امیر اطهر سهیلی: ماندگاری یک فیلم مهم‌تر از جشنواره است

به گزارش شهرآرانیوز، سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در اصفهان در حال برگزاری است و «کاکالوتی» یکی از فیلم‌هایی است که در این دوره برای مخاطبان کودک و نوجوان به نمایش درآمده است.

امیر اطهر سهیلی، کارگردان «کاکالوتی»، در گفت‌و‌گو با شهرآرانیوز درباره استقبال مخاطبان از این فیلم، واکنش کودکان در سالن سینما، اهمیت ماندگاری آثار کودک و ظرفیت‌های فرهنگی خراسان برای تولید آثار سینمایی صحبت کرد.

سهیلی درباره استقبال از «کاکالوتی» در جشنواره گفت: استقبال در دو اکران قبلی خوب بود. با توجه به اینکه آماده شدن فیلم زمان زیادی برد و فرصت چندانی برای تبلیغات نداشتیم، برایم جالب بود که علاقه‌مندان آمدند و فیلم را دیدند.

وی افزود: من معمولاً برای همه فیلم‌هایم در ردیف آخر سالن می‌نشینم تا واکنش مخاطبان را ببینم. برایم مهم است بدانم بچه‌ها در کدام سکانس‌ها خسته می‌شوند، چه زمانی سراغ موبایلشان می‌روند و کدام بخش‌ها بیشتر آنها را درگیر می‌کند.

کارگردان «کاکالوتی» ادامه داد: خدا را شکر ریتم فیلم توانست بچه‌ها را تا پایان در سالن نگه دارد. فضای فیلم برای آنها شاد بود و بچه‌ها دست می‌زدند و شادی می‌کردند. همین موضوع برای من کافی بود؛ اینکه توانسته باشیم بچه‌ها را شاد کنیم.

سهیلی درباره نگاه خود به ماندگاری آثار کودک اظهار کرد: همیشه به بازیگران کودک می‌گویم ماندگاری یک اثر خیلی مهم‌تر از جشنواره است. اینکه یک فیلم در حافظه جمعی باقی بماند و بچه‌ها سال‌ها بعد آن را به یاد بیاورند، اهمیت بیشتری دارد.

وی افزود: به نظرم شاید ۳۰ یا ۴۰ درصد یک فیلم خود فیلم باشد و بخش‌های دیگری مانند نماد‌ها و المان‌هایی که در ذهن بچه‌ها می‌مانند، می‌توانند در ماندگاری اثر نقش داشته باشند.

این کارگردان ادامه داد: ما تلاش کردیم در کنار فیلم، روی المان‌هایی مانند لوازم‌التحریر، کتاب‌های قصه و موسیقی‌های مرتبط با فیلم نیز کار کنیم و با کمک حامیان و تهیه‌کننده، هم‌زمان با جشنواره آنها را معرفی کنیم.

سهیلی با اشاره به طراحی عروسک «کاکالوتی» گفت: در جشنواره از عروسک فیلم هم رونمایی کردم تا واکنش بچه‌ها را ببینم. از ابتدا روی المان‌ها و عروسک فیلم فکر کرده بودیم و خوشبختانه با یک تیم جوان، پرانرژی و خوش‌فکر کار کردم.

وی افزود: اعضای این تیم آثار روز جهان را دنبال می‌کنند و از آنها ایده می‌گیرند. ما در اتاق فکرمان ایده‌های خوبی شکل دادیم؛ برای مثال نقاشی با کاموا و بازی فکری از جمله ایده‌هایی بود که مطرح شد.

کارگردان «کاکالوتی» تأکید کرد: البته باید فیلم اکران شود تا ببینیم چقدر از این محصولات حمایت می‌شود. اگر شرایط مناسب باشد، امیدواریم بتوانیم عروسک‌ها و دیگر محصولات مرتبط با «کاکالوتی» را در سطح ملی عرضه کنیم.

سهیلی درباره فعالیت هنرمندان مشهدی در حوزه سینمای کودک نیز گفت: در سینما نمی‌توانیم بگوییم مشهد تنهاست. پسر خود من وقتی فیلم «کاکالوتی» تمام می‌شود و تلویزیون را خاموش می‌کند، می‌تواند بعد از آن فیلمی مثل «زوتوپیا» را ببیند؛ بنابراین رقابت ما شهری نیست.

وی افزود: این موضوع با برخی هنر‌های دیگر متفاوت است. در سینما، مخاطب با آثار تولیدشده در سراسر دنیا مواجه است و به همین دلیل باید برای رقابت در این فضا، فیلم‌هایی با کیفیت و جذاب تولید کنیم.

این کارگردان درباره ظرفیت سینمای عروسکی نیز اظهار کرد: فکر می‌کنم یک‌سری چیز‌ها داریم که متعلق به خودمان است. یکی از آنها عروسک و سینمای عروسکی است؛ البته به شرطی که هوش مصنوعی و انیمیشن ما را از مسیر اصلی دور نکنند.

سهیلی ادامه داد: واکنش بچه‌ها را وقتی فیلم‌های تولیدشده با فناوری‌های جدید و هوش مصنوعی را می‌بینند، باید جدی گرفت. آنها ممکن است بگویند چقدر جذاب است؛ بنابراین باید این تغییرات را بشناسیم و در کنار آن از ظرفیت‌های خودمان نیز استفاده کنیم.

وی درباره تجربه «کاکالوتی» گفت: در این فیلم از سه شاعر کودک استفاده کردم که به نظرم کارشان فوق‌العاده بود و این بخش یکی از تجربه‌های ارزشمند فیلم محسوب می‌شود.

سهیلی با اشاره به اهمیت ادبیات در تولید آثار کودک عنوان کرد: پایه، اساس و بنیان اصلی ما متن است و ما در خراسان ادبیات بسیار قدرتمندی داریم.

وی افزود: امیدوارم در حوزه سینمای کودک در مشهد اتفاق‌های خوبی بیفتد و بستر‌هایی مانند شاهنامه، آثار عطار و حتی شخصیت و فرهنگ امام رضا (ع) را جدی بگیریم. اینها ظرفیت‌های فرهنگی بزرگی هستند که می‌توان آنها را از زاویه‌های مختلف برای کودکان روایت کرد.

کارگردان «کاکالوتی» تأکید کرد: اگر روی این ظرفیت‌ها کمی بیشتر تمرکز کنیم، می‌توانیم تولیدات خوبی برای کودکان داشته باشیم. مهم این است که بتوانیم این میراث فرهنگی و ادبی را با زبان امروز کودکان روایت کنیم و به آثاری جذاب برای نسل جدید تبدیل کنیم.