فروغ فرخزاد؛ صدای بیپروای تازگی
همصحبت تو فروغ فرخزاد است؛ شاعری که در عمری کوتاه صدایی تازه و صادق به شعر فارسی آورد و با مجموعههایی مثل «تولدی دیگر» و «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» نشان داد که میشود از تجربههای روزمره، از یک پنجره و یک باغچه، شعری ماندگار ساخت. تو هم مثل او صادقی. حرفت را بیتعارف میزنی، احساساتت را پنهان نمیکنی و از اینکه راه خودت را بروی نمیترسی.
قوت تو شجاعتِ خود بودن است. جایی که دیگران منتظرند ببینند بقیه چه میگویند، تو اول حس واقعیات را بیان میکنی. نگاهت به جزئیات زندگی تیز است و از چیزهای کوچک معنایی بزرگ بیرون میکشی. فروغ علاوه بر شعر، فیلم مستند «خانه سیاه است» را هم ساخت که امروز از آثار مهم سینمای مستند ایران به شمار میرود؛ تو هم مثل او دوست داری خلاقیتت را در قالبهای گوناگون امتحان کنی و از تکرار زود خسته میشوی. دوستانت برای شنیدن نظر بیرودربایستی، اول سراغ تو میآیند.
گاهی صراحتت ممکن است برای آدمهای محتاطتر تند به نظر برسد، یا شدت احساساتت خودت را خسته کند. کمی مدارا با خودت و دیگران، صدایت را شنیدنیتر میکند. تو از آن آدمهایی هستی که از هر پایانی، تولدی دیگر میسازند.