راهبرد ترامپ هر روز روشن‌تر می‌شود؛ او نمی‌خواهد امتیاز بزرگ رفع تحریم‌ها را صرفاً برای بازگشایی تنگه هرمز «هدر بدهد»، بلکه می‌خواهد مستقیماً سراغ مسئله هسته‌ای برود/ مشکل، ترتیب اجرای اقدامات است/ ترامپ به توافقی نیاز دارد که بتواند آن را به‌ لحاظ ماهوی، متفاوت از برجام معرفی کند/ معامله اصلی به شک

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

سیترونوویچ گفت: مقام‌های ایرانی اعلام کرده‌اند که تهران آماده است درباره محدودیت‌های قابل‌توجه و بازرسی‌های مربوط به برنامه هسته‌ای خود گفت‌وگو کند و حتی حاضر است جدول زمانی این مذاکرات را تسریع کند. اما از دیدگاه تهران، امتیازات هسته‌ای نمی‌تواند بهایی باشد که ایران صرفاً برای دریافت اجرای تعهداتی بپردازد که واشنگتن پیش‌تر پذیرفته است.

به گزارش انتخاب، دنیس سیترونوویچ، عضو اندیشکده شورای آتلانتیک نوشت: راهبرد ترامپ هر روز روشن‌تر می‌شود: او نمی‌خواهد امتیاز بزرگِ رفع تحریم‌ها را صرفاً برای بازگشایی تنگه هرمز «هدر بدهد»، به‌ویژه زمانی که از نگاه او، ایالات متحده همین حالا کنترل مؤثری بر این تنگه دارد. در عوض، او می‌خواهد مستقیماً سراغ مسئله هسته‌ای برود و از گشایش‌های اقتصادی به‌عنوان اهرمی برای دستیابی به چیزی استفاده کند که در واقع یک توافق بسیار بزرگ‌تر است.

وی افزود: مشکل، ترتیب اجرای اقدامات است. موضع تهران اساساً متفاوت باقی مانده است. ایران اصرار دارد که ابتدا باید تفاهم‌هایی که پیش‌تر با واشنگتن حاصل شده، اجرا شوند: محاصره دریایی باید برداشته شود، ایران باید دوباره به دارایی‌های مسدودشده و درآمدهای نفتی خود دسترسی پیدا کند و تعهدات اقتصادی مندرج در یادداشت تفاهم قبلی باید وارد مرحله اجرا شوند. تنها پس از آن است که تهران آمادگی دارد وارد مذاکرات درباره برنامه هسته‌ای خود شود.

سیترونوویچ اظهار کرد: نکته مهم این است که این موضع به معنای رد دیپلماسی هسته‌ای از سوی ایران نیست. مقام‌های ایرانی اعلام کرده‌اند که تهران آماده است درباره محدودیت‌های قابل‌توجه و بازرسی‌های مربوط به برنامه هسته‌ای خود گفت‌وگو کند و حتی حاضر است جدول زمانی این مذاکرات را تسریع کند. اما از دیدگاه تهران، امتیازات هسته‌ای نمی‌تواند بهایی باشد که ایران صرفاً برای دریافت اجرای تعهداتی بپردازد که واشنگتن پیش‌تر پذیرفته است.

او اضافه کرد: بنابراین، اختلاف اصلی بر سر این نیست که آیا مذاکرات هسته‌ای انجام خواهد شد یا نه؛ اختلاف بر سر ترتیب اقدامات است: واشنگتن می‌خواهد پیش از ارائه گشایش اقتصادی قابل‌توجه، امتیازات هسته‌ای دریافت کند؛ تهران می‌خواهد پیش از مذاکره درباره محدودیت‌های هسته‌ای بیشتر، تفاهم موجود اجرا شود.

عضو اندیشکده شورای آتلانتیک تصریح کرد: و این ما را دوباره به ناخوشایندترین پرسش راهبردی بازمی‌گرداند: این جنگ قرار بود دقیقاً به چه چیزی دست پیدا کند؟ اگر واشنگتن پس از تمام این تشدید نظامی، فشار اقتصادی و اختلال در تردد در تنگه هرمز، در نهایت دوباره به چارچوبی بازگردد که در آن ایران در ازای پذیرش محدودیت‌های قابل‌راستی‌آزمایی بر برنامه هسته‌ای خود، از رفع تحریم‌ها برخوردار شود، آنگاه یک پرسش آشکار در واشنگتن به‌سختی قابل اجتناب خواهد بود: این توافق، از نظر بنیادین، چه تفاوتی با منطق برجام دارد؟

او ادامه داد: البته جزئیات هر توافق جدیدی می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی متفاوت و حتی بسیار سخت‌گیرانه‌تر باشد. اما معامله اصلی به‌شکل چشمگیری آشنا به نظر خواهد رسید: گشایش اقتصادی برای ایران در ازای محدودیت‌های مذاکره‌شده و تحت نظارت بر برنامه هسته‌ای این کشور.

سیترونوویچ عنوان کرد: دقیقاً به همین دلیل است که نبرد بر سر ترتیب اقدامات تا این اندازه اهمیت دارد. ترامپ صرفاً به یک توافق نیاز ندارد؛ او به توافقی نیاز دارد که بتواند به‌طور معتبر آن را به‌لحاظ ماهوی متفاوت از توافق هسته‌ای‌ای که سال‌ها از آن انتقاد کرده و بلندپروازانه‌تر از آن معرفی کند.