پرویز پرستویی
دربارهٔ پرویز پرستویی
زندگی و آغاز فعالیت هنری
پرویز پرستویی در ۲ تیر ۱۳۳۴ در روستای چالو از توابع شهرستان کبودرآهنگ در استان همدان به دنیا آمد. خانوادهاش هنگامی که او سهساله بود به تهران مهاجرت کردند و کودکی و نوجوانی او در محلهٔ دروازهغار گذشت. او آموختن تئاتر را در مرکز رفاه نازیآباد آغاز کرد و از سال ۱۳۴۸ با اجرای نمایش در مراکز رفاه، کاخ جوانان و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان وارد فعالیت هنری شد. پرستویی مدتی نیز بهعنوان منشی در دادگستری تهران کار کرد.
در سالهای فعالیت تئاتری، برای نمایش «دکه» (۱۳۵۳) جایزهٔ کاخ جوانان را گرفت. آشنایی با بهزاد فراهانی او را به گروه تئاتری «کوچ» برد و بازی در نمایشهایی چون «شبی در حلبیآباد»، «پتک» و «میلاد» نامش را در میان علاقهمندان تئاتر مطرح کرد.
سینما
پرستویی نخستین بار در سال ۱۳۶۲ با فیلم «دیار عاشقان» به کارگردانی حسن کاربخش به سینما آمد و در بخش بازیگر نقش مکمل مرد دومین جشنوارهٔ فیلم فجر مورد تقدیر قرار گرفت. پس از آثاری چون «پیشتازان فتح» و «شکار»، بازی در «آدمبرفی» (۱۳۷۳) و نقش صادق مشکینی در «لیلی با من است» (۱۳۷۴) به کارگردانی کمال تبریزی او را به شهرت رساند و برای فیلم دوم دیپلم افتخار جشنوارهٔ فجر را گرفت. نقش «حاج کاظم» در «آژانس شیشهای» (۱۳۷۶) ساختهٔ ابراهیم حاتمیکیا نخستین سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای او به ارمغان آورد.
بازی در نقش «رضا مارمولک» در «مارمولک» (۱۳۸۲) جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران جشنوارهٔ فجر و تندیس بهترین بازیگر جشن خانهٔ سینما را برایش در پی داشت. او سپس برای «بید مجنون» (۱۳۸۳) به کارگردانی مجید مجیدی و «به نام پدر» (۱۳۸۴) ساختهٔ حاتمیکیا دو سیمرغ دیگر گرفت و در سال ۱۳۹۴ با نقش حیدر ذبیحی در «بادیگارد» چهارمین سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول مرد را از سیوچهارمین جشنوارهٔ فیلم فجر دریافت کرد. «بیست» (۱۳۸۷)، «امروز» (۱۳۹۲)، «قاتل اهلی» (۱۳۹۵) به کارگردانی مسعود کیمیایی، «مطرب» (۱۳۹۷) و «بیهمهچیز» (۱۳۹۹) از دیگر فیلمهای اوست.
تلویزیون، نمایش خانگی و فعالیتهای دیگر
پرستویی در مجموعههای تلویزیونی «امام علی»، «آپارتمان»، «آوای فاخته»، «خاک سرخ»، «زیر تیغ» (۱۳۸۵) و «آشپزباشی» (۱۳۸۸) بازی کرده است و برای «زیر تیغ» جایزهٔ بهترین بازیگر مرد جشنوارهٔ فیلمها و برنامههای تلویزیونی رم (۲۰۰۷) را گرفت. در شبکهٔ نمایش خانگی نیز در «همگناه» (۱۳۹۸) و «شکارگاه» (۱۴۰۴) به کارگردانی نیما جاویدی بازی کرد و تهیهکنندگی مجموعهٔ «آنها» (۱۴۰۰) را بر عهده داشت. او تهیهکنندهٔ فیلم «شب، بیرون» (۱۳۹۲) نیز بوده است.
او در زمینهٔ دکلمه هم فعال بوده و آلبومهای «بابایی» (۱۳۸۶) و «من یک بازیگرم ـ من پرویز پرستویی» (۱۳۹۳) را منتشر کرده است؛ گویندگی مستندهایی چون «حیات وحش ایران» و «شیر ایرانی» نیز در کارنامهٔ اوست. از دیگر افتخاراتش میتوان به چهار تندیس جشن حافظ، بزرگداشت یک عمر فعالیت هنری در بیستمین جشنوارهٔ فیلم فجر (۱۳۸۰) و جوایز بازیگری از جشنوارههای سیاتل (۲۰۰۴)، باتومی (۲۰۰۹) و جیپور (۲۰۱۴) اشاره کرد.
اخبار پرویز پرستویی
خط زمان
- ۱۳۳۴
تولد
در ۲ تیر در روستای چالو از توابع کبودرآهنگ همدان به دنیا آمد.
- ۱۳۴۸
آغاز فعالیت تئاتری
فعالیت هنری را با اجرای نمایش در مراکز رفاه، کاخ جوانان و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آغاز کرد.
- ۱۳۶۲
نخستین فیلم سینمایی
با «دیار عاشقان» به سینما آمد و در بخش بازیگر نقش مکمل جشنوارهٔ فجر تقدیر شد.
- ۱۳۷۴
لیلی با من است
نقش صادق مشکینی در فیلم کمال تبریزی برایش دیپلم افتخار جشنوارهٔ فجر را به همراه داشت.
- ۱۳۷۶
آژانس شیشهای
برای نقش حاج کاظم نخستین سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد را گرفت.
- ۱۳۸۲
مارمولک
جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران جشنوارهٔ فجر را برای نقش رضا مارمولک دریافت کرد.
- ۱۳۸۳
بید مجنون
دومین سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای فیلم مجید مجیدی گرفت.
- ۱۳۸۴
به نام پدر
سومین سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای فیلم ابراهیم حاتمیکیا گرفت.
- ۱۳۹۴
بادیگارد
با چهارمین سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول مرد، رکورددار این جایزه شد.
چهرههای مرتبط
پرسشهای متداول دربارهٔ پرویز پرستویی
پرویز پرستویی متولد چه سالی و اهل کجاست؟
او در ۲ تیر ۱۳۳۴ (۲۴ ژوئن ۱۹۵۵) در روستای چالو از توابع کبودرآهنگ استان همدان به دنیا آمد و از کودکی در تهران بزرگ شد.
پرویز پرستویی چند سیمرغ بلورین گرفته است؟
چهار سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد برای «آژانس شیشهای»، «بید مجنون»، «به نام پدر» و «بادیگارد»، بهعلاوهٔ جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران برای «مارمولک».
نقش حاج کاظم را پرویز پرستویی در کدام فیلم بازی کرد؟
در فیلم «آژانس شیشهای» (۱۳۷۶) به کارگردانی ابراهیم حاتمیکیا.
نخستین فیلم پرویز پرستویی چه بود؟
«دیار عاشقان» (۱۳۶۲) به کارگردانی حسن کاربخش.