مرجعی از دیار ارض اقدس
برای آیت الله العظمی وحیدخراسانی، عالم مشهدی که دیروز به دیدار حق شتافت.

«شما که عالمید، ما هم «وحید» دیدهایم.» این جملهای است که در دهه ۶۰ از زبان فضلای حوزه میشنیدیم. یادم هست یک بحث «اصولی/ فقهی» درگرفت میان دو روحانی فاضل که یکی از مکتب فقهی – اصولی حوزه مشهد بود و دیگری از قم آمده بود. بحثشان گرم شده بود به استدلال و استناد. آنکه از قم آمده بود، استاد افشار، با نهایت احترام به مباحث مشهدی، جاودان یاد استاد صادقی، میگفت: شما که خود از علمایید، ما هم «وحید دیدهایم».
منظورش این بود که ما مکتب حضرت آیت الله وحید خراسانی را درک کردهایم. یعنی وحید خراسانی که نام معتبر و محترم بود در حوزه علمیه، که اعتبار میداد به مباحث. نقل قول از او هم بسان برهان قاطع بود برای اهل علم.
از همان سالها این نام بزرگ در ذهنم نقش بست. هرچه بیشتر از ایشان خواندم و شنیدم بر عظمت این نام افزود. قلهای بود در فقه و اصول. زبانی گویا داشت در بیان علوم و معارف اهل بیت. عصاره حوزه علمیه مشهد، نجف و قم بود آیت الله. به گواه شناسنامه حسین وحید خراسانی ۱۱ دی ۱۲۹۹ خورشیدی در نیشابور، شهری در ۱۳۰کیلومتری غرب مشهد متولد شد و به گواه زندگی نامه، او تحصیل علوم دینی را در مشهد آغاز کرد. پس از خواندن ادبیات، سطوح، در درس خارج فقه حضرت آیت الله میرزامهدی اصفهانی و آشتیانی حاضر شده و به اجتهاد رسید. علوم عقلی را از حضرات آیات، میرزا ابوالقاسم الهی و میرزا مهدی آشتیانی فرا گرفت و در سال ۱۳۲۷ در شهر ری با آیت الله سید محمد حجت کوه کمری دیدار کرد و پس از مذاکرات علمی موفق به دریافت اجازه اجتهاد مطلق شد.
وی به قصد تکمیل مبانی و آگاهی از دیدگاههای مراجع حوزه علمیه نجف، در حالی که به درجه اجتهاد رسیده بود، در بیست وهفت سالگی به حوزه علمیه نجف مهاجرت کرد و سالها در درس استادان برجسته این حوزه از جمله آیات عظام شیرازی، حکیم و میلانی حاضر شد.
او از شاگران خاص آیت الله العظمی خویی و یکی از اعضای شورای فقهی او بود. اهل علم میگویند تأثیر اندیشه اجتهادی خویی در روش فقهی وحید خراسانی آشکار بود تا جایی که هم در مبانی و هم در روش اجتهادی میتوان او را ادامه مکتب فقهی آیت الله خویی دانست.
آیت الله وحید همچنین در دورهای که امام خمینی (ره) در نجف بودند، در درس ایشان شرکت میکرد. شیخ حسین وحید خراسانی، خطیبی توانا و سخنوری فرهیخته بود، به گونهای که به عنوان یکی از منبریون مشهور در حوزه علمیه نجف شناخته میشد. سخنرانی هایش در نجف مورد توجه خاص و عام قرار میگرفت. ایشان پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۴۹ در مشهد به تدریس پرداخت. اما در پاییز همان سال از مشهد به قم رفت. از پاییز ۱۳۴۹ تا ۱۳۹۷ به تدریس خارج فقه و اصول اشتغال داشت و حوزه او یکی از پر رونقترین دروس حوزه علمیه قم بود. بزرگانی، چون حضرات آیات و حجج اسلام، سیدمجتبی خامنهای رهبر انقلاب، صادق لاریجانی و سیدحسن خمینی از جمله شاگردانش بودند.
آیت الله مشی مستقل و محترمی داشت و برای حوزه علمیه نیز استقلال تمام قائل بود. با این همه در کنار انقلاب و رهبران آن ایستاد. استاد در دوران دفاع مقدس هشت ساله، در جمع رزمندگان حضور یافت و در سخنرانی اش به تجلیل از رزمندگان پرداخت به این کلام احترام آمیز: آدم وقتی این چهرهها را میبیند، میفهمد خدا در قرآن مجید چه میفرماید: «إِنَّ ٱللَّهَ یُحِبُّ ٱلَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِۦ صَفا کَأَنَّهُم بنیان مَّرصُوص، خداوند دوست مى دارد کسانى را که در راه او، در صف جهاد مى کنند؛ گویى که بنایى آهنین هستند.» او با اشاره به جایگاه امام خمینی (ره) میگوید: «من مفت اینجا نیامدهام. برای تجارت آمدهام. مقصد ما از این سفر دیدن این قیافههای نورانی و به دعوت بزرگ مردی است که رأس روحانیت شیعه است و شما را فراخوانده برای این میدان برای نگهداری دین، برای حفظ اسلام و برای صیانت قرآن به جبهه آمدهاید. پس بدون تردید شما مردم آمدهاید فی سبیل الله بجنگید.»
آیت الله وحید، نماد مرجعیت، مستقل، متعالی و مسئول بود. شرط بلاغ را با ابلاغ نظرش به انجام میرسانید و با حمایت از ملک و ملت و انقلاب نقشی سزامند داشت. استاد با پرورش شاگردان بزرگ در بزرگی حوزه و اسلام و مردم کوشید. او را زندگانی سعید بود و مرگی سعید. نام و یادش جاودانه باد.

روحالله خمینی
سید روحالله موسوی خمینی مرجع تقلید شیعه و سیاستمدار ایرانی بود که رهبری انقلاب ۱۳۵۷ را بر عهده داشت و از ۱۳۵۸ تا زمان درگذشتش در خرداد ۱۳۶۸ نخستین رهبر جمهوری اسلامی ایران بود.
همهٔ ۳۳۶ خبر روحالله خمینی ←نظرات
هنوز نظری ثبت نشده؛ اولین نفر باش.