برنده مثل بیرانوند، بازنده مثل شجاع
تعویق جام ملتهای آسیا شرایط تعدادی از بازیکنان تیم ملی را دستخوش تغییر خواهد کرد.

جام ملتهای آسیا بعد از هفتهها گمانهزنی به طور رسمی به تعویق افتاد. این خبری بود که کنفدراسیون فوتبال آسیا اعلام کرد تا فدراسیونهای مربوطه بتوانند یک برنامهریزی یکساله دیگر تا شروع این رقابتها داشته باشند. تعویق این تورنمنت مهم علاوه بر آنکه بر سرنوشت تیمها اثر خواهد گذاشت میتواند آینده تعداد زیادی از بازیکنان ملی را هم تغییر دهد؛ به ویژه در مورد ایران که میانگین سنی بالای بازیکنانش، پیش از این هم سوژهای برای نقد شده بود.
بازندهها
تعویق جام ملتهای آسیا به ضرر تعدادی از بازیکنان کنونی تیم ملی خواهد بود؛ این گزارهای تغییرناپذیر است چراکه بسیاری اعتقاد داشتند اسفند همین سال، چندین و چند بازیکن تیم ملی برای همیشه خداحافظی خواهند کرد و یا اینکه دیگر فرصت دعوت شدن به تیم ملی را به دست نخواهند آورد. این موضوع اما حالا درگیر یک «باید» مهم شده؛ چراکه بخش زیادی از همین بازیکنان، ممکن است حتی در جام ملتهای بعدی که قرار است سال آینده برگزار شود، حضور نداشته باشند. مهمترین آنها احسان حاجصفی است؛ بازیکن کهنهکار سپاهان که با دعوت دوبارهاش به تیم ملی انتقادات زیادی را به جان خرید ولی دستآخر موفق شد رکورد تعداد بازیهای ملی را بشکند. او احتمالا اولین قربانی این تعویقِ جام خواهد بود.
شجاع خلیلزاده هم دیگر بازیکنی است که باید در این دسته گنجانده شود؛ او مسنترین بازیکن کنونی تیم ملی است که طبیعتا دیگر فرصتی برای حضور مجدد در فهرست آینده برای حضور در جام ملتهای آسیا به دست نخواهد آورد. درست است که این موارد مشمول گمانهزنی میشوند ولی با توجه به اینکه سال آینده شجاع رفتهرفته در آستانه 40 سالگی قرار میگیرد و تیم ملی قرار است پوستاندازی کند، دیگر خبری از او نخواهد بود.
رامین رضاییان هم باید در این بخش نامش برده شود؛ او کیفیت فنی بالایش را بارها به رخ کشیده ولی علیه بالا رفتن سنوسال نمیتواند کاری کند. رامین که تازه این روزها درگیر مصدومیت است چندین رقیب خوب و جوان دارد که به نظر میرسد باید عرصه را به آنها واگذار کند.
برندهها
همانقدر که خبر تعویق جام ملتها برای تعدادی از بازیکنان کنونی تیم ملی نگرانکننده است، این مورد میتواند برای تعدادی دیگر خبری خوشحالکننده باشد. بزرگترین برنده این ماجرا علیرضا بیرانوند است. درست است که او در زمره جوانان تیم ملی به شمار نمیرود ولی با توجه به پست دروازهبانی کار چندان سختی برای تجربه کردن یک جام ملتهای آسیای دیگر نخواهد داشت. شانسی که بیرانوند آورد این بود که اگر قرار بود جام ملتها همین دی ماه برگزار شود، احتمالا به واسطه رفتن به سربازی، این تورنمنت را از دست میداد ولی تعویق یک ساله به بیرانوند زمان میدهد تا دوباره به بازیهای لیگ برتر برگردد و خودش را در حد مدعی نشان دهد.
محمدحسین کنعانیزادگان هم دیگر بازیکنی است که از این تعویق منفعت میبرد؛ اینکه حق او دعوت به تیم ملی باشد یا نه، ورای ماجرای کنونی است؛ چراکه او به دلیل تشدید مصدومیت و عمل جراحی، قطعا به جام ملتهای امسال نمیرسید ولی تعویق این تورنمنت، او را هم در زمره برندهها میگنجاند. مهدی ترابی، مجید حسینی و علی قلیزاده هم دیگر بازیکنانی هستند که به دلیل آسیبدیدگی شانس حضور در لیست تیم ملی برای شرکت در جام ملتها در دیماه پیشرو را نداشتند اما حالا تعویق رقابتها به سود آنهاست.
دست آخر طیف زیادی از جوانانی که تازه به فوتبال ایران معرفی شده و قربانی آخرین روزهای نسل کنونی شده بودند، برندههای واقعیتری هستند. این بازیکنان که به بهانه نبودن زمان کافی قرار نبود در چرخه جدید تیم ملی برای جام ملتها جایی داشته باشند، حالا به خوبی زمان دارند تا نه تنها به اردوها فراخوانده شوند بلکه در طول یک سال آینده جای پایشان را سفتتر کرده و به ترکیب اصلی هم برسند.

علیرضا بیرانوند
علیرضا صفر بیرانوند دروازهبان تیم ملی فوتبال ایران، زادهٔ ۱۳۷۱ در لرستان، است که با مهار پنالتی کریستیانو رونالدو در جام جهانی ۲۰۱۸ و قهرمانیهای متعدد با پرسپولیس شناخته میشود.
همهٔ ۲۹۵ خبر علیرضا بیرانوند ←نظرات
هنوز نظری ثبت نشده؛ اولین نفر باش.