پولیتیکو: دموکرات‌ها برای پایان جنگ ایران برنامه دارند، اما برای مهار تهران نه!
دموکرات‌ها قصد دارند در صورت پیروزی در انتخابات میان‌دوره‌ای، ترامپ را برای پایان دادن به جنگ ایران تحت فشار بگذارند.
فرارو- دموکرات‌های آمریکا در تلاش‌اند با معرفی برنامه‌های خود برای وادار کردن دونالد ترامپ به پایان دادن به جنگ ایران، حمایت سیاسی بیشتری در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره به دست آورند؛ با این حال، این حزب هنوز راهبرد مشخصی برای مواجهه با ایران ارائه نکرده است.
به گزارش فرارو به نقل از پولیتیکو، دموکرات‌ها در حالی مخالفت با جنگ ایران را به یکی از محورهای اصلی فعالیت سیاسی خود تبدیل کرده‌اند که درباره چگونگی مواجهه با تهدیدهای تهران پس از پایان جنگ، موضع روشنی ندارند.
انتقاد از جنگی که به گفته دموکرات‌ها بدون برنامه‌ریزی مناسب آغاز شده، به‌درستی اجرا نشده و هزینه‌های اقتصادی سنگینی بر آمریکایی‌ها تحمیل کرده، برای این حزب آسان است. با این حال، واقعیت این است که ایران همچنان پابرجاست و مواضعی ضدآمریکایی دارد. حتی اگر ترامپ همین امروز به جنگ پایان دهد، ایران همچنان یک قدرت باقی خواهد ماند و ممکن است در مقایسه با دهه‌های گذشته به قدرت بزرگ‌تری تبدیل شود.
در روزهای اخیر از قانون‌گذاران دموکرات، دستیاران آن‌ها و کارشناسان سیاست‌گذاری پرسیده‌ام که آیا برای محدود کردن تهدیدهای ایران برنامه‌ای در دست تدوین دارند یا خیر. پاسخ عملاً منفی بود. هیچ طرح قانونی مهمی در دست تهیه نیست که نشان دهد دموکرات‌ها برای مواجهه با تهران برنامه مشخصی دارند.
ایلان گلدنبرگ، دستیار پیشین کامالا هریس، معاون رئیس‌جمهور وقت آمریکا، در این باره گفت: «در مجموع، دیدگاه غالب این بوده که اوضاع همچنان آن‌قدر نامشخص و متغیر است و این مسئله هم تا دو سال آینده مشکل ما نخواهد بود؛ بنابراین فعلاً صرفاً انتقاد از این فاجعه کافی است. با این حال، این درک نیز وجود دارد که وقتی احتمالاً در سال ۲۰۲۹ قدرت را به دست می‌گیریم، با وضعیتی کاملاً آشفته روبه‌رو خواهیم شد.»
این رویکرد با توجه به مواضع دیرینه و نسبتاً سخت‌گیرانه برخی دموکرات‌ها در قبال ایران قابل توجه است. این همان حزبی است که در سال ۲۰۱۵ نتوانست به‌طور کامل از توافق هسته‌ای باراک اوباما با ایران حمایت کند و بسیاری از اعضای آن، مانند جمهوری‌خواهان، مدعی هستند آمریکا باید مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شود.
تردید دموکرات‌ها برای قرار دادن اقدامات سخت‌گیرانه علیه ایران در اولویت، صرفاً ناشی از افزایش نفوذ جریان‌های ترقی‌خواه و مخالف مداخله نظامی در این حزب نیست. بسیاری از آن‌ها معتقدند تمرکز بر یک برنامه قانونی ضدجنگ، تصمیمی واقع‌بینانه است.
آن‌ها نمی‌خواهند با صحبت درباره خطرات ایران، پیام اصلی خود را مخدوش کنند. از سوی دیگر، زمان و ظرفیت سیاسی محدودی دارند. بنابراین ترجیح می‌دهند بر وادار کردن ترامپ به پایان دادن به جنگ تمرکز کنند و اگر در این زمینه موفق نشدند، دست‌کم کاری کنند که رأی‌دهندگان، رئیس‌جمهور آمریکا را مسئول آشفتگی خاورمیانه بدانند.
دموکرات‌ها می‌دانند ترامپ می‌تواند هرگونه تلاش قانونی آن‌ها را وتو کند یا نادیده بگیرد. با این حال، قصد دارند از طریق رأی‌گیری درباره قطعنامه‌های اختیارات جنگی، برگزاری جلسات نظارتی، استفاده از سازوکارهای تخصیص بودجه و حتی احتمال استیضاح دست‌کم یکی از اعضای کابینه، رئیس‌جمهور را برای پایان دادن به جنگ تحت فشار قرار دهند.
آن‌ها همچنین تلاش خواهند کرد کارزار ضدجنگ خود را در چارچوب روایتی گسترده‌تر قرار دهند؛ روایتی که بر اساس آن، ترامپ و حزب جمهوری‌خواه ناکارآمد هستند و به وضعیت مالی و معیشت آمریکایی‌ها آسیب می‌زنند.
دموکرات‌ها معتقدند ارائه پیشنهادهایی درباره چگونگی مهار تهران به‌راحتی در این چارچوب سیاسی نمی‌گنجد.
یاسمین انصاری، نماینده دموکرات ایالت آریزونا که اصالت ایرانی دارد و با جنگ مخالف است، گفت: «بدون تردید، احساسات بسیار قوی ضدجنگ در سراسر ایالات متحده و در میان هر دو حزب وجود دارد. در فضای سیاسی امروز، پرداختن به مسائل پیچیده سیاست خارجی با نگاهی دقیق و چندجانبه دشوار است؛ به‌ویژه در شرایطی که مردم آمریکا از نظر اقتصادی با مشکلات عمیقی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.»
با این حال، طفره رفتن از پرداختن به مسئله اصلی ممکن است به نقطه‌ضعفی برای دموکرات‌ها تبدیل شود. جمهوری‌خواهان در ماه‌های آینده ممکن است راهبرد ضدجنگ دموکرات‌ها را به‌عنوان تلاشی برای نجات یک حکومت بی‌رحم معرفی کنند و هم‌زمان بکوشند این حزب را شکست‌طلب، ضدنظامی و ضداسرائیلی جلوه دهند.
مارک دوبوویتز از بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها، اندیشکده‌ای که در شکل‌گیری رویکرد دولت ترامپ در قبال تهران نقش داشته است، گفت: «به نظرم معرفی کردن خود به‌عنوان حزبی که تلاش می‌کند حکومت ایران را نجات دهد، در آستانه رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ راهبرد سیاسی شکست‌خورده‌ای خواهد بود.»
چرا انتخابات میان‌دوره‌ای برای هر دو حزب اهمیت دارد؟
نویسنده پولیتیکو در ادامه می‌نویسد کسانی که خواهان استفاده از دیپلماسی برای حل اختلافات متعدد آمریکا با ایران، از جمله برنامه هسته‌ای، موشک‌های بالستیک هستند، باید بپذیرند که این تلاش‌ها تاکنون در بهترین حالت موفقیت محدودی داشته‌اند.
برخی در کنگره معتقدند تعیین سیاست آمریکا در قبال ایران بهتر است به نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ واگذار شود. با این حال، اقدامات کنگره همچنان اهمیت دارند؛ به‌ویژه در عرصه بین‌المللی، حتی اگر نتیجه آن‌ها صرفاً تصویب یک قطعنامه نمادین و انتقادی باشد.
در بخشی از گفت‌وگوها، کریس مورفی، سناتور دموکرات ایالت کنتیکت به نویسنده گفت که جدا کردن تهدید ایران از مشکلاتی که جنگ ایجاد کرده، نوعی مغالطه منطقی است.
مورفی گفت: «این جنگ در حال قدرتمندتر کردن ایران است.»
او با این جمله به مجموعه‌ای از مسائل اشاره داشت؛ از جمله برنامه‌های ایران درباره تنگه هرمز.
این سناتور دموکرات افزود: «این تصور که اگر به این جنگ پایان دهید، در نگاه دیگران در قبال ایران ضعیف به نظر خواهید رسید، خنده‌دار است.»
با این حال، بسیاری از افراد در جناح راست آمریکا با این دیدگاه مخالف‌اند. آن‌ها معتقدند ایران از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل در اواخر فوریه، خسارات نظامی و تلفات قابل‌توجهی در میان رهبران خود متحمل شده است.
برخی جمهوری‌خواهان ممکن است شرایط کنونی ایران را فرصتی برای مقابله با استدلال دموکرات‌ها درباره ضرورت بازگشت به دیپلماسی با تهران بدانند.
آن‌ها احتمالاً استدلال خواهند کرد که توافق هسته‌ای باراک اوباما حتی پیش از خروج ترامپ از آن در سال ۲۰۱۸ نیز بیش از حد ناقص و معیوب بود و نمی‌توانست کارآمد باشد. مخالفان توافق همچنین به این نکته اشاره خواهند کرد که مفاد آن در هر صورت تا زمان حاضر به‌تدریج در آستانه انقضا قرار می‌گرفت.
آن‌ها همچنین خواهند گفت وعده‌های ایران از این پس اعتبار کمتری خواهد داشت؛ چراکه رهبران باقی‌مانده حکومت انگیزه‌ای برای تعامل جدی با واشنگتن ندارند.
بلایس میستال از مؤسسه یهودی امنیت ملی آمریکا (JINSA)، اندیشکده‌ای متمایل به رویکردهای سخت‌گیرانه که به‌طور منظم با جمهوری‌خواهان و دموکرات‌های کنگره تعامل دارد، گفت: «دیپلماسی بارها شکست خورده است. هیچ‌وقت توافقی وجود نخواهد داشت که هم برای ما قابل‌قبول باشد و هم ایران حاضر به ارائه آن باشد.»
ترامپ تا چه اندازه به فشار کنگره توجه خواهد کرد؟
بخش زیادی از آنچه ممکن است طی دو سال آینده رخ دهد، می‌تواند به نمایش‌های سیاسی و تلاش‌های دو طرف برای مبهم کردن معنای برخی واژه‌ها و مطالبات تبدیل شود.
دولت ترامپ حتی حاضر نیست اذعان کند که با ایران در وضعیت جنگ قرار دارد. این دولت محاصره دریایی ایران را نه یک اقدام نظامی، بلکه نوعی فشار اقتصادی معرفی کرده است. در چنین شرایطی، مشخص نیست چرا باید با قطعنامه‌ای درباره اختیارات جنگی موافقت کند که دست‌وپای دولت را ببندد.
با این حال، این احتمال وجود دارد که ترامپ در سال‌های پایانی ریاست‌جمهوری خود نسبت به تصویری که از او در افکار عمومی شکل می‌گیرد، حساس‌تر شود.
یکی از کارکنان دموکرات کنگره که به شرط ناشناس ماندن درباره ارزیابی‌های پشت‌پرده صحبت می‌کرد، گفت: «او احتمالاً هر قانونی را نادیده خواهد گرفت، اما می‌داند که چنین کاری از نظر سیاسی به ضررش تمام می‌شود و به میراث سیاسی خود اهمیت می‌دهد. بنابراین اگر دموکرات‌ها بتوانند روایت غالب را شکل دهند، ممکن است به این فشارها واکنش نشان دهد.»
با این حال، ترامپ می‌تواند بسیار سرسخت و یک‌دنده باشد. او پیش‌تر روشن کرده است که دست‌کم با انجام یک دور دیگر از حملات نظامی گسترده علیه ایران پس از انتخابات میان‌دوره‌ای موافق است و از واژه‌هایی مانند «نابود کردن» استفاده کرده است.
علاوه بر این، سیاست خارجی یکی از حوزه‌هایی است که رؤسای‌جمهور آمریکا معمولاً در آن با محدودیت‌های چندانی روبه‌رو نیستند و ترامپ نیز دیگر با مسئله انتخاب مجدد مواجه نیست.
دونالد ترامپ
دونالد ترامپ سیاستمدار و بازرگان آمریکایی و چهل‌وپنجمین و چهل‌وهفتمین رئیس‌جمهور ایالات متحده است؛ خروج از برجام، دستور حمله به قاسم سلیمانی، بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران در ۱۴۰۴ و آغاز جنگ ۲۰۲۶ با ایران از تصمیم‌های مهم او دربارهٔ ایران است.
همهٔ ۲٬۰۰۷ خبر دونالد ترامپ ←نظرات
هنوز نظری ثبت نشده؛ اولین نفر باش.