بنیاسدی: روابط تهران و اسلامآباد به بیاعتمادی رسیده است/ اسلامآباد آمریکا و عربستان را به ایران ترجیح خواهد داد
محمد حسین بنیاسدی سرکنسول پیشین ایران در لاهور در گفتگو با خبرآنلاین تاکید کرد: پاکستان در سیاستهای کلان خود نسبت به ملاحظات آمریکا و عربستان سعودی بیتفاوت نخواهد بود و طبعاً آمریکا و عربستان را بر ایران ترجیح خواهد داد و از این طریق منافع خود را حفظ خواهد کرد. پاکستان با حفظ و توسعه روابط خود با آمریکا، منافع اقتصادی و نظامی قابلملاحظهای را نصیب خود خواهد کرد.

خبرآنلاین - محمد عارف معزی: با تشدید فشارهای آمریکا برای محدود کردن مسیرهای تجاری ایران، مرزهای زمینی کشور به یکی از عرصههای مهم تقابل تهران و واشنگتن تبدیل شده است. گزارشهای اخیر حاکی از آن است که واشنگتن برای بستن گذرگاههای مرزی ایران با پاکستان، عراق و ترکیه تلاش کرده، اما این کشورها تاکنون با درخواست آمریکا همراهی کامل نکردهاند. پاکستان نیز با وجود توقفهای مقطعی تجارت مرزی و طرح ملاحظات امنیتی، همچنان در تلاش است میان فشارهای واشنگتن و ملاحظات اقتصادی و منطقهای خود توازن برقرار کند.
در چنین شرایطی، وابستگیهای تجاری دو کشور و نیاز پاکستان به واردات برخی کالاهای ایرانی، در کنار روابط نزدیک اسلامآباد با آمریکا و عربستان، تصمیمگیری این کشور را پیچیده کرده است. از سوی دیگر، نشست وزیران خارجه سازمان همکاری اقتصادی (اکو) در اسلامآباد در ۱۶ نوامبر و برگزاری اجلاس سران این سازمان در تهران در روزهای سوم و چهارم دسامبر، فرصتی برای بررسی ظرفیت همکاریهای منطقهای در برابر محدودیتهای تجاری فراهم میکند؛ هرچند کارنامه اکو درباره تحقق همگرایی اقتصادی همچنان محل تردید است.
در همین حال، پاکستان که پیشتر نقش میانجی میان تهران و واشنگتن را بر عهده گرفته بود، از ادامه تلاشهای دیپلماتیک برای کاهش تنشها خبر داده است؛ نقشی که با افزایش فشارهای آمریکا و پیچیدگی تحولات منطقهای با دشواریهای بیشتری روبهرو شده است.
در همین رابطه، محمد حسین بنیاسدی، سرکنسول پیشین ایران در لاهور، در گفتوگو با خبرآنلاین به بررسی چشمانداز روابط تهران و اسلامآباد، محدودیتهای همکاری اقتصادی دو کشور و آینده نقش میانجیگرانه پاکستان پرداخته است.
مشروح گفتگوی تفصیلی محمد حسین بنیاسدی با خبرآنلاین را در ادامه میخوانید؛
پاکستان آمریکا و عربستان را به ایران ترجیح خواهد داد / پاکستان زیرساختهای محکمی برای پاسخگویی به نیازهای ایران ندارد
*** آیا پاکستان در برابر فشار آمریکا برای بستن مرزهای زمینی با ایران تسلیم خواهد شد؟ منافع و ملاحظات اسلامآباد در تصمیمگیری درباره این موضوع چیست؟
جمهوری اسلامی ایران بعد از انقلاب بر خاورمیانه و فلسطین متمرکز شد و به شرق ایران چندان توجهی نکرد. از این رو، متأسفانه اهرمهای قابلملاحظهای که بتواند مانع بسته شدن مرزهای دو کشور گردد، عملاً موجود نیست.اول اینکه پاکستان از زیرساختهای محکمی که بتواند پاسخگوی نیازهای ایران بعد از محاصره دریایی و توقف عملیات تجاری دریایی از امارات و دیگر کشورهای خلیج فارس باشد، برخوردار نیست. بهعلاوه، فسادهای اداری و مرزی در پاکستان نیز این روند نجات را دچار اختلال میکند. لذا امید بستن به پاکستان، تکیه به باد است.
از سوی دیگر، پاکستان در سیاستهای کلان خود نسبت به ملاحظات آمریکا و عربستان سعودی بیتفاوت نخواهد بود و طبعاً آمریکا و عربستان را بر ایران ترجیح خواهد داد و از این طریق منافع خود را حفظ خواهد کرد. پاکستان با حفظ و توسعه روابط خود با آمریکا، منافع اقتصادی و نظامی قابلملاحظهای را نصیب خود خواهد کرد.
روابط ایران و پاکستان به دوران بیاعتمادی رسیده است / پاکستان از نخستین کشورهایی بود که بعد از تحریمهای آمریکا خرید نفت از ایران را متوقف کرد
*** چه وابستگیهای متقابل اقتصادی، تجاری و امنیتی میان ایران و پاکستان وجود دارد که میتواند مانع بسته شدن کامل مرزهای دو کشور شود؟
متأسفانه طی دوران بعد از انقلاب، روابط ایران و پاکستان روزبهروز از دوران عصر طلایی قبل از انقلاب دور شده و حتی به دوران بیاعتمادی بین دو کشور تبدیل شده است که حملات متقابل مرزی در چند سال گذشته از نشانههای آن است. پاکستان یکی از اولین کشورهایی بود که بعد از اعلام تحریمهای آمریکا، از خرید نفت از ایران خودداری کرد و در نتیجه اعمال تحریمها، عملاً تجارت رسمی بین دو کشور متوقف گردید و تنها تجارت غیررسمی و مرزی بین دو کشور رایج بود.
از سوی دیگر، جمهوری اسلامی ایران بعد از انقلاب بر خاورمیانه و فلسطین متمرکز شد و به شرق ایران چندان توجهی نکرد. از این رو، متأسفانه اهرمهای قابلملاحظهای که بتواند مانع بسته شدن مرزهای دو کشور گردد، عملاً موجود نیست.

از اجلاس وزیران خارجه اکو و تجمع سران در تهران بوی امید و خیر به مشام نمیرسد / اکو فاقد توان و قدرت تأثیرگذاری بر منطقه و جهان است
*** برگزاری نشست وزیران خارجه اکو در اسلامآباد و اجلاس سران این سازمان در تهران در اواسط آذرماه تا چه اندازه میتواند به تقویت همکاریهای منطقهای و مقابله با سیاست محاصره ایران کمک کند؟
از ابتدا پاکستان بهعنوان یک میانجی وارد میدان وساطت شد. طبیعی است که میانجی نقش تسهیلکنندگی دارد و نه تصمیمسازی.سازمان اکو، برخلاف دیگر سازمانهای اقتصادی دنیا مانند اتحادیه اروپا، اتحادیه کشورهای آسیای جنوب شرقی و مرکسور در آمریکای لاتین، از ابتدای تشکیل تاکنون بنا به دلایل گوناگون نتوانسته در قامت یک سازمان اقتصادی منطقهای ظاهر شود و فاقد توان و قدرت تأثیرگذار بر منطقه و جهان است. لذا نه از اجلاس وزیران خارجه اکو و نه تجمع سران این کشورها در تهران، بوی امید و خیر به مشام میرسد؛ گرچه اینگونه اجلاسها در نوع خود از نظر دیپلماتیک قابلتوجه است.
اکو (سازمان همکاریهای اقتصادی) وارث یکی از قدیمیترین سازمانهای منطقهای است که در سال ۱۳۴۱ تحت عنوان آر. سی. دی. (توسعه همکاریهای منطقهای) بین ایران، ترکیه و پاکستان ایجاد شد. بعد از انقلاب ایران، طبق معمول تغییر عناوین قبلی، اکو با عنوان جدید در سال ۱۳۶۴ توسط سه کشور فوق احیا و ابقا شد. با فروپاشی شوروی و الحاق کشورهای آسیای میانه و افغانستان و آذربایجان، تعداد اعضای این سازمان به ده کشور رسید.
با توجه به اینکه اکو حتی در زمانی که سه عضو عمده داشت، نتوانست مانند سایر سازمانهای منطقهای شاهد رونق و پیشرفت سازمانی لازم گردد، الحاق افغانستان و آذربایجان و پنج کشور آسیای میانه، بدون هیچگونه پیشزمینه و سابقه عملی، نهتنها تحرک خاصی در سازمان اکو ایجاد نکرد، بلکه سربار این سازمان نیز شد؛ بهطوریکه هزینههای مالی هیئتهای کشورهای نوپا نیز بر سه کشور بنیانگذار، بهویژه ایران، سنگینی کرد.
مورد تهاجم قرار گرفتن عربستان از سوی ایران و حوثیهای یمن، اسلامآباد را دلسرد کرد / پاکستان نتوانست توافق اسلامآباد را به محور اصلی مذاکرات ایران و آمریکا تبدیل کند
*** با توجه به نقش پاکستان در میانجیگری برای پایان جنگ، آیا تحولات اخیر و فشارهای آمریکا باعث کمرنگ شدن نقش میانجیگرانه اسلامآباد شده است؟
از ابتدا پاکستان بهعنوان یک میانجی وارد میدان وساطت شد. طبیعی است که میانجی نقش تسهیلکنندگی دارد و نه تصمیمسازی. پاکستان امیدوار بود که توافق اسلامآباد محور مذاکرات ایران و آمریکا قرار گیرد، ولی با نقض و کنار رفتن توافق اسلامآباد و از سوی دیگر، عدم نرمش از سوی برخی جناحها در ایران و همچنین سختتر شدن موضع آمریکا و مضاف بر آن، مورد تهاجم قرار گرفتن عربستان از سوی ایران و حوثیهای یمن، به نوعی دلسردی برای پاکستان تبدیل شده است.
۲۱۹
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده؛ اولین نفر باش.