همایون شجریان

زندگی و آموزش

همایون شجریان در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۵۴ در تهران در خانواده‌ای اهل موسیقی به دنیا آمد. او پسر محمدرضا شجریان، خوانندهٔ نامدار آواز ایرانی، و برادر مژگان شجریان است. به راهنمایی پدرش برای فراگیری تکنیک و شناخت ریتم نزد ناصر فرهنگ‌فر آموزش دید و مدتی نیز زیر نظر جمشید محبی آموخت. آواز را از پدرش فرا گرفت، در هنرستان موسیقی کمانچه را به‌عنوان ساز تخصصی برگزید و این ساز را نزد اردشیر کامکار آموخت.

همراهی با محمدرضا شجریان

همایون از سال ۱۳۷۰ با نواختن تنبک پدرش را در کنسرت‌هایی در ایران، اروپا و آمریکا همراهی کرد و نخستین اثر منتشرشده با حضور او، «یاد ایام»، حاصل همین دوره است. از سال ۱۳۷۸ در صحنهٔ کنسرت‌ها با پدرش هم‌خوانی کرد. آلبوم‌های «بی تو به‌سر نمی‌شود» و «فریاد» که با محمدرضا شجریان، حسین علیزاده و کیهان کلهر اجرا شدند نامزد جایزهٔ گرمی شدند. او تا حدود سال ۱۳۸۸ پدرش را در اجراها همراهی می‌کرد و در این دوران در گروه آوا نیز حضور داشت.

آثار مستقل

نخستین آلبوم مستقل همایون شجریان، «نسیم وصل» با آهنگسازی محمدجواد ضرابیان، در سال ۱۳۸۲ منتشر شد. پس از آن «ناشکیبا» و «شوق دوست» (۱۳۸۳)، «نقش خیال» (۱۳۸۴) با آهنگسازی علی قمصری و «با ستاره‌ها» (۱۳۸۵) را منتشر کرد. همکاری با گروه دستان به آلبوم‌های «قیژک کولی» و «خورشید آرزو» (۱۳۸۷) انجامید و «آب، نان، آواز» (۱۳۸۸) نیز با آهنگسازی علی قمصری منتشر شد. آلبوم «شوق‌نامه» (۱۳۹۰) بازسازی تصانیف منسوب به عبدالقادر مراغه‌ای به سرپرستی محمدرضا درویشی است.

در دههٔ ۱۳۹۰ همایون شجریان به موسیقی تلفیقی نیز روی آورد. آلبوم «نه فرشته‌ام نه شیطان» با آهنگسازی تهمورس پورناظری در اسفند ۱۳۹۲ منتشر شد و جایزهٔ باربد بهترین آلبوم را از جشنوارهٔ موسیقی فجر گرفت. «سیمرغ» با حمید متبسم، «ایران من» با سهراب پورناظری و «افسانهٔ چشم‌هایت» (۱۹ آبان ۱۳۹۸) با علیرضا قربانی و آهنگسازی مهیار علیزاده از دیگر همکاری‌های اوست. او برای خوانندگی در فیلم «آرایش غلیظ» از جشن حافظ جایزه گرفت و قطعهٔ «رودابه و زال» از کنسرت سیمرغ در جشن موسیقی ما برگزیده شد.

سبک و فعالیت‌های اخیر

کارنامهٔ همایون شجریان میان آواز دستگاهی ایرانی و تجربه‌های تلفیقی با ارکستر و سازبندی تازه در نوسان است و او در شعر از شاعران کلاسیک و معاصر بهره می‌گیرد. در اسفند ۱۳۹۷ گواهی‌نامهٔ درجهٔ یک هنری در رشتهٔ آواز به او اعطا شد. او مدیریت مؤسسهٔ فرهنگی‌هنری دل‌آواز را بر عهده دارد و در دی ۱۴۰۴ کنسرت‌های اروپایی خود را در همدلی با مردم ایران لغو کرد.