روایت یک دیدار؛ وقتی اقتدار قضایی با تواضع همراه میشود
رئیس کل دادگستری کردستان؛ مدیری که مسئولیت را امانت میداند و بر اجرای قانون و احقاق حقوق مردم تأکید دارد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، گاهی برای شناخت یک مدیر، پیش از آن که سخنانش را بشنوید، باید رفتار مجموعهای را ببینید که زیر نظر او فعالیت میکند؛ نظمی که از بدو ورود به یک مجموعه احساس میشود، احترامی که در مواجهه با اربابرجوع جریان دارد و نوع برخوردی که نشان میدهد تکریم مردم صرفاً یک شعار اداری نیست.
توفیق دیداری با محمد جباری، رئیس کل دادگستری استان کردستان، فرصتی فراهم کرد تا از نزدیک با بخشی دیگر از منش مدیریتی و نگاه او به مسئولیت قضایی آشنا شوم؛ چهرهای شناختهشده در استان که سالهاست افتخار آشنایی و شناخت او را داشته و نامش با پیگیری حقوق عامه و دفاع از حقوق مردم گره خورده و در میان افکار عمومی بهعنوان مدیری دغدغهمند در این حوزه شناخته میشود.
از لحظه ورود به ساختمان دادگستری کل استان کردستان، آنچه بیش از هر چیز جلب توجه میکرد، نظم و انضباط حاکم بر مجموعه بود؛ از نیروهای حفاظت و نحوه راهنمایی مراجعهکنندگان تا رفتار و برخورد کارکنان بخشهای مختلف. همهچیز با آرامش، احترام و چارچوب مشخصی پیش میرفت.
این نظم، در کنار برخورد محترمانه کارکنان، تصویری از اهمیت تکریم اربابرجوع در مجموعه قضایی ارائه میکرد. پس از ورود به بخش دفتر رئیسکل، رئیس دفتر، که سالهاست در این مجموعه مشغول خدمت است، با خوشرویی و احوالپرسی گرم از ما استقبال کرد و با همان صمیمیت گفت: «الان خدمت حاجی عرض میکنم که تشریف آوردین.»
همین جزئیات کوچک، گاهی بیش از بسیاری از سخنرانیها درباره فرهنگ سازمانی یک مجموعه سخن میگویند؛ اینکه احترام به مراجعهکننده تا چه اندازه در رفتار روزمره کارکنان جاری است و آیا مردم در مسیر پیگیری مطالبات خود با تکریم مواجه میشوند یا با دیوارهای سرد اداری.
صلابت قضایی در کنار سادگی و فروتنی
در دیدار با رئیس کل دادگستری کردستان، پس از احوالپرسی و تبریک مجدد انتصاب و ارائه گزارشی از برخی حوزهها و مسائل مختلف استان، آنچه بیش از همه در ذهنم ماند، ترکیب دو ویژگی بود که شاید در نگاه نخست کمتر در کنار یکدیگر تصور شوند: «صلابت و اقتدار در جایگاه مسئولیت قضایی، در کنار سادگی، تواضع و فروتنی در مواجهه با دیگران».
محمد جباری، در این دیدار، برخلاف تصور کلیشهای از فاصله و تشریفات جایگاههای مدیریتی، پشت صندلی میز ریاست ننشسته بود و با آرامش و صمیمیت سخن میگفت؛ اما این صمیمیت به معنای کمرنگ شدن جدیت او در مسئولیت نبود. در کلامش، هم دغدغه مردم دیده میشد و هم حساسیت نسبت به اجرای قانون و رعایت حق.
آنچه از این گفتوگو برداشت میشد، این بود که مسئولیت قضایی برای او صرفاً یک عنوان اداری یا جایگاه سازمانی نیست؛ بلکه امانتی است که باید درباره آن در پیشگاه خداوند و در برابر مردم پاسخگو بود.
«دعا کنید شرمنده خداوند متعال نشویم»
در میان صحبتهای رئیس کل دادگستری کردستان، بخشی از سخنانش رنگوبوی دیگری داشت؛ جملاتی اخلاقی و تأملبرانگیز که فراتر از یک گفتوگوی اداری، به فلسفه مسئولیت و سرانجام انسان در برابر اعمالش اشاره میکرد.
جباری با تأکید بر ضرورت مراقبت از رفتار و گفتار مسئولان، گفت: «دعا کنید شرمنده خداوند متعال نشویم.»
وی با اشاره به ناپایداری جایگاههای دنیوی و مسئولیتهای اداری، یادآور شد که هیچ یک از این عناوین و موقعیتها نمیتوانند تضمینکننده عاقبت انسان باشند و آنچه در نهایت به داد انسان میرسد، عملکرد، رفتار و گفتار اوست.
رئیس کل دادگستری کردستان با اشاره به اینکه انسانها در نهایت در پیشگاه خداوند با اعمال خود سنجیده میشوند، تأکید کرد: همه ما روزی در قیامت دنبال یک وجب خاک میگردیم، بنابراین نباید به مسئولیتها و جایگاههای دنیوی تکیه کنیم.
این نگاه حامل یک پیام روشن برای صاحبان مسئولیت است؛ هیچ جایگاهی دائمی نیست و هیچ عنوان مدیریتی نمیتواند جایگزین عملکرد درست و رفتار مسئولانه شود. مسئولیتها روزی به پایان میرسند، اما آثار تصمیمها، رفتارها و نحوه مواجهه با حقوق مردم باقی میماند.
عدالت، خط قرمز مسئولیت قضایی
بخش دیگری از سخنان جباری به ضرورت پایبندی به حق و پرهیز از هرگونه رفتار خلاف قانون اختصاص داشت.
وی با تأکید بر اینکه مسئولان نباید تحت تأثیر جایگاه، روابط یا ملاحظات شخصی از مسیر عدالت فاصله بگیرند، بر ضرورت مراقبت دائمی از رفتار و گفتار تأکید کرد و گفت باید دعا کنیم هیچگاه حق را ناحق نکنیم.
رئیس کل دادگستری کردستان همچنین با اشاره به مسئولیت دستگاه قضایی در اجرای قانون تصریح کرد که در این جایگاه، مبنای عمل باید قانون باشد و در برخورد با تخلفات و رسیدگی به مسائل، با هیچکس مماشات نخواهد شد.
این تأکید را میتوان یکی از مهمترین محورهای نگاه مدیریتی او دانست؛ چراکه اقتدار دستگاه قضایی زمانی برای مردم معنا پیدا میکند که قانون در مواجهه با افراد و موقعیتهای مختلف، معیار واحد باشد و هیچکس به واسطه موقعیت، ارتباطات یا نفوذ احتمالی، خود را فراتر از قانون تصور نکند.
پیگیری مسائل کردستان؛ با جدیت و اراده
در ادامه این دیدار، موضوعات و مسائل مختلف استان نیز مطرح شد؛ مسائلی که بخشی از آنها به مطالبات عمومی، حقوق شهروندان و ضرورت ورود دستگاههای مسئول برای رفع مشکلات بازمیگردد.
جباری با اشاره به مسئولیت خود در قبال مردم استان، بر تداوم پیگیری مسائل و مشکلات کردستان تأکید کرد و اعلام داشت که این موضوعات را با قوت و مصممتر از گذشته دنبال خواهد کرد.
این رویکرد از آن جهت اهمیت دارد که مردم از دستگاه قضایی صرفاً انتظار رسیدگی به پروندههای قضایی را ندارند؛ صیانت از حقوق عامه، مقابله با تضییع حقوق شهروندان، پیگیری مطالبات عمومی در چارچوب قانون و حساسیت نسبت به مشکلاتی که زندگی روزمره مردم را تحت تأثیر قرار میدهد، از انتظارات جدی جامعه از دستگاه عدالت است.
در چنین شرایطی، استمرار رویکرد مطالبهگرانه و پیگیری مسائل استان میتواند زمینهساز تقویت اعتماد عمومی به دستگاه قضایی باشد؛ اعتمادی که نه با وعده، بلکه با نتایج ملموس، برخورد عادلانه و پاسخگویی در برابر حقوق مردم شکل میگیرد.
اقتدار واقعی، در خدمت به حق معنا پیدا میکند
آنچه از این دیدار در ذهن باقی ماند، صرفاً سخنان یک مقام قضایی یا تشریفات یک ملاقات رسمی نبود؛ بلکه تصویری از مسئولیتی بود که در آن، اقتدار باید در خدمت اجرای عدالت باشد و جایگاه مدیریتی نباید انسان را از سادگی، فروتنی و احساس مسئولیت در برابر مردم دور کند.
شاید مهمترین بخش این دیدار را باید در همان جمله کوتاه جستوجو کرد: «دعا کنید شرمنده خداوند متعال نشویم.»
این جمله، یادآور حقیقتی است که گاهی در هیاهوی مسئولیتها و عنوانها فراموش میشود؛ اینکه صندلیهای مدیریتی ماندگار نیستند، اما آنچه از یک مدیر در حافظه مردم باقی میماند، میزان پایبندی او به حق، نحوه برخوردش با مردم و عملکردش در روزهایی است که اختیار و مسئولیت در دست داشته است.
برای دستگاه قضایی نیز اقتدار، زمانی به سرمایه اجتماعی تبدیل میشود که مردم آن را در اجرای بیتبعیض قانون، دفاع از حقوق عامه و ایستادگی در برابر تضییع حق مشاهده کنند.
دیدار با رئیس کل دادگستری کردستان، دستکم این انتظار و امید را پررنگتر کرد که پیگیری مسائل استان با همان صلابت و جدیتی که مورد تأکید اوست ادامه یابد؛ چراکه در نهایت، معیار قضاوت مردم درباره هر مسئولی نه عنوان و جایگاه او، بلکه اثری است که از حضورش در زندگی مردم بر جای میماند.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده؛ اولین نفر باش.