جهان بیرانوند را دوباره شناخت: مرد گینس!
روزنامه الشرق الاوسط با انتشار گزارشی به مسیر فوتبالی علیرضا بیرانوند پرداخته است.

به گزارش ورزش سه، روزنامه الشرق الاوسط در گزارشی مفصل به زندگی شخصی و مسیر حرفهای علیرضا بیرانوند پرداخته و داستان رسیدن دروازهبان تیم ملی ایران از روزهای سخت کودکی تا ایستادن بر قله فوتبال آسیا و کسب جایزه بهترین بازیکن سال ۲۰۲۶ قاره را روایت کرده است. این گزارش، فراز و نشیبهای زندگی بیرانوند، مهاجرت دشوار او به تهران، آغاز فوتبال حرفهای، تجربه حضور در اروپا و افتخارات باشگاهی و ملی این دروازهبان را مرور میکند:
در مراسمی ویژه که در سالن اکسرا در بانکوک، پایتخت تایلند، برگزار شد، علیرضا بیرانوند بار دیگر تاریخ جوایز انفرادی فوتبال آسیا را تغییر داد و رسماً بهعنوان بهترین بازیکن سال ۲۰۲۶ قاره انتخاب شد.
این عنوان تنها یک افتخار دیگر برای فوتبال ایران نبود، بلکه یک اتفاق تاریخی به شمار میرفت، چرا که بیرانوند به نخستین دروازهبان تاریخ تبدیل شد که از زمان راهاندازی این جایزه در سال ۱۹۹۴، موفق به کسب آن میشود. او در این رقابت بالاتر از دو بازیکن عربستانی، سالم الدوسری و فراس البریکان، قرار گرفت و به سلطه بیش از سه دههای بازیکنان خط میانی و هجومی بر این جایزه پایان داد.
علیرضا بیرانوند در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۲ در روستای «سرابیاس» از توابع خرمآباد در استان لرستان، واقع در غرب ایران، متولد شد. او از خانوادهای برخاسته از عشایر لکتبار است؛ قومی که شیوه زندگی سنتی آن بر پایه دامداری و کوچهای فصلی استوار بوده است.

بیرانوند سالهای کودکی خود را با چوپانی و کمک به خانواده برای تأمین نیازهای روزمره سپری کرد، آن هم در شرایطی که خانوادهاش با محدودیتهای اقتصادی روبهرو بودند.
او در ۱۲ سالگی روستای محل زندگیاش را به مقصد تهران ترک کرد تا به رؤیای فوتبالی خود برسد. بیرانوند در پایتخت با دشواریهای زیادی برای تأمین هزینههای زندگی مواجه شد و حتی ناچار بود اطراف مجموعههای ورزشی شب را به صبح برساند. او برای تأمین مخارج خود به مشاغل مختلفی از جمله کار در کارخانههای خیاطی، کارواشها و نظافت روی آورد.
بیرانوند فوتبال خود را از ردههای پایه باشگاه نفت تهران آغاز کرد. او در ابتدای مسیرش در پست مهاجم بازی میکرد، اما پس از مصدومیت دروازهبان اصلی تیمش در یکی از مسابقات، به دروازه رفت و در نهایت مسیر حرفهای خود را در این پست ادامه داد.
قدرت بدنی و فیزیک مناسب بیرانوند با قد ۱۹۵ سانتیمتری، در کنار توانایی منحصربهفردش در پرتاب توپ با دست به مسافتهای طولانی، خیلی زود توجه مربیان را به خود جلب کرد. تواناییای که در سال ۲۰۱۶ بهصورت رسمی در کتاب رکوردهای جهانی گینس به ثبت رسید. بیرانوند در آن زمان با پرتابی به طول بیش از ۶۱ متر، رکورد طولانیترین پرتاب دست در فوتبال را به نام خود ثبت کرد.

او در سال ۲۰۱۱ به تیم بزرگسالان نفت تهران راه یافت و تا سال ۲۰۱۶ در این تیم حضور داشت و در نهایت راهی پرسپولیس شد. بیرانوند در دوران حضورش در پرسپولیس به چندین عنوان قهرمانی داخلی دست یافت و همراه این تیم در سال ۲۰۱۸ به فینال لیگ قهرمانان آسیا رسید.
بیرانوند از سال ۲۰۲۰ تجربه حضور در فوتبال اروپا را آغاز کرد و به باشگاه رویال آنتورپ بلژیک پیوست. پس از آن، در فصل ۲۲-۲۰۲۱ بهصورت قرضی راهی بواویشتا پرتغال شد.
این دروازهبان در سال ۲۰۲۲ به فوتبال ایران بازگشت و بار دیگر پیراهن پرسپولیس را بر تن کرد. او سپس در تابستان ۲۰۲۴ به تراکتور پیوست و در حال حاضر از دروازه این تیم تبریزی محافظت میکند.
بیرانوند در فصل ۲۶-۲۰۲۵ همراه با تراکتور به مقام نایبقهرمانی لیگ ایران رسید و جواز حضور مستقیم در لیگ نخبگان آسیا را به دست آورد. او در این رقابتها ۹ مسابقه برای تراکتور انجام داد و در پنج بازی موفق شد دروازهاش را بسته نگه دارد.
بیرانوند نخستین بازی خود برای تیم ملی بزرگسالان ایران را در سال ۲۰۱۵ انجام داد. او تاکنون ۹۰ بازی ملی در کارنامه دارد و در ۳۹ مسابقه موفق به ثبت کلینشیت شده است. بر اساس آمار کنفدراسیون فوتبال آسیا، بیرانوند با این تعداد بازی به پرافتخارترین دروازهبان از نظر تعداد حضور در تاریخ تیم ملی ایران تبدیل شده است.

این دروازهبان در سه دوره متوالی جام جهانی، یعنی سالهای ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶، و همچنین سه دوره جام ملتهای آسیا حضور داشته است.
دوران ملی بیرانوند با مقاطعی از تنشهای امنیتی، جنگهای منطقهای و محدودیتهای لجستیکی همراه بوده که بر روند آمادهسازی تیم ملی ایران تأثیر گذاشته است. این شرایط بهویژه در جام جهانی ۲۰۲۶ آمریکا، کانادا و مکزیک نمود بیشتری داشت که محدودیتهای سفر و اقامت نیز در آن وجود داشت.
تیم ملی ایران در آن رقابتها، با وجود اینکه هیچ شکستی را تجربه نکرد، به دلیل تفاضل گل از مرحله گروهی کنار رفت. بازیکنان ایران در این مسابقات مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر به تساوی رسیدند. بیرانوند در جریان این تورنمنت ۱۵ مهار داشت که هفت مورد از آنها در دیدار مقابل بلژیک به ثبت رسید.
با کسب جایزه بهترین بازیکن سال آسیا در سال ۲۰۲۶، برای نخستینبار از سال ۲۰۰۴، یک بازیکن ایرانی این عنوان را به دست میآورد. این موفقیت همچنین هفت سال پس از نخستین حضور بیرانوند در فهرست نهایی نامزدهای این جایزه به دست آمد. او در سال ۲۰۱۹ نیز در جمع نامزدهای نهایی قرار داشت، اما در آن دوره اکرم عفیف، ستاره فوتبال قطر، جایزه را از آن خود کرد.
انتخاب بیرانوند همچنین نشاندهنده تغییری مهم در معیارهای انتخاب بهترین بازیکن سال آسیاست؛ جایزهای که در طول ۳۲ سال گذشته همواره به بازیکنان خط میانی و هجومی رسیده بود. این در حالی است که پیش از این نیز دروازهبانهایی به فهرست نهایی راه یافته بودند، اما نتوانسته بودند عنوان قهرمانی را کسب کنند، از جمله محمد الدعایه، دروازهبان سرشناس عربستان، که در سال ۱۹۹۶ در جمع نامزدهای نهایی قرار داشت.

علیرضا بیرانوند
علیرضا صفر بیرانوند دروازهبان تیم ملی فوتبال ایران، زادهٔ ۱۳۷۱ در لرستان، است که با مهار پنالتی کریستیانو رونالدو در جام جهانی ۲۰۱۸ و قهرمانیهای متعدد با پرسپولیس شناخته میشود.
همهٔ ۴۵۸ خبر علیرضا بیرانوند ←نظرات
هنوز نظری ثبت نشده؛ اولین نفر باش.