما می‌وزد، گره کار را به آن نزنید. بر پایه‌ای محکم بسازید تا دستاوردتان ماندگار شود.

فال حافظ سه‌شنبه ۲۶ خرداد ۱۴۰۵

تعبیر فال

حال دل

عشق و رابطه

کار و آینده