اخبار زابل

زابل پس از زاهدان پرجمعیت‌ترین و مهم‌ترین شهر استان سیستان و بلوچستان است و در شمال این استان و در شرقی‌ترین بخش ایران، نزدیک مرز افغانستان، قرار دارد. این شهر مرکز منطقهٔ تاریخی سیستان است؛ سرزمینی که در اسطوره‌ها و تاریخ ایران جایگاهی ویژه دارد و در شاهنامه، دیار رستم به شمار می‌آید.

تاریخچه

سیستان در سنگ‌نوشته‌های هخامنشی با نام «زرنکا» آمده و بعدها با کوچ سکاها به «سکستان» شهرت یافت. خاندان سورن، که سورنا سردار نامدار اشکانی از آن برخاست، از همین سرزمین بودند. با این حال، شهر کنونی زابل پیشینه‌ای حدود دویست ساله دارد: پس از آنکه طغیان هیرمند شهر کهن سیستان را ویران کرد، آبادی‌های حسین‌آباد و نصرت‌آباد به هم پیوستند و در سال ۱۳۱۴ خورشیدی نام «زابل» بر آن نهاده شد. زابل از ۱۳۱۶ مرکز شهرستان و مرکز سیستان شد.

اقتصاد و جایگاه امروز

زندگی در زابل از دیرباز به آب رود هیرمند و دریاچهٔ هامون وابسته بوده است. کشاورزی، دامداری و صیادی پایه‌های اصلی اقتصاد منطقه بودند، اما خشکسالی‌های پیاپی و کاهش آب ورودی هیرمند، هامون را خشک کرده و به مهاجرت بخشی از جمعیت انجامیده است. چاه‌نیمه‌ها، که آب مازاد هیرمند را ذخیره می‌کنند، امروز منبع اصلی تأمین آب شهر به شمار می‌روند. دانشگاه زابل و دانشگاه علوم پزشکی نیز نقش مهمی در زندگی شهری دارند.

مردم و فرهنگ

بیشتر مردم زابل سیستانی‌اند و به گویش سیستانی سخن می‌گویند. بادهای ۱۲۰ روزه بخش جدانشدنی اقلیم این منطقه است و مردم سیستان در گذشته با ساخت آسبادها، بادگیرها و خارخانه‌ها از آن بهره می‌بردند. سوزن‌دوزی، سیاه‌دوزی، حصیربافی و بلم‌سازی از هنرهای بومی زابل‌اند و خوراک‌های سیستانی مانند چنگالی و ماهی شیرپز در این شهر رواج دارد.