مهدی احمدوند

زندگی و آغاز فعالیت

مهدی احمدوند در ۲۹ بهمن ۱۳۷۰ در کرج به دنیا آمد. بنا بر گزارش‌های رسانه‌ای، خانواده‌اش اصالتاً اهل همدان‌اند و او از حدود چهارده‌سالگی به‌طور جدی به موسیقی روی آورد و با ویولن آغاز کرد. احمدوند ترانه‌سرایی و آهنگسازی را عمدتاً به‌صورت خودآموز فراگرفت و با سازهای ویولن، گیتار، پیانو و درامز آشناست. فعالیت حرفه‌ای او از حدود سال ۱۳۸۸ آغاز شد.

از فعالیت زیرزمینی تا آلبوم رسمی

احمدوند نخستین آثارش را به‌صورت اینترنتی و بدون مجوز منتشر کرد. نخستین تک‌آهنگ ثبت‌شدهٔ او، «کار چشمات»، در تیر ۱۳۸۹ منتشر شد و در سال ۱۳۹۰ قطعه‌هایی چون «عشق اول» و «نارفیق» را عرضه کرد. آلبوم‌های اینترنتی «موج منفی» (فروردین ۱۳۹۰)، «نقطه ضعف» (دی ۱۳۹۰) و «خونهٔ غرور» (مهر ۱۳۹۱) از آثار این دوره‌اند. نخستین آلبوم رسمی او، «از این ساعت»، در ۱۹ شهریور ۱۳۹۳ با مدیریت تولید مهدی کرد منتشر شد و ترانه و ملودی بیشتر قطعه‌هایش از خود او بود. این آلبوم همراه با ۲۴ آلبوم دیگر سال‌های ۱۳۹۳ و ۱۳۹۴ در کتاب «پاپ‌نامه» بررسی شده است. دومین آلبوم رسمی او، «ساعت هفت»، در ۱۴ دی ۱۳۹۵ منتشر شد.

«از این ساعت» دوازده قطعه، از جمله «بارون»، «سرگیجه»، «پرواز» و بازخوانی «عشق اول»، داشت و میلاد ترابی، گروه پازل، علیرضا افشار و حامد برادران در تنظیم آن همکاری کردند. «ساعت هفت» نیز یازده قطعه، از جمله «دوتا چتر»، «دلتنگی» و «ساعت هفت»، را در بر می‌گرفت و نوازندگانی چون میثم مروستی و فرشید ادهمی در آن حضور داشتند؛ احمدوند ملودی همهٔ قطعه‌های این آلبوم را خود ساخته بود.

کنسرت‌ها و لغو کنسرت ماهشهر

نخستین کنسرت رسمی احمدوند در تهران در ۲۴ مهر ۱۳۹۳ در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی برگزار شد. در اردیبهشت ۱۳۹۴ کنسرت او در بندر ماهشهر، که همهٔ بلیت‌های سالن هزارنفره‌اش فروخته شده بود، پس از اعتراض امام جمعهٔ این شهر به حضور هم‌زمان زنان و مردان و نوازندگان زن در گروه لغو شد؛ به گزارش بی‌بی‌سی، برگزارکنندگان مجوزهای لازم را داشتند. بی‌بی‌سی در این گزارش او را یکی از ستاره‌های پاپ ایران خواند و نشریهٔ «فارن پالیسی» نیز در ۲۰۱۵ از او به‌عنوان یکی از خوانندگان محبوب ایرانی یاد کرد.

احمدوند در ۹ خرداد ۱۴۰۱ در جشن قهرمانی باشگاه استقلال در ورزشگاه آزادی برای هواداران این تیم اجرا کرد؛ بخشی از این اجرا در پخش زندهٔ شبکهٔ سه نمایش داده نشد. او در بهمن ۱۴۰۲ نیز در جشنوارهٔ موسیقی فجر روی صحنه رفت.

تک‌آهنگ‌ها و فعالیت‌های اخیر

بخش عمدهٔ کارنامهٔ احمدوند را تک‌آهنگ‌ها تشکیل می‌دهند؛ او تا پایان ۱۴۰۴ نزدیک به ۷۰ تک‌آهنگ منتشر کرده که ترانه، آهنگ و تنظیم بسیاری از آن‌ها را خود بر عهده داشته است. «بغض» (۱۳۹۲)، «دیوونه» (۱۳۹۴)، «اگه بارون بباره» (۱۳۹۶) و «خلسه» (۱۳۹۷) از قطعه‌های شناخته‌شدهٔ او هستند. آخرین تک‌آهنگ‌های ثبت‌شدهٔ او «حنا» (دی ۱۴۰۳) و «اعتماد» (آبان ۱۴۰۴) است. او همچنین برای خوانندگان دیگری چون حمید اکبری، سعید معارف‌وند و امیر انتظاری آهنگسازی یا ترانه‌سرایی کرده است. در سال ۱۴۰۵ آثار او بیشتر به‌صورت بازنشر، ریمیکس و بازسازی‌های مبتنی بر هوش مصنوعی در فضای مجازی مورد توجه بوده است.

سبک و جایگاه

احمدوند از نسلی از خوانندگان پاپ است که از طریق اینترنت و فعالیت زیرزمینی مخاطب یافتند و سپس با دریافت مجوز به بازار رسمی راه پیدا کردند. آثار او بیشتر عاشقانه و با تکیه بر ملودی‌های ساده و پرتکرار است و در میان مخاطبان جوان طرفداران زیادی دارد. او در گفت‌وگوها از شادمهر عقیلی به‌عنوان خوانندهٔ مورد علاقه‌اش یاد کرده است.