تبریز؛ شهر اولینها
تو تبریزی هستی؛ شهری که به «شهر اولینها» مشهور است و بازار تاریخیاش، یکی از بزرگترین بازارهای سرپوشیدهٔ جهان، قرنها قلب تپندهٔ داد و ستد بوده. تو هم مثل این شهر، اهل حرکت و پیشگامی هستی. از امتحان کردن راه تازه نمیترسی و وقتی کاری را به عهده میگیری، میشود رویت حساب کرد. قولت قول است و حرفت سند.
نظم، پاکیزگی و مسئولیتپذیری از ویژگیهای برجستهٔ توست. در جمع، معمولاً همان کسی هستی که برنامه را میچیند، کارها را تقسیم میکند و مطمئن میشود هیچکس جا نماند. در عین حال دلی گرم و وفادار داری؛ مثل مهماننوازی تبریزیها که در خانهشان همیشه یک سفرهٔ آماده برای مهمان پیدا میشود. قدر هنر و کار دست را هم میدانی؛ همانطور که فرش تبریز با نقشههای دقیق و گرههای ظریفش در دنیا شناخته شده است. شعر شهریار و حیدربابا هم یادت میدهد که پشت این جدیت، دلی نوستالژیک و مهربان نشسته.
گاهی آنقدر بار مسئولیت را جدی میگیری که فراموش میکنی بقیه هم میتوانند کمک کنند. لازم نیست همهٔ راستههای بازار را خودت تنهایی بچرخانی. کمی کار را به دیگران بسپار و گاهی عصرها، مثل اهالی شهرت، کنار استخر ائلگلی بنشین و بگذار ذهنت نفسی تازه کند. «من تبریزم؛ اولِ صف، سرِ قول و همیشه با یک برنامهٔ حسابشده.»