هنرمند نوجوان: کمانچهام روایتگر رنج و ایستادگی مادران وطن است
تبریز- هنرمند ۱۴ ساله و نوازنده کمانچه گفت: کمانچه میتواند با زبان موسیقی، رنج و چشمانتظاری مادران وطن و بزرگی و ایستادگی فرزندانی را که برای دفاع از سرزمین خود جان باختهاند، روایت کند.

دنیز وجودی، هنرمند ۱۴ ساله و نوازنده کمانچه، در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: از حدود هفت سال قبل و همزمان با آغاز کلاس اول ابتدایی، آموزش کمانچه را نزد استاد سعید میرزازاده شروع کردم و این مسیر را تا پایان دوره ابتدایی ادامه دادم.
شرکتکننده ششمین دوره جشنواره سراسری موسیقی موغام تبریز افزود: آشنایی با کمانچه از همان سالهای کودکی برایم جذاب بود و به مرور علاقهام به این ساز و موسیقی بیشتر شد. آموزش مستمر باعث شد علاوه بر یادگیری تکنیکهای نوازندگی، با فضای موسیقی موغام و ریشههای فرهنگی آن نیز آشنایی بیشتری پیدا کنم.
وجودی ادامه داد: برای یک هنرمند نوجوان، آموختن موسیقی فقط یادگیری نحوه نواختن یک ساز نیست، بلکه فرصتی است برای شناخت بخشی از فرهنگ و هویتی که از نسلهای گذشته به ما رسیده است.
موغام و کمانچه بخشی از هویت آذربایجان هستند
این هنرمند نوجوان با اشاره به جایگاه موغام و کمانچه در فرهنگ آذربایجان و تبریز گفت: موغام و کمانچه تنها میراثی متعلق به گذشته نیستند، بلکه بخشی از هویت فرهنگی ما محسوب میشوند و اگر نسل امروز آنها را یاد بگیرد و با نگاه تازه ادامه دهد، میتوان این هنر را برای نسلهای آینده نیز زنده و پویا نگه داشت.
وی بیان کرد: حفظ یک میراث هنری به این معنا نیست که آن را بدون تغییر در یک قالب قدیمی نگه داریم، بلکه باید ضمن حفظ ریشهها و اصالت، امکان ارتباط آن با نسل جدید را نیز فراهم کنیم.
وجودی افزود: کمانچه زمانی میتواند همچنان صدای فرهنگ و هویت آذربایجان باشد که در کنار حفظ اصالت خود، بتواند با زبان نسل امروز نیز ارتباط برقرار کند. نسل جوان باید احساس کند این موسیقی متعلق به خود اوست و میتواند با آن ارتباط برقرار کند.
ضرورت نگاه به موسیقی به عنوان یک میراث زنده
وی با تأکید بر نقش نسل جوان در تداوم موسیقی موغام اظهار کرد: اگر نسل جدید به موسیقی موغام و کمانچه به عنوان یک میراث زنده نگاه کند، نه یک اثر موزهای، میتوان امیدوار بود که این موسیقی سالهای طولانی همچنان به عنوان بخشی از صدای آذربایجان و تبریز باقی بماند.
این نوازنده نوجوان ادامه داد: نسل ما باید علاوه بر یادگیری شیوههای اصیل موسیقی، شناخت درستی از پیشینه آن داشته باشد. وقتی هنرمند بداند چه میراثی را دریافت کرده و چه مسئولیتی برای انتقال آن دارد، میتواند با انگیزه بیشتری مسیر هنری خود را ادامه دهد.
وجودی گفت: جشنوارههایی مانند جشنواره موغام نیز میتوانند زمینهای برای حضور نسل جوان در کنار هنرمندان باتجربه باشند و به نوجوانان و جوانان انگیزه دهند تا مسیر آموزش و فعالیت هنری خود را جدیتر دنبال کنند.
کمانچه میتواند روایتگر چشمانتظاری یک مادر باشد
این هنرمند نوجوان در ادامه با نگاهی احساسی به نقش کمانچه در روایت احساسات انسانی پرداخت و گفت: اگر قرار باشد کمانچه روایتگر باشد، دوست دارم صدای سازم روایتگر احساسات مختلف مردم باشد؛ اما شاید بیش از همه، روایتگر یک مادر چشمانتظار باشد.
وی افزود: مادری که فرزند خود را برای دفاع از وطن فرستاده و سالها با خاطره او زندگی میکند، احساسات عمیقی دارد که موسیقی میتواند بخشی از آن را روایت کند. کمانچه نیز با ظرفیت احساسی خود میتواند این اندوه و چشمانتظاری را به مخاطب منتقل کند.
وجودی ادامه داد: به نظرم کمانچه میتواند هم اشک و رنج یک مادر را روایت کند و هم بزرگی و ایستادگی فرزندی را که برای سرزمین خود از جان گذشته است. این دو احساس در کنار یکدیگر، روایت عمیقی از مادر، فرزند، وطن و فداکاری شکل میدهند.
نغمهای برای احترام، افتخار و امید
وی با اشاره به معنای اجرای موسیقی در چنین فضایی گفت: نوای کمانچه میتواند در کنار بیان رنج و دلتنگی، حامل احترام، افتخار و امید نیز باشد. موسیقی فقط روایت غم نیست و میتواند در دل یک قطعه، احساسات مختلفی را همزمان منتقل کند.
این هنرمند نوجوان اظهار کرد: وقتی ساز مینوازم، دوست دارم مخاطب تنها صدای کمانچه را نشنود، بلکه احساسی را که پشت این صدا قرار دارد نیز دریافت کند. اگر موسیقی بتواند چنین ارتباطی با مخاطب برقرار کند، میتواند بخشی از خاطرات و احساسات یک جامعه را ماندگار کند.
وجودی در پایان گفت: امیدوارم نسل من بتواند موسیقی موغام و سازهایی مانند کمانچه را با حفظ اصالت و ریشههای فرهنگی آنها ادامه دهد و اجازه ندهد این میراث ارزشمند از زندگی مردم فاصله بگیرد.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده؛ اولین نفر باش.