رضایی: حضور در صحنههای اجتماعی میتواند ادای امانت باشد
اردستان-کارشناس مسائل مذهبی گفت: انسان باید فرصتهای خدمت به مردم، جلوگیری از ظلم و انجام مسئولیت اجتماعی را مغتنم بشمارد و نسبت به امانتهایی که خداوند در اختیار او قرار داده مسئول باشد.

حجتالاسلام روحالله رضایی در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: خداوند متعال در قرآن کریم میفرماید «إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَی أَهْلِهَا»؛ خداوند امر میکند که امانتها را به اهل آن بازگردانید و این موضوع نشان میدهد که انسان در برابر امانتهایی که در اختیار او قرار گرفته مسئول است.
وی افزود: امانت تنها به این معنا نیست که فردی مالی را نزد انسان بگذارد و انسان موظف باشد آن را در زمان مقرر به صاحبش برگرداند، بلکه مفهوم امانت گستردهتر است و بسیاری از نعمتها، مسئولیتها و حقوقی که در اختیار انسان قرار گرفته، در شمار امانتهای الهی قرار میگیرد.
کارشناس مسائل مذهبی خاطرنشان کرد: در میان نعمتها و امانتهایی که خداوند متعال در اختیار انسان قرار داده، نعمت هدایت و نعمت امامت و ولایت از جایگاه ویژهای برخوردار است و اگر بخواهیم در رأس نعمتها و امانتهای الهی را بشناسیم، باید به نعمت هدایت و وجود امام و راهنمای جامعه توجه داشته باشیم.
رضایی تصریح کرد: کارشناسان دینی امانت را به چند دسته تقسیم کردهاند؛ نخست امانتی است که از سوی خداوند متعال نزد بنده قرار گرفته است که نعمت هدایت، راهنمایی و قرار گرفتن در مسیر صحیح از مهمترین مصادیق آن به شمار میرود.
وی بیان کرد: نوع دیگر امانت، امانتی است که یک بنده نزد بنده دیگر قرار میدهد؛ برای نمونه فردی راز و سخنی را با انسان در میان میگذارد و تأکید میکند که این موضوع میان خودمان باقی بماند. در چنین شرایطی انسان موظف است امانتدار باشد و راز دیگران را برای دیگران بازگو نکند.
کارشناس مسائل مذهبی ادامه داد: حقوق دیگران نیز در شمار همین امانتها قرار میگیرد و اگر انسان حقی را نسبت به فرد دیگری بر عهده داشته باشد، باید آن را ادا کند و نسبت به حقوق مردم بیتفاوت نباشد.
رضایی اضافه کرد: نوع دیگری از امانت نیز مربوط به خود انسان است؛ اعضای بدن انسان و نعمتهایی که خداوند به او عطا کرده، نزد خودش امانت هستند و انسان باید در استفاده از این نعمتها نیز امانتدار باشد.
وی با اشاره به فرصت حضور مردم در تجمعات و فعالیتهای اجتماعی گفت: همین حضور و کاری که انسان در چنین صحنههایی انجام میدهد نیز میتواند یک نعمت و امانت باشد و باید از خود بپرسیم آیا وظیفهای را که در ارتباط با این تجمعات بر عهده ما قرار گرفته، بهدرستی انجام دادهایم یا خیر.
رضایی خاطرنشان کرد: در روایتی از امام صادق(ع) درباره گفتوگوی خداوند متعال با حضرت موسی(ع) نقل شده است که خداوند از حضرت موسی(ع) پرسید چه چیزی را برای آخرت خود پیش فرستادهای؟ حضرت موسی(ع) از نماز، روزه و دیگر اعمال عبادی خود سخن گفت، اما به او یادآوری شد که بسیاری از این اعمال برای خود انسان و در جهت رسیدن به پاداش یا دور شدن از عذاب است.
وی افزود: در ادامه این روایت، از حضرت موسی(ع) پرسیده میشود که چه کاری برای خداوند انجام دادهای؛ یعنی چه عملی را انجام دادهای که نفع آن به دیگری برسد. در اینجا موضوعاتی مانند برداشتن سنگ از مسیر مردم، جلوگیری از ظلم، مهربانی و دلسوزی نسبت به دیگران مطرح میشود.
کارشناس مسائل مذهبی تصریح کرد: انسان باید قدر فرصتهایی را که خداوند در اختیار او قرار داده بداند، چراکه ممکن است یک حضور، یک خدمت یا یک اقدام برای جلوگیری از ظلم، علاوه بر اینکه به دیگران نفع میرساند، به عنوان ذخیرهای برای آخرت انسان نیز ثبت شود.
حضور در صحنه و بیاعتنایی به شبهات
رضایی با اشاره به حضور مردم در تجمعات بیان کرد: انسان بدون عذر نباید فرصتهایی را که برای انجام وظیفه و خدمت فراهم شده است از دست بدهد و حضور در این صحنهها میتواند زمینهای برای انجام مسئولیت اجتماعی و دینی باشد.
وی با اشاره به برخی شبهات مطرحشده درباره حضور مردم در تجمعات ادامه داد: گاهی گفته میشود افرادی که در راهپیماییها یا تجمعات حضور پیدا میکنند، در ازای حضور خود پول دریافت میکنند یا با وعدههای مادی به صحنه آمدهاند؛ طرح چنین سخنانی میتواند با هدف دلسرد کردن مردم و دور کردن آنها از حضور اجتماعی صورت گیرد.
رضایی بیان کرد: مردم نباید تحت تأثیر اینگونه سخنان و شبهات قرار بگیرند و باید بدانند که حضور در صحنههای اجتماعی، در صورت انجام با نیت صحیح، میتواند یک مسئولیت و وظیفه باشد.
وی خاطرنشان کرد: وقتی جامعه از نعمت هدایت و رهبری برخوردار است، این نعمت نیز امانتی الهی است و انسان باید نسبت به آن مسئولیت خود را بشناسد و در چارچوب وظایف و تکالیف خود عمل کند.
امانت هدایت را باید به درستی حفظ کرد
کارشناس مسائل مذهبی ادامه داد: نعمت هدایت و نعمت امامت و ولایت از بزرگترین نعمتهایی است که خداوند به انسان عنایت کرده و خوشا به حال کسانی که این بصیرت و بینش را دارند و متوجه هستند که خداوند چه نعمت بزرگی در اختیار آنان قرار داده است.
رضایی تصریح کرد: امروز انسان در میان روزمرگیهای زندگی ممکن است از بسیاری از نعمتها غافل شود، اما یکی از مهمترین وظایف ما این است که بدانیم نسبت به نعمت هدایت و امانتهایی که خداوند در اختیارمان قرار داده، مسئول هستیم.
وی یادآور شد: اگر انسان در مسیر صحیح از این نعمت استفاده کند و امانتدار باشد، میتواند در روز قیامت در پیشگاه خداوند متعال سربلند باشد و امیدواریم همه ما بتوانیم امانتهایی را که خداوند در اختیارمان قرار داده بهدرستی حفظ و ادا کنیم.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده؛ اولین نفر باش.