روایت سربازی که برای کمک به همرزمش به شهادت رسید

خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها-فاطمه گوگردی: شهید «مهدی اسعدی» ۲۴ شهریور ۱۳۸۱ چشم به جهان گشود، جوانی ۲۳ ساله فارغ‌التحصیل رشته حسابداری بود.

شهید «مهدی اسعدی» در تاریخ ۲۱ اردیبهشت سال ۱۴۰۱ لباس دامادی به تن کرده بود و تازه داماد سرباز پادگان سیدالشهدا(ع) همدان بود؛ از آن دست انسان‌هایی که با خلق و خوی حسینی‌اش خود را در دل همسایگان، همرزمان و اهالی محله محبوب ساخته بود و سرانجام نیز در مسیر خدمت و همراهی با همرزمش در ۲۴ اسفند ۱۴۰۴ به فیض شهادت نائل آمد.

رقیه شمخانی مادر صبور و پرفضیلت شهید «مهدی اسعدی» در گفتگو با خبرنگار مهر به خاطرات شنیدنی از خصوصیت اخلاقی، دوران کودکی، عشق به قرآن و روزهای پایانی حیات فرزند شهیدش گفت.

این مادر شهید با توصیف خلق نیکوی فرزندش آغاز می‌کند و با بیان اینکه نمی‌دانم از کجا و از کدام خصلت پسرم بگویم؟ اظهار کرد: من یک دختر کوچکتر از مهدی دارم اما هیچکس برایم مهدی نمی شود و نمی‌تواند کسی جای خالی او را در قلبم پر کند.

وی با اشاره به اینکه هیچ ‌کدام از برترین‌های اخلاقی مهدی را نمی‌توانم حذف کنم، ادامه داد: مهدی جوانی کاردان، مومن، باحیا، دلسوز و اهل دین بود. از همان کودکی در مکتب القرآن حرکت می‌کرد حسینی‌وار زندگی کرد و حسینی‌وار هم شهید شد.

این مادر شهید در مورد خصوصیت اخلاقی کمک به هم نوع در فرزند شهیدش افزود: هر کسی کارش گیر می‌کرد یا کمکی می‌خواست، امکان نداشت مهدی دریغ کند، او همواره آماده و حاضر برای خدمت به مردم بود.

شمخانی ادامه داد: مهدی با اینکه ۲۳ سال بیشتر نداشت، اما از نظر رفتار، عقلانیت و پاک منشی انگار تجربه یک مرد ۵۰ یا ۶۰ ساله را داشت؛ با روی خوش و لبخند با همه برخورد می‌کرد. کاسبان محله و همسایه‌ها شیفته اخلاقش بودند. کلمه «نه» در وجود و حرف‌های پسرم معنایی نداشت.

مادر شهید «مهدی اسعدی» با اشاره به اقدامات خیرخواهانه فرزندش یادآور شد: هر وقت فرد ضعیف، نیازمند یا دست‌فروشی به مغازه مهدی مراجعه می‌کرد، ناامید برنمی‌گشت؛ حتی اگر خودش در آن روز درآمدی نداشت، هر آنچه در جیبش بود هدیه می‌داد. کار پیرزن‌ها و پیرمردها را راه می‌انداخت؛ برای آن‌هایی که فرزندانشان در خارج از کشور بودند، با گوشی خودش تماس تصویری برقرار می‌کرد تا دل مادران را شاد کند. از همان ۱۱–۱۰ سالگی هم برای همسایه‌های سالمند محله خرید می‌کرد و هر چه برای خودش می‌خرید، برای آن‌ها هم تهیه می‌کرد.

پسرم در ۶ سالگی حافظ ۲ سوره بقره و یاسین بود

وی درخصوص انس دیرینه فرزند شهیدی با کلام‌الله مجید، بیان کرد: مهدی در ۶ سالگی سوره‌های یاسین و بقره را حفظ بود. در دوران بارداری‌ام، هشت بار قرآن را ختم کردم و هنگام شیر دادن به او همواره وضو داشتم و قرآن تلاوت می‌کردم. در نوزادی هر وقت بی‌قراری و گریه شدیدی می‌کرد، با صدای اذان یا پخش تلاوت قرآن آرام می‌گرفت. بعدها فهمیدم که این‌ها همه حکمت‌ها و لطف‌های الهی بوده تا فرزندم در مسیر قرآن پرورش یابد.

مادر شهید اسعدی از آخرین دیدار خود با فرزندش قبل از شهادت گفت: آخرین دیدار ما شب جمعه ۲۲ اسفند بود؛ درست یک روز پیش از شهادتش. مهدی ما را برای شام به خانه‌اش دعوت کرد. وقتی وارد خانه‌شان شدم، نورانیت و حال و هوای عجیبی را حس کردم؛ حسی از جنس آرامش و شهد شهادت. پسرم از همان روزهای اول ازدواجش همواره منزلش را با صوت قرآن و نیت‌های خدایی معطر می‌کرد. همسرش می‌گفت یک‌بار هنگام آشپزی با نیت حضرت زهرا (س)، نور عجیبی به شکل بسم الله الرحمن الرحیم بر روی کابینت نقش بست که حتی با دوربین گوشی هم ثبت نمی‌شد اما جلوی چشم روشن بود. مهدی امانتی الهی در دست ما بود.

وی ادامه داد: پسرم از ۸سالگی بسیجی، هیئتی و مذهبی بود؛ از همان دوران کودکی و در سنین ۱۳–۱۴ سالگی به همراه دوستانش هیئت و موکب کوچک، بسیار زیبا و باصفایی در جلوی مسجد قدس برپا می‌کردند. آن‌ها با دست‌های خالی اما دل‌هایی بزرگ، بسته‌های پذیرایی شامل کیک و آبمیوه آماده کرده، شربت نذری درست می‌کردند و با اجاره سیستم صوتی و دود کردن اسفند، فضای معنوی و کوچکی را برای اهل محل تدارک می‌دیدند. یادگاری آن روزها و صفای آن هیئت کوچک همواره خاطره‌ای زیبا و به‌یادماندنی در ذهن‌ها به جا گذاشته است.

ماجرای شهادت در پادگان سیدالشهداء (ع) همدان

شمخانی در تشریح نحوه شهادت فرزندش بیان کرد: مهدی به دلیل اینکه متاهل و پدرش نیز جانباز دفاع مقدس بود می‌توانست بخششی در ادامه خدمت داشته باشد و زودتر خدمت سربازی را تمام کند.

وی ادامه داد: پسرم هم مسئول خرید پادگان و هم دفتردار پادگان بود و از قضا روزهای پایانی سربازی‌ خود را سپری می‌کرد و حتی مرخصی داشت و می‌توانست نرود اما به خاطر همرزمش که مادرش مبتلا به بیماری سختی بود، به پادگان رفت تا کارهای اداری و مرخصی او را پیگیری و امضا کند. در همان حین که می‌خواستند از بخش اداری خارج شوند، بر اثر حمله رژیم صهیونیستی مزدور در جنگ رمضان به همراه همرزمش به شهادت رسیدند.

این مادر شهید با روحیه مقاوم و با افتخار به شهادت فرزندش ادامه داد: اگرچه دوری و فراق پسرم سخت است و دل مادری‌ام می‌سوزد، اما هزاران بار خدا را شکر می‌کنم که مهدی با نام نیکوی «شهید» سربلندمان کرد و سر سفره حضرت زهرا (س) و پیامبر (ص) نشست. پس از شهادتش نیز راه او را رها نکرده‌ایم؛ هزینه‌های هیئت و نذورات را صرف امور خیر می‌کنیم.

وی تصریح کرد: در حال حاضر سرپرستی معنوی ۱۴ کودک نیازمند را بر عهده گرفته‌ایم، به تامین جهیزیه و داروی نیازمندان کمک می‌کنیم و تمام این کارهای خیر و تبرک‌ها را به نیت پسرم مهدی، شهدای کشور و امام راحل انجام می‌دهیم.

شهادت «مهدی اسعدی» این سرباز جوان در پادگان سیدالشهدا(ع) همدان در پی تجاوز رژیم صهیونیستی بار دیگر گواهی داد که روحیه ایثار و مسئولیت‌پذیری در دفاع از امنیت و کیان کشور همچنان در رگ‌های جوانان این مرز و بوم جاری است. امروز نیز هرچند داغ فراق این جوان ۲۳ ساله بر دل خانواده سنگینی می‌کند اما استواری و صبر مادر صبور او و استمرار راه خیرخواهانه مهدی از طریق دستگیری از نیازمندان و امور عام‌المنفعه نشان می‌دهد که یاد و مرام شهدا هیچ‌گاه خاموش نخواهد شد چراکه به فرمان قرآن، شهدا زنده‌اند و در پرتو همین مجاهدت‌ها است که راه خدمت به مردم و اعتلای وطن با اقتدار ادامه دارد.