کتابخانه شخصی شهید «داریوش نوروزی» روشن بخش روستای چنار سفلی

خبرگزاری مهر،گروه استان‌ها-فاطمه گوگردی: روایت ایثار شهدا، حکایت مردان بزرگی است که برای آرامش و سرافرازی میهن از خواسته‌ها و آرزوهای جوانی خود گذشتند و تاریخ نام و یاد برخی انسان‌ها را با ایثار، غیرت و گذشت در دفتر خاطرات زنده یک ملت ماندگار می‌سازد و یکی از این انسان‌های با ایثار شهید «داریوش نوروزی» از اهالی روستای غیور پرور«چنار سفلی» است.

شهید «داریوش نوروزی» متولد بیستم دی ماه سال ۱۳۴۶ در روستای چنار سفلی از توابع اسدآباد بود؛ نوجوانی از تبار سادگی، پاکدلی و معرفت که سقف آرزوهای بزرگش را نه در راحتی و آسایش خودش بلکه در گره‌گشایی از مشکلات خانواده و دفاع از کیان میهن اسلامی می‌دید.

پرویز نوروزی برادر شهید «داریوش نوروزی» در گفت‌وگو با خبرنگار مهر درباره زندگی برادر شهیدش اظهار کرد: داریوش در آغوش خانواده‌ای زحمت‌کش و باصفا بزرگ شد و پدرمان «عزیز کرم» مردی کارگر و زحمت‌کش بود و مادرمان «اشرفی شکری» بود که فرزندانی با اخلاق و ایثارگر تربیت کردند.

شهیدی که از آرزوی دانشگاه گذشت و راهی جبهه شد

وی با بیان اینکه داریوش فارغ‌التحصیل رشته علوم تجربی و از دانش‌آموزان کوشا و محبوب مدرسه بود به طوری که معلمان و هم کلاسی‌هایش علاقه و احترام ویژه‌ای برای او قائل بودند، ادامه داد: با وجود استعداد درخشان و اشتیاق وافری که داریوش برای ورود به دانشگاه و ادامه تحصیل در مدارج عالی داشت اما هنگامی که دست‌های پینه بسته پدرمان را دید که برای تامین هزینه‌های زندگی خانواده‌ای پرجمعیت با 6 فرزند دیگر به تنهایی تلاش می‌کرد، ایثار و فداکاری را از همان دوران نوجوانی آغاز کرد.

این برادر شهید افزود: داریوش به خوبی می‌دانست که ادامه تحصیل در دانشگاه مستلزم رفت و آمد به همدان و صرف هزینه‌هایی است که پرداخت آن‌ها از توان مالی پدر خارج بود به همین دلیل با تصمیمی بزرگ از رویای شیرین تحصیل در دانشگاه چشم پوشید تا یاور و عصای دست پدر در امور سخت کشاورزی و دامداری باشد.

وی افزود: او با من به صحرا می‌آمد و در چرای گاو و گوسفندان و کارهای طاقت فرسای روزمره به پدرمان کمک می‌کردیم تا اندکی از بار سنگین دوش او بکاهیم.

نوروزی ادامه داد: برادرم با اتمام دوران دبیرستان و ورود به سن 18سالگی تصمیم گرفت برای کسب درآمد بیشتر و کمک خرج بودن برای خانواده راهی تهران شود و در یک کارخانه پارچه بافی مشغول به کار شد و دسترنج خود را به خانه می‌فرستاد.

برادر شهید «داریوش نوروزی» با تاکید بر اینکه روح بزرگ داریوش به کارهای روزمره و دغدغه‌های مادی محدود نماند، تصریح کرد: داریوش بخش عمده‌ای از حقوق خود را به پدر و مادر تقدیم می‌کرد و باقی مانده اوقات فراغت خود را در مسجد، هیئت‌های مذهبی و فعالیت‌های بسیج می‌گذراند.

اهدای کتابخانه شخصی شهید به مسجد محل

وی با اشاره به اینکه داریوش اهل مطالعه و عاشق کتاب بود، ادامه داد: پس از شهادت داریوش کتابخانه شخصی و ارزشمند او به مسجد اهدا شد تا روشنی بخش مسیر علمی و معنوی دیگر جوانان باشد.

نوروزی با یادآوری اخلاق حسنه، مردم داری و رفتار نمونه برادر شهیدش بیان کرد: برادرم بسیار با ادب، ساده‌دل، مهربان و خنده‌رو بود و با همه رفتار شایسته‌ای داشت و چنان محبوبیتی میان اهالی روستا و دوستانش به دست آورده بود که پس از شهادتش همه داغدار و غصه‌دار او شدند، همه اهل روستا می‌گفتند حیف شد که داریوش از میان ما رفت اما شهادت تنها پاداش شایسته برای صفا و پاکی روح او بود.

این برادر شهید یادآور شد: با آغاز دفاع مقدس هشت ساله و نیاز کشور به دفاع از مرزهای شرف و عزت داریوش که آموزش‌های نظامی را از طریق بسیج تهران گذرانده بود، دل از تمام جذابیت‌ها و دلبستگی‌های دنیوی کند و به عنوان رزمنده لشکر ۴۰ صاحب‌الزمان (عج) گردان طارق از شهر قم عازم خطوط مقدم نبرد حق علیه باطل شد.

وی با بیان اینکه داریوش در تاریخ 24 مهر ماه سال ۱۳۶۵ در بمباران هوایی دشمن بعثی در منطقه عملیاتی فاو و در شهر خرمشهر به شهادت رسید، افزود: پدرمان به دلیل اینکه داریوش مدتی برای مرخصی به خانه برنگشته بود به دنبال او در مناطق عملیاتی رفت اما به دلیل اینکه داریوش در جبهه آدرس برادر ناتنی‌مان در شهر قم را ثبت کرده بود، پیکر او ابتدا به قم منتقل شد و پس از حدود یک ماه چشم انتظاری صبورانه خانواده پیکر پاکش به زادگاه‌مان منتقل و در میان حزن و اندوه عمیق مردم در خاک پاک روستای چنار سفلی به خاک سپرده شد.

وقف زمین برای ساخت حسینیه به یاد شهید داریوش نوروزی

نوروزی ادامه داد: پدرمان برای زنده نگه داشتن یاد برادر شهیدم حدود ۱۵ یا ۲۰ سال پیش زمانی که در قید حیات بود، زمین خود را در اسدآباد وقف ساخت «حسینیه ۱۴ معصوم (ع)» کرد؛ حسینیه‌ای که علاوه بر زمین آن بیشتر ساخت هزینه با ایثار مالی خود پدرم بنا شد تا میعادگاه عاشقان اهل‌بیت(ع) و یادآور زنده نگه داشتن نام و راه پرافتخار فرزند شهیدش باشد.

وی بیان کرد: همچنین در منزلمان در ایام خاص مذهبی مثل ایام محرم، فاطمیه، شب های ماه رمضان مراسم مذهبی برگزار می‌کنیم این رسم سال‌ها در خانواده ما بوده تا یاد شهید هم زنده نگه داریم.

راه و رسم شهدای دفاع مقدس فرهنگ ایثار و از خود گذشتگی آنها تا به امروز در تار و پود خانواده‌های معظم شهدا جاری است چنانکه پدر مرحوم شهید«داریوش نوروزی» نیز با وقف زمین و ساخت حسینیه و تداوم مجالس اهل‌بیت (ع) یاد و نام فرزند شهیدش را جاودانه ساخت تا راه روشن این کبوتران خونین بال همچنان چراغ راه نسل‌های آینده باشد.