انتخاب استیون میلر؛ اعلان جنگ ترامپ به مخالفان / تندروترین مشاور رئیس جمهور و حامی جنگ علیه ایران به عنوان رئیس دفتر کاخ سفید منصوب شد

به گزارش خبرآنلاین، ارزیابی گزارش‌های رسانه‌ها نشان می‌دهد که خروج سوزی وایلز، نخستین زن رئیس دفتر کاخ سفید در تاریخ آمریکا که نماد انضباط، مهار درز اخبار و مدیریت پشت‌پرده به شمار می‌رفت و جانشینی استیون میلر ۴۱ ساله از دوشنبه ۹ نوامبر، صفحه جدیدی از تنش‌های حکمرانی را در واشنگتن باز خواهد کرد.

۱. تبارشناسی و صعود؛ از سنتامونیکا تا گوش شنوای ترامپ

استیون میلر در سال ۱۹۸۵ در شهر لیبرال سانتا مونیکای کالیفرنیا و در خانواده‌ای از نسل مهاجران یهودی زاده شد. او از دوران دبیرستان رویکردی رادیکال و مخالف فضای مسلط ایالت کالیفرنیا در پیش گرفت و بعدها کالیفرنیا را نمونه‌ای از یک «ایالت شکست‌خورده که مهاجرت بافت آن را نابود کرده» قلمداد کرد. میلر در دوران تحصیل در دانشگاه دوک با حضور مکرر در تلویزیون و دفاع پرشور از تیم ورزشی دانشگاه به شهرت رسید.

ورود او به سازوکار تصمیم‌سازی واشنگتن با دستیاری چهره‌های ضدمهاجرت کنگره، از جمله سناتور جف سشنز، کلید خورد. در جریان کارزار انتخاباتی ۲۰۱۶، میلر به عنوان سخنران‌نویس به اردوگاه دونالد ترامپ ملحق شد و به دلیل لحن تند، ادبیات تهاجمی و تعهد ایدئولوژیک عمیق به ناسیونالیسم پوپولیستی، خیلی زود به یکی از نزدیک‌ترین معتمدان ترامپ بدل گشت. او از معدود مشاورانی است که توانست در تمامی تلاطم‌های دوره اول ریاست‌جمهوری، اخراج‌های پیاپی، رسوایی‌های داخلی، شورش ۶ ژانویه ۲۰۲۱ و کل دوره بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۵ در کنار ترامپ باقی بماند. چنان‌که ترامپ اخیراً در تمجید از او گفت: «استیون از همان روز اول با من بوده است؛ او به خوبی همه‌چیز را می‌فهمد».

۲. کارنامه و کاربست سیاست‌ها؛ معمار ممنوعیت‌ها و اخراج‌های دسته‌جمعی

میلر همواره به عنوان «مغز متفکر ایدئولوژیک» سیاست‌های داخلی و مرزی ترامپ شناخته شده است:

• ممنوعیت ورود اتباع کشورهای مسلمان (Muslim Ban): در روزهای نخست دوره اول ترامپ در سال ۲۰۱۷، میلر طراح اصلی صدور فرمان اجرایی جنجالی برای منع ورود شهروندان چندین کشور عمدتاً مسلمان بود که به اعتراضات گسترده و چالش‌های حقوقی دنباله‌دار انجامید.

• سیاست جداسازی خانواده‌ها (Zero Tolerance): میلر مغز متفکر راهبرد سخت‌گیرانه سال ۲۰۱۸ بود که به جداسازی اجباری بیش از ۵ هزار و ۶۰۰ کودک مهاجر از والدینشان در مرزهای جنوبی منجر شد.

• سهمیه بازداشت روزانه ۳۰۰۰ نفر: در دولت دوم ترامپ، میلر به عنوان معاون رئیس دفتر و مشاور امنیت داخلی، اداره مهاجرت و گمرک (ICE) را موظف ساخت روزانه دست‌کم ۳ هزار مهاجر را بازداشت کند؛ طرحی که باعث ورود مأموران نقاب‌دار مسلح به محلات مسکونی، بازداشت شهروندان بدون سوءپیشینه و حتی قتل اشتباهی شهروندانی نظیر الکس پریتی (پرستار اهل مینیاپولیس) شد.

• اخراج گسترده کارمندان فدرال: او نقش تعیین‌کننده‌ای در دگرگونی بروکراسی واشنگتن و اخراج ده‌ها هزار نیروی خدمات شهری در سال ۲۰۲۵ ایفا کرد و رهبری نبرد علیه برنامه‌های تنوع نژادی و دانشگاه‌ها را بر عهده داشت.

۳. دفاع تمام‌عیار از جنگ با ایران و راهبرد نظامی تهاجمی

برخلاف برخی تحلیل‌ها که ناسیونالیسم افراطی را با انزواطلبی مطلق هم‌معنی می‌دانند، استیون میلر از معدود دستیاران کاخ سفید بوده که علناً و با تعصب از رویکرد نظامی تهاجمی ترامپ در خارج از مرزها دفاع کرده است.

او در کنار پیت هگست، وزیر دفاع، به عنوان یکی از سرسخت‌ترین حامیان ادامه عملیات نظامی علیه ایران شناخته می‌شود؛ درگیری پرهزینه‌ای که به جهش تاریخی قیمت انرژی، تورم افسارگسیخته و در نهایت شورش صندوق‌های رأی علیه جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای انجامید.

میلر نه تنها از بمباران اهداف هسته‌ای دفاع کرده، بلکه با استناد به «قوانین آهنین زور در جهان»، محاصره بنادر جنوبی ایران را تنها راه تسلیم ساختن تهران دانسته است. ارتقای او با استقبال گسترده پیت هگست مواجه شد؛ هگست در شبکه اجتماعی ایکس با لحنی حاکی از آسودگی خاطر نوشت: «میهن‌پرستان دوباره کنترل اوضاع را به دست گرفتند». این انتصاب عملاً جایگاه متزلزل هگست در برابر استیضاح کنگره را تا حدی تثبیت کرده و سایه تداوم گزینه‌های تهاجمی علیه تهران را زنده نگه می‌دارد.

علاوه بر این، میلر از طراحان حقوقی توجیه عملیات کماندویی دستگیری نیکولاس مادورو در ونزوئلا با استناد به قوانین ضدتروریسم و بمباران قایق‌ها در آمریکای لاتین بوده و کیتی میلر، همسر وی (که پیش‌تر سخنگوی کارگروه بهره‌وری ایلان ماسک بود)، اخیراً با انتشار تصاویری بحث‌انگیز از گرینلند با پرچم آمریکا، بلندپروازی‌های ارضی دولت را دامن زده بود.

۴. خروج سوزی وایلز؛ پایان عصر انضباط و ورود به سنگر مقاومت

سوزی وایلز، استراتژیست کهنه‌کار ۶۹ ساله از فلوریدا، چهره‌ای به شمار می‌رفت که با مهار رفتارهای بی‌محابای ترامپ، سازمان‌یافته‌ترین کارزار انتخاباتی او در ۲۰۲۴ را هدایت کرد و مانع از درز اسناد و آشفتگی‌های داخلی شد. با وجود درمان سرطان سینه در سال ۲۰۲۶، وایلز ساختار دفتر رئیس‌جمهور را اداره می‌کرد اما در ماه‌های اخیر با اظهارات صریح خود در کتاب‌ها و نشریاتی چون ونیتی‌فر، جایی که ترامپ را دارای «شخصیت یک فرد الکلی» توصیف کرده و به خطاهای اطرافیان پرداخته بود، فاصله خود را با هسته ایدئولوژیک افراطی نشان داد.

خروج وایلز و انتقال او به بخش سیاسی بیرون از کاخ سفید، نماد بن‌بست مدیریت عمل‌گرایانه در برابر رئیس‌جمهوری است که شکست در انتخابات را نه خطای راهبردی، بلکه ناشی از نبود جسارت و سستی در پیشبرد اهداف می‌داند. با رفتن او، ترامپ به جای یک «مدیر مهارکننده»، یک «فرمانده جنگی» را در ورودی دفتر بیضی مستقر کرده است.

۵. نقشه راه میلر در برابر اکثریت دموکرات کنگره

رئیس دفتر کاخ سفید نقشی فراتر از یک مشاور دارد؛ او دربان اصلی، هماهنگ‌کننده نهادهای امنیتی، تعیین‌کننده برنامه دیدارهای رئیس‌جمهور و مسئول لابی‌گری با قوه مقننه است. میلر با همراهی ویل شارف، مشاور حقوقی کاخ سفید، ماه‌هاست در حال تدوین سناریوهایی حقوقی هستند تا از طریق اختیارات فوق‌العاده اجرایی و اعلام وضعیت‌های اضطراری، دولت بدون نیاز به مصوبات کنگره به کار خود ادامه دهد.

با این حال، ورود میلر موجی از خشم و انگیزه تهاجمی را در کنگره برانگیخته است:

• حکیم جفریز، رهبر اکثریت جدید دموکرات‌ها: میلر را یک «بیگانه‌هراس خطرناک و افراطی بی‌ملاحظه با دستانی آلوده به خون» خواند و حضور او را یک تومور بدخیم دانست.

• رابرت گارسیا، رئیس جدید کمیته نظارت مجلس نمایندگان: با اشاره به پرونده‌های اخراج، کشتار غیرقانونی و سوءاستفاده‌های قدرت هشدار داد که «استیون میلر باید از همین حالا برای خودش وکیل بگیرد».

• سناتور الکس پادیلا: متعهد شد که دموکرات‌ها با بهره‌گیری از اهرم بودجه، جلسات استماع علنی و صدور احضاریه‌ها، تاروپود سیاست‌های میلر را به چالش خواهند کشید.

کریس ویپل، تاریخ‌نگار برجسته رؤسای دفتر کاخ سفید، این انتصاب را «اعلان جنگ آشکار ترامپ به دموکرات‌ها» نامید و افزود: «میلر فقط یک دنده برای حرکت می‌شناسد و آن گاز دادن با حداکثر سرعت به سمت لبه پرتگاه است». دیوید اکسلرود نیز نوشت برای کسانی که گمان می‌کردند ترامپ پس از باخت به سمت مصالحه می‌رود، ارتقای میلر به مثابه یک «سطل آب یخ» بود.

ترفیع استیون میلر نشان می‌دهد که دونالد ترامپ قصد ندارد دو سال پایانی خود را در قامت یک «اردک لنگ» سرگردان سپری کند؛ بلکه او با سپردن فرمان به تندروترین سرباز خود، پناهگاه کاخ سفید را برای مقاومتی ایدئولوژیک، استفاده حداکثری از وتو، مانور با فرامین اجرایی و جنگ همه‌جانبه فرسایشی علیه کنگره مهیا کرده است.

۴۲/۴۲