فال حافظ شنبه ۸ اسفند ۱۴۰۵

تعبیر فال

جست‌وجویی بی‌وقفه، روح این غزل است. حافظ می‌گوید عمری است هر روز گامی در راه طلب برمی‌دارد و از هر سو نغمهٔ عشق سر می‌دهد تا شاید خبری از سایهٔ آن «سرو سهی» بیابد. جالب اینجاست که خودش هم فال می‌گیرد: با اینکه می‌داند آن آرام دل شاید کامش را روا نکند، باز نقشی از خیال می‌کشد و به امید ماندگاری دل می‌بندد.

غزلی که از فال گرفتن سخن می‌گوید، برای صاحب نیت پیامی دوگانه دارد. از یک سو پشتکار شما را می‌ستاید؛ مدت‌هاست برای خواسته‌تان تلاش کرده‌اید و این تلاش گم نمی‌شود. از سوی دیگر یادآوری می‌کند که فقط خیال‌پردازی و دام نهادن کافی نیست؛ باید «داو تمام» زد، یعنی با همهٔ وجود و بی‌تردید پای کار ایستاد.

حافظ مطمئن است که آه‌های صبح و شامش سرانجام غصه را به پایان می‌رساند و قصه را رنگین می‌کند. پس دعا، امید و تلاش پیوسته‌تان بی‌اثر نیست. شاید امروز از مقصود دور به نظر برسید، اما همین دوری هم لحظه‌هایی از شادی و حضور در خود دارد. قدم روزانه را ادامه دهید؛ داستانتان می‌تواند پایان خوشی داشته باشد.