ورزش مس و نگاه سلیقهای مدیران شرکت
در سالهای اخیر نگاه متفاوت مدیران عامل شرکت مس در تصمیمگیریهای مربوط به ورزش در ۳ دسته تقسیم می شدند. از دوران طلایی با پورمند و سعدمحمدی تا روزهای بیثباتی و بیعلاقگی و حتی سپردن ورزش به کمیتهها…

به گزارش کرماننو، از حمایت تمامقد تا تلاش برای کوچکسازی ورزش مس.
ورزش مس سالهاست میان نگاههای متفاوت مدیران عامل شرکت دستبهدست میشود، بدون اینکه به یک مسیر پایدار برسد.
با توجه به اینکه ورزش حرفهای و مدیریت باشگاههای پرتعداد مس در همه سالهای گذشته یک ساختار نظاممند و پایدار هم نداشته معمولا با تغییر هر مدیرعامل در شرکت، نوع نگاه و حمایت از ورزش و باشگاههای ورزشی آن هم با تغییر روبرو میشده است.
نگاه متفاوت مدیران عامل شرکت مس در سه گروه ارزیابی میشوند.
گروه اول با علاقهمندی تمام بحث ورزش حرفهای و باشگاهها را دنبال میکردند، گروه دوم چندان علاقهای به حوزه ورزش و باشگاههای مس نداشتند و اصولا از احوالات آن هم هم بیخبرند و دسته سومی که نه تنها به ورزش علاقهای نداشتند که گاه به صورت جدی برابر هزینهها و رشد و گسترش ورزش شرکت مس هم ایستادهاند.
علیاصغر پورمند و اردشیر سعدمحمدی را میشود از مدیران عامل شرکت مس دانست که کاملا در دسته اول قرار میگیرند. ورزش حرفهای در شرکت مس به نوعی با مدیرعاملی پورمند در این شرکت کلید خورد جایی که با نظارت و حمایتهای مستقیم او اولین تیم فوتبال شرکت مس از کرمان به لیگ برتر صعود کرد تا ورزش شرکت مس وارد مرحله برندسازی شود.
دیگر چه خبر؟اردشیر سعدمحمدی نیز با دو دوره حضور در مدیرعاملی شرکت مس، دوران طلایی ورزش این شرکت را رقم زد جایی که با حضور او مس کرمان دوران اوج خود را در لیگ برتر و حتی آسیا تجربه میکرد و در امتداد آن باشگاه مس رفسنجان نیز با تحول اساسی مواجه شد و صعود به لیگ برتر و موفقیت در آن را تجربه کرد که قطعا نگاه حمایتگر سعدمحمدی به مقوله ورزش راه را برای موفقیت باشگاههای شرکت مس باز گذاشته بود.
اما در مقابل، بودند مدیران عاملی در شرکت ملی صنایع مس که عملا نه تنها حمایتی از ورزش حرفهای و باشگاهها نداشتند که گاه دستور کاهش بودجه و هزینههای آن را به صراحت اعلام میکردند و در برابر تصمیمات ورزشی جبهه منفی داشتند.
هادی اردبیلی، علی رستمی و محمدرضا بنیاسدی چهرههای بودند که در دوران اوج ورزش و باشگاههای شرکت مس به مدیرعاملی این شرکت رسیدند و نه تنها زمینه را برای توسعه آن فراهم نکردند که حتی قدمهای محکم برای کوچکسازی ورزش مس برداشتند.
چهرههایی مثل احمد مرادعلیزاده، امیر خرمیشاد، حسین مدرسخیابانی و مصطفی فیضاردکانی هرچند مخالفت علنی با ورزش نداشتند اما علاقهای به دنبال کردن مشتاقانه ورزش و اتفاقات آن هم در شرکت از خودشان نشان ندادند و در بهترین حالت امور ورزش را به افرادی علاقهمند و کارشناس واگذار کردند.
در این میان گاه بیتوجهی برخی از این چهرهها به شدت برای ورزش و باشگاهها مضر بود و حرکت باری به هر جهت برای آنها ساخت که تبعات منفی بزرگی به دنبال داشت.
بهرشکل نبود ساختار و انسجام لازم در ورزش حرفهای و باشگاههای شرکت مس سبب شده که سرنوشت آنها نیز در گرو تغییرات مدیریتی شرکت مس فرو برود و این وضعیت متغیر سبب شده که
هدفگذاریهای نامشخص و ساختاری مبهم برای این ورزش و مخاطبانش بماند.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده؛ اولین نفر باش.