قصد جفا را نکنی ور بکنی با دل با دل
وا دل من وا دل من با دل من
قصد کنی بر تن من شاد شود دشمن من
وانگه دل من از این خسته شود
والح و شیدا دل من
بی سرو بی پا دل من
وقت سحر ها دل من
رفته به هر جا دل من
مرده و زنده دل من
گریه و خنده دل من
خواجه و بنده دل من
عهد چون دریا دل من
بی خودو مجنون دل من
خانه پر خون دل من
ساکن و گردون دل من
فوق ثریا دل من
سوخته و لاغر تو در طلب گوهر تو
آماده و خیمه زده بر لب دریا دل من
بی خودو مجنون دل من
خانه پر خون دل من
ساکن و گردون دل من
فوق ثریا دل من
سوخته و لاغر تو در طلب گوهر تو
آماده و خیمه زده بر لب دریا دل من
نی شده از جفای تو جانب چرخ دود من
جور نکن که بشنود حسود من
بیش نکن تو دود را شاد مکن حسود را
وه که چه شاد می شود از تلف وجود من
تلخ نکن امید من
نی شکر سفید من
تا مبرم از ز دست تو
پیرهن کبود من
دلبرو یار من تویی
رونق کار من تویی
باغ و بهار من تویی
بهر تو بود بود من
بی خودو مجنون دل من
خانه پر خون دل من
ساکن و گردون دل من
فوق ثریا دل من
سوخته و لاغر تو در طلب گوهر تو
آماده و خیمه زده بر لب دریا دل من
