از میدان بزرگمهر تا گلستان شهدا؛ بدرقه‌ای به وسعت یک شهر

به گزارش خبرگزاری تسنیم از اصفهان، صبح جمعه، میدان بزرگمهر اصفهان حال‌وهوایی متفاوت داشت. از ساعت 9 صبح، مردم آرام‌آرام در مسیر تشییع جمع شدند؛ پیر و جوان، زن و مرد، خانواده‌های شهدا، کسبه و رهگذرانی که هر کدام به دلیلی خود را به این مراسم رسانده بودند. قرار بود 20 شهید گمنام دفاع مقدس بر دوش مردم از میدان بزرگمهر تا گلستان شهدای اصفهان بدرقه شوند؛ مردانی که سال‌ها پیش از خانه‌هایشان رفتند و دیگر بازنگشتند و حالا پس از سال‌ها، شهر به استقبال پیکرهایشان آمده بود.

این جمعه برای اصفهان تنها یک روز تشییع نبود. هم‌زمانی این مراسم با سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا(س)، فضای شهر را با اندوه و دلتنگی همراه کرده بود. صدای نوحه و مرثیه در خیابان‌ها می‌پیچید و مردم در حالی که برای استقبال از فرزندان گمنام این سرزمین آمده بودند، در سوگ بانوی دو عالم نیز عزاداری می‌کردند.

تابوت‌ها بر شانه‌های مردم حرکت می‌کردند و جمعیت، قدم‌به‌قدم کاروان شهدا را همراهی می‌کرد. عده‌ای شاخه‌های گل در دست داشتند، برخی تصویر عزیزان شهیدشان را آورده بودند و بعضی نیز بی‌هیچ نشانی از غم شخصی خود، تنها برای ادای احترام در مسیر ایستاده بودند. در میان جمعیت، مادرانی دیده می‌شدند که سال‌هاست با خاطره فرزندان شهیدشان زندگی می‌کنند؛ مادرانی که شاید بهتر از هر کسی معنای چشم‌انتظاری و بازنگشتن یک فرزند را می‌فهمند.

در این میان، حضور کودکان و نوجوانان نیز جلب توجه می‌کرد. پدر و مادرهایی که دست فرزندانشان را گرفته بودند تا آن‌ها هم در این مراسم حضور داشته باشند؛ شاید هنوز معنای کامل گمنامی و شهادت را ندانند، اما از همین امروز با نام مردانی آشنا شوند که برای دفاع از خانه و سرزمینشان از زندگی خود گذشتند.

در میان جمعیت، چهره‌هایی از نسل‌های مختلف دیده می‌شد؛ مادرانی که هنوز خاطره سال‌های انتظار را در دل دارند، پدرانی که داغ فرزند برایشان کهنه نشده و جوانانی که روزهای دفاع مقدس را تجربه نکرده‌اند، اما می‌خواهند از نزدیک با روایت نسلی آشنا شوند که برای حفظ کشور از زندگی خود گذشت.

برای بعضی از حاضران، این مراسم یادآور خاطرات شخصی و روزهای دور بود و برای برخی دیگر فرصتی تا فرزندانشان را با بخشی از تاریخ این سرزمین آشنا کنند. مادری که دست فرزند خردسالش را گرفته بود، در میان جمعیت حرکت می‌کرد و گاهی برای او از مردانی می‌گفت که روزگاری با همین سن‌وسال، خانه و خانواده را ترک کردند و راهی جبهه شدند.

در گوشه‌ای دیگر، کسبه‌ای مغازه خود را برای حضور در مراسم تعطیل کرده بود. او معتقد بود زندگی روزمره و کار همیشه فرصت ادامه دادن دارند، اما بعضی مناسبت‌ها بهانه‌ای هستند تا مردم لحظه‌ای از شتاب روزهایشان فاصله بگیرند و به یاد کسانی باشند که برای آرامش امروز، از داشته‌های خود گذشتند.

حضور خانواده‌های شهدا نیز به مراسم حال‌وهوای دیگری بخشیده بود. برای آن‌ها، دیدن پیکرهایی که سال‌ها در غربت مانده بودند، یادآور چشم‌انتظاری مادران و پدرانی بود که شاید هیچ‌گاه فرصت نیافتند فرزندشان را دوباره در آغوش بگیرند. در میان این جمعیت، هرکس به شکلی با شهدا ارتباط برقرار می‌کرد؛ یکی به یاد برادر شهیدش اشک می‌ریخت و دیگری با دیدن تابوت‌ها، به یاد مادری می‌افتاد که هنوز چشم‌به‌راه بازگشت فرزندش است.

گمنامی که فاصله‌ها را از میان برداشت

شاید یکی از تأثیرگذارترین بخش‌های این مراسم، همین گمنامی شهدا بود؛ جوانانی که هویت و نامشان برای بسیاری ناشناخته مانده، اما مردم شهر بدون آنکه بدانند هر کدام اهل کدام خانه و دیار بوده‌اند، برای بدرقه‌شان آمده بودند.

در میان حاضران، نوجوانان و دانشجویانی هم حضور داشتند که جنگ را تنها از روایت‌ها، تصاویر و خاطرات خانواده‌هایشان می‌شناسند. برای آن‌ها، همراهی با این کاروان فرصتی بود تا معنای فداکاری نسلی را بهتر درک کنند که شاید هیچ‌وقت از نزدیک ندیده‌اند، اما نتیجه انتخاب و ایثارشان بخشی از زندگی امروز آن‌هاست.

در همین حال، پرچم‌های ایران در دست مردم دیده می‌شد و نوای مداحی و سوگواری حضرت زهرا(س) در طول مسیر ادامه داشت. مردم هم‌زمان با بدرقه شهدای گمنام، در سوگ بانوی دو عالم نیز عزاداری می‌کردند؛ گویی غم مادر، با غربت فرزندانی که سال‌ها از خانه دور مانده بودند، درهم آمیخته بود.

این روزها که خاطره فقدان و داغ‌های سنگین نیز در ذهن مردم زنده است، بازگشت پیکر شهدا برای بسیاری معنایی فراتر از یک مراسم تشییع داشت. مردم در کنار یادآوری روزهای دفاع مقدس، خاطره رهبر شهید انقلاب، آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای را نیز گرامی می‌داشتند؛ شخصیتی که سال‌ها هدایت انقلاب را بر عهده داشت و از ضرورت امید و ایستادگی در مسیر پیش‌رو سخن می‌گفت. در میان جمعیت، وفاداری به آرمان‌های انقلاب و همراهی با رهبری جدید نیز در شعارها و پرچم‌های برافراشته دیده می‌شد.

از بدرقه امروز تا میزبانی در نقاط مختلف استان

با رسیدن کاروان به مسیرهای منتهی به گلستان شهدا، جمعیت همچنان همراه تابوت‌ها حرکت می‌کرد. این بدرقه اما پایان حضور شهدای گمنام در اصفهان نبود؛ چراکه قرار است بخشی از این پیکرهای مطهر در نقاط مختلف استان آرام بگیرند و یادمان‌هایی برای زنده نگه داشتن نام و خاطره آن‌ها ساخته شود.

از مجموع 20 شهید گمنامی که امروز تشییع شدند، پیکر 10 شهید به‌صورت امانی در مراسم عزاداری و وداع حضور خواهند داشت و پس از پایان برنامه‌ها به تهران بازگردانده می‌شوند. 10 شهید دیگر نیز در نقاط مختلف استان اصفهان به خاک سپرده خواهند شد.

سن شهدای امانی بین 17 تا 36 سال و سن شهدایی که قرار است در استان آرام بگیرند، بین 17 تا 26 سال اعلام شده است. این شهدا در عملیات‌های کربلای چهار و پنج، شلمچه، رمضان، والفجر هشت، خیبر، والفجر سه و تک دشمن به شهادت رسیده‌اند؛ جوانانی که سال‌های زیادی از عمرشان باقی مانده بود، اما مسیر زندگی‌شان در میدان دفاع از کشور به پایان رسید.

برنامه خاکسپاری این 10 شهید از 26 آبان آغاز می‌شود. مدرسه علمیه جامع‌المهدی اولین میزبان پیکر یکی از شهدا خواهد بود و روز 27 آبان نیز مجتمع دادسرای نظامی اصفهان میزبان مراسم خاکسپاری شهید دیگری است.

در ادامه، روز 28 آبان مراسم خاکسپاری در منطقه گل‌محمدی، دانشگاه آزاد اسلامی مبارکه، محله حسن‌آباد و روستای کفرود ورزنه برگزار می‌شود. برنامه‌های روز 29 آبان نیز در شهرک سیمرغ، شرکت فولادسازی زرین‌شهر و شرکت صنایع دفاع ادامه خواهد داشت.

البته برگزاری مراسم در هر یک از این مراکز به آماده‌سازی یادمان شهید و پیشرفت حداقل 70 درصدی ساخت آن وابسته است؛ یادمان‌هایی که قرار است پس از خاکسپاری، محلی برای حضور مردم و زنده نگه داشتن خاطره این شهیدان باشند.

بازگشت 20 شهید گمنام به آغوش شهری که نامشان را نمی‌دانست

صبح جمعه، مسیر میدان بزرگمهر تا گلستان شهدای اصفهان تنها محل عبور یک کاروان تشییع نبود؛ خیابان‌هایی بود که برای ساعاتی، خاطره سال‌های دور را به زندگی امروز مردم پیوند زد. مردمانی که شاید نام هیچ‌یک از این 20 شهید را ندانند، اما خوب می‌دانند پشت هر پیکر، داستان جوانی، خانواده‌ای و سال‌هایی از چشم‌انتظاری نهفته است.

آن‌ها آمدند تا بگویند گمنامی به معنای فراموش‌شدن نیست. شاید خانواده‌ای نباشد که امروز کنار تابوت فرزندش قدم بردارد، اما در میان این جمعیت، مادرانی بودند که با اشک خود جای خالی مادران شهدا را پر می‌کردند و مردمی که برای بدرقه این جوانان، از کار و زندگی روزانه فاصله گرفتند.

20 شهید گمنام امروز مهمان اصفهان شدند؛ مهمانانی که سال‌ها دیرتر از روز رفتنشان به خانه بازگشتند، اما در این بازگشت، شهری را در کنار خود داشتند. شهری که نامشان را نمی‌دانست، اما برایشان جا در دل خود باز کرده بود