فال حافظ چهارشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۵

گر دست رسد در سر زلفین تو بازمچون گوی چه سرها که به چوگان تو بازم

زلف تو مرا عمر دراز است ولی نیستدر دست سر مویی از آن عمر درازم

پروانه راحت بده ای شمع که امشباز آتش دل پیش تو چون شمع گدازم

آن دم که به یک خنده دهم جان چو صراحیمستان تو خواهم که گزارند نمازم

چون نیست نماز من آلوده نمازیدر میکده زان کم نشود سوز و گدازم

در مسجد و میخانه خیالت اگر آیدمحراب و کمانچه ز دو ابروی تو سازم

گر خلوت ما را شبی از رخ بفروزیچون صبح بر آفاق جهان سر بفرازم

محمود بود عاقبت کار در این راهگر سر برود در سر سودای ایازم

حافظ غم دل با که بگویم که در این دورجز جام نشاید که بود محرم رازم

غزل شمارهٔ ۳۳۴

تعبیر فال

عاشق این غزل آرزوی دوباره رسیدن به زلف یار را دارد و حاضر است هر چه دارد در این بازی بگذارد. از شمع می‌خواهد به پروانه آرامش بدهد و خیال یار را چنان در همه‌جا می‌بیند که از ابروانش هم محراب می‌سازد و هم کمانچه. در بیتی امیدبخش می‌گوید سرانجام کار در این راه محمود است؛ بازی زیبایی با نام محمود و ایاز که از فرجامی نیکو خبر می‌دهد. و آرزو دارد یار شبی خلوتش را روشن کند تا مثل صبح سربلند شود.

مهم‌ترین پیام فال شما همین فرجام نیکوست. تلاشی که کرده‌اید، هرچند گاهی دلسردکننده بوده، به نتیجه‌ای پسندیده می‌رسد. آنچه لازم است، ادامه دادن با همان صداقت و شوق است.

حافظ در پایان از نداشتن همراز گلایه می‌کند. شاید شما هم این روزها کسی را ندارید که حرف دلتان را با او بزنید. سعی کنید دوستی امین پیدا کنید یا رابطه‌ای قدیمی را زنده کنید؛ باری که مدت‌ها تنها کشیده‌اید، با یک شنوندهٔ خوب سبک‌تر می‌شود. گاهی یک دیدار یا یک شب گفت‌وگو، همان روشنایی‌ای است که خلوت را به صبح بدل می‌کند و به شما نیروی ادامه می‌دهد.

فال حافظ چهارشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۵

تعبیر فال

حال دل

عشق و رابطه

کار و آینده