دانلود آهنگ جدید

تنهاترین من تنها نذار منو تنها سفر نکن سفر نکن این دل شکسته ی از یاد رفته رو دیوونه تر نکن دیوونه تر نکن چشمهای خیس من این چشمه های غم دیوونه توان ای رود مهربون از روز وصلمون چیزی بگو به من حرفی بزن گلم من کم تحملم حرفی بزن گلم من…

دلواپس و بی تابم باز امشبم بی خوابم ازت خبر ندارم و تا خود صبح بیدارم حس خوبی ندارم چشام همش به ساعته می پرسم این چه حسیه یکی میگه خیانته…

ابرای پاییزی دلگیر من جوون ترای چهره ی پیر من چشمهای من بی خبرای ساده منتظرای دل به جاده داده مردمکاتون به کجا زل زدن باز م‍ژه هاتون به کجا پل زدن کاشکی بدونید که دارم هنوزم از اشتباه قبلیتون می سوزم با اینکه هیچ کس نیومد پیش من شب…

به تو گفتم قبل رفتنت اگه نباشی یک روز می میرم از پا می یفتم به تو گفتم خودم و می کشم و پر می زنم تو آسمونا بگو گفتم یا نگفتم بگو گفتم یا نگفتم به تو گفتم زنده ام با نفس خیال چشمات چشاتم تنهام گذاشتن حالا من موندم و اشک و بغض و آه و…

ببخش عروس قصه دلم جوونی کرده با تو اگه یه لحظه نامهربونی کرده چه سرنوشت خوبی وقتی خود خدا هم برای خوشبختیمون پا درمیونی کرده عروس خوب قصه عروس آرزوهام وقتی که خیلی تنهام قهر نکن با چشمام قهر نکن عشق من قهر تو آتیشمه من نمی خوام…

دلم تنهاست دلگیرم همش حس میکنم دارم بدون عشق میمیرم دلم تنهاست مجبورم فراموشت کنم حالا که از چشمای تو دورم تو میدونی تو خیلی وقته میدونی نمیفهمی چه بی اندازه بی رحمی تو میدونی تو خیلی وقته میدونی نمیفهمی چه بی اندازه بی رحمی تو میدونی…

آخ که چقد خوبه قدم زدن با تو چه خوب و آفتابیه هوای من با تو تو کافه‌های شلوغ، گوش دادن به صدات چه لذتی داره، تو خلوت کوچه، گرفتن دستات چه لذتی داره بازم اجازه بده بهت سلام کنم، نگو باهام قهری با اینکه میدونم تو بی‌ اجازه‌ترین عاشق این…

بچه بودم بادبادکای رنگی دلخوشی هر روز و هر شبم بود خبر نداشتم از دل آدما چه بی بهونه خنده رو لبم بود کاری به جز الک دولک نداشتم بچه بودم، به هیچی شک نداشتم بچه بودم غصه وبالم نبود هیشکی حریف شور و حالم نبود بچه که بودم آسمون آبی…

از خودم میپرسم ، از چی نفرت داره چی ازم فهمیده، که ازم بیزاره اما باز فکر میکنم، شاید اصلا نمیخواد کسی عاشقش بشه، کسی پا به پاش بیاد واسه این تنهایـــــی، دلت اصلا نمیاد که مقصر باشی تو با این زیبایـــــی، نمیتونی از عشق متنفر باشی…

بگو چه مرگته که دوباره میخونی؟ دوباره بی فایدست، خودت که میدونی بگو چه مرگته که بازم پر از حرفی سراپا آتیشی، تو این شب برفی هنوز منتظری بیاد و یار تو شه بهار تو مرده دلت قدر خوشه پرنده ای اما اسیر کوچ خودت همیشه هم می رسی به هیچ و…