دفاع مقدس؛ مکتبی جاری در روایت رزمندگان خراسان رضوی

خبرگزاری مهر- گروه استان‌ها، عاطفه وفائیان؛ دفاع مقدس، تنها برهه‌ای تاریخی در حافظه‌ی ملی نیست، بلکه مکتبی است که با گذشت سالیان، همچنان در حال تکثیر و تداوم است. این جریان سیال از خون شهیدان و ایثار رزمندگان، پلی میان ارزش‌های دیروز و آرمان‌های امروز ایجاد کرده است تا در تقابل با توطئه‌های بیگانگان، چراغ راهی برای نسل‌های پی‌درپی باشد. روایت‌ برجامانده از آن روزها، گواهی صادق بر اصالت اندیشه‌ای است که نه در خاکریزها، که در عمق جان و روح مجاهدان ریشه دوانده بود.

موفقیت‌های بزرگ در عملیات‌های سرنوشت‌ساز، محصول وحدت راهبردی و هم‌افزایی نیروهای مسلح بود؛ جایی که ارتش، سپاه و بسیج با یک هدف مشترک و با شناسایی‌های دقیق، در برابر ادوات پرشمار دشمن ایستادگی کردند. دستاوردهای میدانی از آزادسازی هزاران کیلومتر از خاک کشور گرفته تا به غنیمت گرفتن تجهیزات دشمن، تنها پیروزی نظامی نبود؛ بلکه الگویی از مدیریت، ایمان و هوشمندی بود که در شرایط سخت محاصره، راه را برای پیروزی‌های بزرگ‌تر هموار ساخت.

مکتب ایثار بسیجیان همچنان در حال تکثیر است

سید علی محدث، رزمنده دفاع مقدس متولد سال ۱۳۴۶ که در سال ۱۳۶۲ عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شده بود و اکنون مدیر یک کانون فرهنگی تبلیغی فعال در زمینه فریضتین امر به معروف و نهی از منکر ذیل نظر اداره کل تبلیغات اسلامی خراسان رضوی است در گفتگو با خبرنگار مهر به تشریح بخشی از خاطرات خود در دسته یک، گروهان سوم، گردان ۲۱ امام رضا (ع) پرداخت و با اشاره به روزهای استقرار در قرارگاه شهید حیدری، واقع در حاشیه رودخانه «کنجان‌چم» استان ایلام در آستانه عملیات خیبر، اظهار کرد: در آن دوران، آموزش‌های رزمی، از جمله کلاس‌های خنثی‌سازی مین‌های ضد نفر، ضد خودرو و ضد تانک، جزو برنامه‌های روزمره رزمندگان بود.

این رزمنده دفاع مقدس با بازخوانی حادثه‌ای که در آن دوران رخ داد، گفت: خاطرم هست یک روز طرف صبح برای گردان رعد، برنامه آموزشی خنثی‌سازی مین برگزار شد. من که در آن کلاس شرکت داشتم، بعد از ظهر همان روز برای شستن لباس‌هایم به آن سوی رودخانه کنجان‌چم رفتم. در حالی که غرق در کار بودم، ناگهان صدای انفجاری مهیب از سمت چادرهای آموزشی به گوش رسید. ابتدا تصور کردم که این انفجارها جزئی از برنامه‌های آموزشی مربیان تخریب برای آشنایی بسیجیان با شدت تخریب و صدای مین‌هاست، اما وقتی به محل نزدیک‌تر شدم، دیدم که صحنه، عادی نیست.

وی با توصیف فضای حاکم بر محل حادثه افزود: وقتی به فاصله حدوداً صد متری محل انفجار رسیدم، با دیدن صحنه‌ای بسیار دلخراش و عجیب مواجه شدم. بدن مطهر شهیدی را دیدم که در اثر انفجار به شدت آسیب دیده بود. پرس‌وجو از دوستان حاضر در واحد تخریب، حقیقتِ بزرگی را برملا کرد.

محدث درباره نحوه شهادت آن مربی تخریب (که اصالتاً اهل شیروان بود) بیان کرد: مین کپسولی، از نوع مین‌های دو مرحله‌ای است که پس از عمل کردن چاشنی اول، از زمین پرتاب شده و در هوا منفجر می‌شود. ظاهراً یکی از مین‌ها که مربیان از وجود چاشنی در آن بی‌خبر بودند، دچار نقص فنی شد. آن مربی ایثارگر، وقتی متوجه عمل کردن چاشنی اول و خطر قریب‌الوقوع برای بسیجیان شد، برای اینکه جان رزمندگان در امان بماند، بلافاصله خودش را روی مین انداخت و با فدا کردن جان خود، از بروز فاجعه‌ای بزرگتر جلوگیری کرد.

این رزمنده مجاهد با تأکید بر اینکه در آن لحظه با تمام وجود معنای واقعی «ایثار» را درک کرده است، تصریح کرد: در آن صحنه، با سلول‌به‌سلول وجودم معنای بسیجی بودن و ازخودگذشتگی را حس کردم. آنجا دریافتم که بسیجی چه روح بزرگی دارد و چگونه برای سلامت ماندن دیگران، به‌راحتی از جان عزیز خود می‌گذرد. هرگاه یاد این شهید می‌افتم، از خودم خجالت می‌کشم که در کنار چه انسان‌های بزرگی زیست کرده‌ایم.

وی خاطرنشان کرد: بسیج یعنی ایثار جان در راه معبود. این جلوه‌های درخشان از خودگذشتگی که در هشت سال دفاع مقدس ثبت شد، امروز نیز در میان رزمندگان سلحشور اسلام در برابر دشمنان صهیونیستی و آمریکایی به‌وضوح دیده می‌شود و این همان مسیر و مکتب شهدای والامقام است.

تجربه ۸ سال اسارت در خدمت عبور از شرایط فعلی کشور

ناصر اختیاری، رزمنده و آزاده دوران دفاع مقدس، در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن تبریک هفته دفاع مقدس محضر امام زمان (عج)، امام راحل (قدس‌سره) و مقام معظم رهبری، اظهار کرد: با توجه به تجربیاتی که در دوران دفاع مقدس کسب کردیم، امیدوارم ملت غیور و همیشه در صحنه ما که اکنون دویست و چند شب است که در میدان حضور دارند، با همان روحیه در میدان باقی بمانند تا تمام توطئه‌های دشمنان و منافقین نقش بر آب شود و ملت ما سربلند و پیروز از این نبرد آخرالزمانی بیرون بیاید.

این رزمنده دفاع مقدس با یادآوری دوران اسارت خود که نزدیک به هشت سال به طول انجامید، شرایط امروز کشور را با آن دوران مشابه دانست و گفت: در آن زمان، بعثی‌ها برای رسیدن به خواسته‌هایشان و ضربه زدن به وحدت ما، دقیقاً از ابزارهای فشاری استفاده می‌کردند که امروز شاهد نمونه‌های آن در کشور هستیم؛ بحث گرانی، محدودیت‌ها و محاصره، همان راهکارهایی بود که دشمن برای به زانو درآوردن ما به کار می‌برد. آن‌ها دسترسی ما را به آب و غذا به شدت محدود کرده بودند تا فقط در حد قوت لایموت زنده بمانیم.

وی در ادامه با اشاره به خاطره‌ای از برخورد با نهادهای بین‌المللی در زمان اسارت تصریح کرد: وقتی ما به اصطلاح به «صلیب سرخ» شکایت بردیم، به آن‌ها گفتیم که شما «صلیب سیاه» هستید؛ چرا که اسامی ما را به بعثی‌ها می‌دادید تا ما را تنبیه کنند. در آن زمان نیز آن‌ها به ما می‌گفتند که کشور شما رو به سقوط است و برنامه‌ریزی‌ها انجام شده تا بعد از تغییرات، آزادی شما با ترحم یک رئیس‌جمهور صورت گیرد و دیگر نتوانید از این دوران سخن بگویید. این نشان می‌دهد که بحث براندازی و فروپاشی نظام جمهوری اسلامی از سوی دشمنان، موضوع جدیدی نیست و ریشه در سال‌های دفاع مقدس دارد.

«فتح‌المبین» الگوی موفق وحدت نیروهای مسلح بود

محمدباقر احمدی‌مجیدی، رزمنده و پیشکسوت دفاع مقدس در گفتگو با خبرنگار مهر با تاکید بر لزوم الگوگیری از سبک زندگی اسلامی و معارف قرآنی برای عبور از شرایط فشار دشمن و افزایش تاب‌آوری جامعه به تشریح سوابق خود در دوران جنگ تحمیلی پرداخت و اظهار کرد: بنده در سال‌های ۵۸، ۵۹ و ۶۰ به عنوان سرباز وظیفه در لشکر ۷۷ مشهد حضور داشتم و پس از طی آموزش‌های نظامی در کسوت بسیجی، عازم جبهه‌های نبرد شدم.

این آزاده دوران دفاع مقدس با اشاره به حضور خود در عملیات فتح‌المبین به عنوان دیده‌بان توپخانه، افزود: پیش از عملیات، شناسایی دقیقی از تحرکات دشمن در آن سوی رودخانه کرخه صورت گرفت که در آن بیش از ۳۰۰ تانک و نفربر دشمن شناسایی شد و تفکیک ماکت از تانک واقعی، یکی از مأموریت‌های کلیدی ما برای روز عملیات بود.

وی درباره دستاوردهای عملیات فتح‌المبین گفت: این عملیات با آزادسازی ۲۵۰۰ کیلومتر از خاک ایران و به غنیمت گرفتن حجم گسترده‌ای از ادوات جنگی دشمن، به الگوی موفقی از ترکیب نیروهای ارتش، سپاه و بسیج تبدیل شد. در این عملیات ۱۸ هزار اسیر عراقی گرفته شد که در مقابل، تعداد اسرای ایرانی بسیار محدود بود و این دستاوردها نشان‌دهنده توفیقات قابل‌ملاحظه عملیات در آن مقطع بود.

احمدی‌مجیدی در ادامه به دوران اسارت خود در سال ۶۱ اشاره کرد و گفت: یکی از عوامل مهم ماندگاری و تحمل اسارت با میل و رغبت، وجود دعا، قرآن و آموزه‌های اعتقادی در میان اسرا بود. حضور چهره‌هایی همچون مرحوم حجت‌الاسلام ابوترابی برکات زیادی داشت و رفتارهای اخلاقی و گفتاری ایشان، انسان را متقاعد می‌کرد که در مسیر درست گام برمی‌دارد.

این رزمنده دوران دفاع مقدس در پاسخ به سوالی درباره راهکارهای تاب‌آوری در شرایط فعلی که دشمن با الگوهای تکراری به دنبال فشار بر ملت ایران است، بیان کرد: آنچه به تجربه نزدیک به ۶۰ سال زندگی دریافته‌ام این است که اسلام و اعتقادات ما، مایه اولیه برای همه ابعاد زندگی است؛ نه فقط برای دوران جنگ یا تاب‌آوری، بلکه برای تمامی الگوهای رفتاری و اخلاقی. اگر انسان با مطالعه و تمرین عملی به اصول زندگی اسلامی پایبند باشد و به ویژه از مطالعات قرآنی بهره ببرد، به آرامش دست می‌یابد. امروز همه اصول زندگی واقعی در اسلام ارائه شده است و اگر از این اصول فاصله نگیریم، انگیزه، امید و عاقبت‌به‌خیری تضمین خواهد شد.

وی توصیه‌ای به نسل جوان داشت و گفت: امیدوارم نسل جدید ما کوشا، فعال، اهل علم و عمل باشد و با تکیه بر معارف دینی و سیره ائمه طاهرین، آینده‌ای روشن برای کشور بسازد.