عباس سرشارزاده: هزینه غرفههای نمایشگاه نساجی تا ۴ برابر افزایش یافت
عباس سرشارزاده با اشاره به کوچکتر شدن فضای نمایشگاه نساجی تهران، افزایش هزینههای حضور و مشکلات بخش بافندگی گفت: با وجود کاهش تعداد غرفهها، میزان مراجعه
عباس سرشارزاده با اشاره به کوچکتر شدن فضای نمایشگاه نساجی تهران، افزایش هزینههای حضور و مشکلات بخش بافندگی گفت: با وجود کاهش تعداد غرفهها، میزان مراجعه بازدیدکنندگان نسبت به سالهای گذشته کاهش محسوسی نداشته است.
به گزارش پایگاه خبری آریا دوک، عباس سرشارزاده در گفتوگو با این رسانه، با انتقاد از کاهش فضای اختصاصیافته به صنعت نساجی اظهار کرد: «همانطور که مشاهده میکنید، نمایشگاه بسیار کوچک است. سالنهای ۸ و ۹ و سالنهای ۱۰ و ۱۱ به نساجی اختصاص یافتهاند، اما بخشی از سالن ۱۱ پارتیشنبندی و کوچک شده و حتی تعدادی از غرفهها خالی ماندهاند؛ یعنی برگزارکنندگان نتوانستهاند تمام غرفهها را واگذار کنند.»
وی با اشاره به وضعیت بازدیدکنندگان افزود: «با وجود کوچکتر شدن نمایشگاه، تعداد مراجعهکنندگان کم نیست و تقریباً به اندازه سالهای گذشته بازدیدکننده حضور دارد. طبیعتاً غرفه شرکتهایی که در نمایشگاه حاضر شدهاند، شلوغ است.»
عباس سرشارزاده افزایش هزینههای مشارکت را یکی از چالشهای اصلی تولیدکنندگان دانست و گفت: «شرکتهایی که امسال حضور پیدا کردهاند، بین سه تا چهار برابر سال گذشته برای غرفه هزینه کردهاند. علاوه بر این، ریسک برگزار نشدن نمایشگاه به دلیل احتمال وقوع جنگ نیز وجود داشت.»
وی در ادامه با اشاره به شرایط نامناسب بازار تأکید کرد: «بازار، بازار محکمی نیست. در بخش میانی زنجیره تولید، یعنی بافندگی، تقریباً کسی را در نمایشگاه نمیبینید و این نشان میدهد که این بخش دچار مشکل است.»
سرشارزاده در پایان خاطرنشان کرد: «با افزایش قیمت مواد اولیه و کاهش توان خرید مشتریان، واحدهای بافندگی بازار خود را از دست دادهاند. حضور در نمایشگاه و پرداخت هزینه غرفه نیازمند درآمد است و در شرایط فعلی بسیاری از واحدها توان تأمین این هزینهها را ندارند.»
سرشارزاده: یارانه ارزی در ابتدای زنجیره نساجی مصرف میشود و به انتهای زنجیره نمیرسد
به گزارش پایگاه خبری آریا دوک، عباس سرشارزاده در ادامه مباحث مربوط به تأمین ارز صنعت نساجی و پوشاک، با انتقاد از نحوه تخصیص یارانه ارزی به بخشهای مختلف زنجیره تولید، بر ضرورت توجه بیشتر به اشتغال و ارزش افزوده در انتهای زنجیره تأکید کرد.
سرشارزاده اظهار کرد:
«ما یک مشکلی داریم؛ هیچکدام بحث انصاف نداریم. یعنی ما بحث انصاف را در داخل خط تولید یا بازار، در هر دوتا، نداریم و نمیتوانیم حلش کنیم. نمیتوانیم بگوییم آقایانی که دارند ارز با نرخ [نامشخص] میگیرند، انصاف داشته باشند و نرخ نخشان را بر اساس همان ارز تعریف کنند. این کار را نمیکنند.»
وی با اشاره به هدف تخصیص یارانه به تولید افزود:
«ما میخواهیم مصرفکننده بتواند کالای قابل قبولی را با نرخ مناسب تحویل بگیرد. این سوبسید وقتی توی قسمت اول زنجیره از بین میرود، دیگر به انتهای زنجیره نمیرسد.»
انتقاد از وضعیت صنعت پوشاک و نحوه تخصیص منابع
سرشارزاده با اشاره به وضعیت نمایشگاه پوشاک گفت:
«حاصلش میشود پوشاکی که یک سالن بیشتر نیست. این سالن چرا اینقدر اینجوری است؟ دو تا واحد بزرگ نصف سالن را گرفتند. اگر آن دو تا نبودند که این نصفه هم پر نبود. پوشاک حالش خوب نیست؛ همه سوبسید را اول زنجیره خوردند.»
او همچنین درباره مشکلات واردات مواد اولیه و تخصیص ارز اظهار کرد:
«فکر کردند مواد اولیه بیاورند، ولی فکر نکردند که طرف ارز را میگیرد و آنوقت نمیآورد. بعد میآید میگوید لجستیک مشکل دارد. علت اینکه مواد اولیه را نیاوردند این است که نمیدانستند چطور بیاورند؟ چطور ما میدانیم چطور باید بیاوریم؟ ریسندهها نمیدانند چطور باید چیپسشان را بیاورند؟»
اشتغال و ارزش افزوده در انتهای زنجیره نساجی است
سرشارزاده در پایان با طرح این پرسش که منابع ارزی کشور باید با چه هدفی در صنعت نساجی هزینه شود، گفت:
«اصلاً هدف نساجی اشتغال است. اگر فکر کنیم یک سرمایه کشوری داریم، نفت داریم، میفروشیم، ۱۰۰ میلیارد دلار پول است؛ کجا خرج کنیم؟ آیا نساجی جایی است که ۱۰۰ میلیارد دلار را ۲۰۰ میلیارد دلار بکند؟»
وی تأکید کرد:
«انتهای زنجیرهاش ممکن است، اما سر زنجیره همچین اتفاقی نمیافتد. اگر میخواهیم اشتغال ایجاد کنیم، باز هم انتهای زنجیره است. آخه به چه هدفی پول نفت را میآوری توی این صنعت خرج میکنی؟ دو هدف داری دیگر؛ یکی ارزش افزوده میخواهی، یکی اشتغال. هم ارزش افزوده، هم اشتغال، انتهای زنجیره است.»
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده؛ اولین نفر باش.