پرستاران؛ قهرمانان بی‌صدای حوزه سلامت

مرز میان بودن و نبودن، گاهی فقط به اندازه تصمیم چند ثانیه‌ است جایی که همه از اضطراب و هول حادثه عقب می‌نشینند، یک جفت دست بی‌ادعا درست وسط معرکه جلو می‌رود در روزهای داغ دفاع مقدس سوم، وقتی آتش و بمب شهر را می‌سوزاند، این روپوش‌های سفید بودند که خاکریز جان‌ها شدند نسخه پزشک شاید تن را درمان کند، اما چه کسی بی‌تابی نیمه‌شب و کج‌خلقی بیمار و همراهانش را تاب می‌آورد؟ رهبر انقلاب در پیام روز پرستار، درست روی همین نقطه انگشت گذاشتند: پرستاری، صرفاً یک حرفه فنی نیست؛ شأن فرشتگی است. جایی که حضور ممتد و چشم‌های بیدار یک انسان، مانع از سقوط روان یک جامعه به ورطه ناامیدی می‌شود در پیام رهبر معظم انقلاب که مرهم ایثار آنان بود، یک هشدار صریح به چشم می‌خورد: انگیزه، معیشت و کرامت این قشر ایستاده در خط اول، دیگر جای تعلل و شعار ندارد؛ امنیت روحی و جسمی جامعه، به دستانی گره خورده که نباید زیر بار کم‌توجهی بلرزد از خاکریزهای دفاع سوم تا اتاق‌های احیای امروز، سپیدپوشان نشان دادند هر جا امید کم بیاورد، معجزه از سرانگشتان صبوری آغاز می‌شود.