راه‌اندازی سامانه حمل‌ونقل ویژه افراد دارای معلولیت در قزوین

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین از قزوین؛ سید «اکبر حسینی» مدیرعامل کانون معلولین توانا در نشست تخصصی حمل‌ونقل ویژه افراد دارای معلولیت که با حضور جمعی از افراد دارای معلولیت برگزار شد، از برنامه‌ریزی برای راه‌اندازی آژانس حمل‌ونقل ویژه افراد دارای معلولیت در قزوین خبرداد و گفت: در راستای اجرای تبصره یک ماده پنج قانون حمایت از حقوق معلولان (مصوب سال ۱۳۹۶ مجلس شورای اسلامی) و با همکاری معاونت حمل و نقل شهرداری قزوین و شرکت گروه بهداشتی فیروز ، مصمم به ایجاد سامانه حمل و نقل و خدمات رسانی ویژه به معلولین شدید هستیم.

حسینی افزود: این طرح از یک ماه بعد تحت نظارت سازمان تاکسیرانی و برای شروع صرفاً در حوزه جغرافیائی شهر قزوین عملیاتی خواهد شد.

وی با اشاره به مشکلات حمل و نقل عمومی و هزینه های سرسام آور ایاب و ذهاب و تاثیر آن بر انزوای معلولان، افزود: طرح حمل‌ونقل ویژه افراد دارای معلولیت با چهار خوروی مناسب سازی شده در سه فاز اجرا خواهد شد که در فاز نخست، با توجه به صراحت متن قانون، تمرکز بر افرادی است که برای تردد نیازمند خودروهای منایب سازی شده هستند و در سطح شهر از ویلچر استفاده می‌کنند.

حسینی با تأکید بر اینکه طرح حمل‌ونقل ویژه افراد دارای معلولیت یک فعالیت مقطعی نیست، بیان کرد: این طرح ممکن است سال‌ها ادامه پیدا کند تا زمانی که رفاه اجتماعی در آینده برای معلولان به شرایطی ارتقاء یابد که دیگر نیازی به حمل‌ونقل ویژه وجود نداشته باشد و همه شهروندان، از جمله افراد دارای معلولیت، بتوانند به‌راحتی از سیستم حمل‌ونقل عمومی استفاده کنند.

مدیرعامل کانون معلولین توانا یکی از مهم‌ترین الزامات اجرای این طرح را تدوین یک دستورالعمل اجرائی عنوان کرد و گفت: امروز به دنبال تدوین یک «برنامه اجرایی جامع در حوزه حمل‌ونقل افراد دارای معلولیت در قزوین» هستیم؛ برنامه‌ای که باید معیارهای مشخصی برای نحوه ارائه خدمات در اختیار ما قرار دهد.

وی ادامه داد: باید معیار مشخصی داشته باشیم که بر اساس آن بتوانیم درباره نحوه عملکرد و ارائه خدمات دچار تناقض نشویم و به تعبیر دیگر، باید یک «خط‌کش» برای اجرای این طرح داشته باشیم تا در ادامه مسیر، تصمیم‌گیری‌ها بدور از تبعیض و مبتنی بر عدالت و بر اساس معیار مشخص انجام شود.

مدیرعامل کانون توانا در بخش پایانی صحبتهای خود با قدردانی از شورای اسلامی شهر قزوین و مجموعه تحت مدیریت معاونت حمل و نقل شهرداری ، تأکید کرد: رسالت ذاتی قانون حمایت از حقوق معلولان، ارائه یک امکان ویژه برای افرادی است که واقعاً به آن نیاز دارند؛ بنابراین باید از ابتدا معیارهای استفاده از خدمات به‌صورت دقیق تعریف شود تا زمینه حضور افراد دارای معلولیت شدید و افرادی که توانایی کمتری در استفاده از وسایل نقلیه شخصی و عمومی دارند، فراهم شود.

تدوین آیین‌نامه؛ پیش‌نیاز گذر از ایده به اجرای موفق

«حجت‌الله یوسفی» نایب رئیس کانون معلولین توانا با تأکید بر ضرورت تدوین آیین‌نامه و نقشه راه برای اجرای آژانس ویژه حمل‌ونقل افراد دارای معلولیت اظهارکرد: این طرح باید بر اساس امکانات و ظرفیت‌های موجود، جامعه هدف و میزان نیاز افراد طراحی شود تا خدمات حمل‌ونقل در درجه نخست به افرادی برسد که بیشترین نیاز را به این خدمات دارند.

وی بیان کرد: بحث آژانس ویژه حمل‌ونقل که اکنون به مرحله اجرا نزدیک شده، حاصل طرح و ایده‌ای است که سالها قبل درباره آن صحبت شده و در حال حاضر مقدمات اجرای آن در حال آماده‌سازی است.

یوسفی با بیان اینکه فاصله‌ای میان ایده‌آل‌های ذهنی و شرایط اجرای واقعی هر طرح وجود دارد، تصریح کرد: ممکن است در مرحله ایده، شرایط و امکانات متفاوتی را در ذهن داشته باشیم، اما هنگام اجرا با واقعیت‌های دیگری مواجه شویم؛ بنابراین باید پیش از آغاز کار، آیین‌نامه و نقشه راه مشخصی داشته باشیم تا در ادامه مسیر با مسائل پیش‌بینی‌نشده مواجه نشویم و برای حل آنها تازه به دنبال راهکار نگردیم.

عضو هیئت‌مدیره کانون معلولین توانا افزود: باید از ابتدا مشخص کنیم چه امکاناتی در اختیار داریم، با این امکانات روزانه چند نفر را می‌توانیم جابه‌جا کنیم و چه افرادی واقعاً در اولویت دریافت این خدمات قرار دارند.

یوسفی تأکید کرد: این مسائل باید از سوی مسئولان طرح به‌صورت مکتوب مشخص شود و برنامه‌ای که برای اجرای آژانس در نظر گرفته شده، روی کاغذ بیاید تا مبنای عمل قرار گیرد. به عنوان مثال یک معلول داریم که خودرو دارد و یک معلول که حتی توان انتقال خود را ندارد.

عضو هیئت‌مدیره کانون معلولین توانا با اشاره به تفاوت شرایط افراد دارای معلولیت اظهار کرد: باید میان افرادی که با وجود معلولیت، امکان استفاده از خودرو شخصی و جابه‌جایی خود با ویلچر را دارند و افرادی که حتی امکان انتقال خود به داخل خودرو را ندارند، تفاوت قائل شد.

وی افزود: یک فرد دارای معلولیت شدید ممکن است خودرو داشته باشد و بتواند با ویلچر خودش را به داخل خودرو منتقل کند، اما فرد دیگری با همان شدت معلولیت، خودرو ندارد و حتی توان انتقال خود به داخل خودرو را نیز ندارد. در چنین شرایطی، پدر و مادر او مجبور می‌شوند برای جابه‌جایی فرزندشان او را بلند کنند و داخل خودرو بگذارند.

یوسفی ادامه داد: بارها دیده‌ایم که پدر یا مادر یک فرد دارای معلولیت می‌گوید زمانی که فرزندم کوچک بود، او را بلند می‌کردم و داخل تاکسی می‌گذاشتم، اما حالا که وزن او بیشتر شده، خودم دچار مشکل جسمی شده‌ام و دیگر توان انجام این کار را ندارم.

وی خاطرنشان کرد: بنابراین آیین‌نامه و نقشه راه این طرح باید از ضعیف‌ترین قشر جامعه هدف آغاز شود و خدمات را به افرادی اختصاص دهد که بیشترین مشکل و کمترین توانایی برای حل مشکل حمل‌ونقل خود را دارند.

یوسفی با تأکید بر ضرورت توجه به تفاوت توانایی افراد در پیگیری مسائل خود اظهارکرد: افرادی که شرایط مالی بهتری دارند، امکانات بیشتری در اختیار دارند یا از حمایت اجتماعی برخوردارند، معمولاً راه‌هایی برای حل مشکلات خود پیدا می‌کنند؛ اما فردی که با مشکلات بیشتری مواجه است، توانایی کمتری دارد و حتی نمی‌تواند مشکل خود را مطرح کند، ممکن است بدون حمایت در جامعه باقی بماند.

عضو هیئت‌مدیره کانون معلولین توانا تصریح کرد: ما باید در تدوین آیین‌نامه و برنامه این طرح، توجه ویژه‌ای به همین افراد داشته باشیم؛ کسانی که هم مشکلات بیشتری دارند و هم از داشتن حامی و امکان پیگیری مسائل خود محروم هستند.