حصار کهن شهر اصفهان ثبت ملی شد

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، مرکزاصفهان؛ معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی استان اصفهان گفت: پرونده باروی دیلمی اصفهان یادگار ارزشمند شناسنامه شهر اصفهان در دوران دیلمیان، پس از بررسی در شورای ثبت ملی و بازدید سرپرست پژوهشکده باستان‌شناسی وزارتخانه میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی تایید شد.

سید روح‌الله سیدالعسگری افزود: بقایای این بارو در چند سال گذشته و در خانه‌های محله پشت بارو کشف شد و یک گروه باستان‌شناسی در بازدید ازمکان و با استفاده از مدارک باستان‌شناسی،به این نتیجه رسیدند که این دیوارهمان حصار کهن شهر،معروف به باروی دیلمی اصفهان است.

وی ادامه داد: بقایای باروی دیلمی به دلیل دخالتهای ساخت و سازهای جدید در حدود ۱۵۰ سال پیش تغییرات مختلفی در خود دیده و در قسمت‌هایی از این دیوار، به‌ ویژه در بخش‌هایی که در برخی خانه‌ها قرار گرفته طاقچه‌هایی اضافه شده است، همچنین در برخی از این خانه‌ها، قسمت‌هایی از دیوار به سمت کوچه و برخی دیگر به سمت داخل خانه‌ها باقی مانده که برخی از این قسمت‌های بارو در سه خانه که در حاشیه دیوار قرار دارند قابل مشاهده است، در حالی که قسمت دیگری از دیوار همچنان به سمت کوچه قرار دارد.

سیدالعسگری افزود: به دلیل اینکه از دوره دیلمی تنها «سردر جورجیر» و برخی آثار معماری در مسجد جامع اصفهان و بقایای همین بارو که اکنون در خیابان عبدالرزاق واقع شده، به جا مانده، برای هویت اصفهان اهمیت ویژه ای دارد.

پیشتر، یک باستان‌شناس که در آماده‌سازی پرونده ثبت ملی حصار کهن شهر اصفهان مشارکت داشت، در خصوص ابعاد این دیوار و آنچه برجا مانده گفته بود، حدود ۴.۵ متر از ارتفاع این دیوار از سطح فعلی زمین قابل مشاهده است و ۵۵ متر از طول دیوار به صورت یکپارچه باقی‌مانده است.

بیش از سه متر از ضخامت دیوار قابل تشخیص است و هرچند شواهد تاریخی و باستان‌شناسی نشان می‌دهند که ارتفاع و ضخامت این دیوار بیشتر از آن چیزی است که اکنون مشاهده می‌کنیم.

باروی دیلمی، پس از اسلام و در دوره حکمرانی حسن رکن‌الدوله دیلمی در محدوده بزرگی به وسعت شهر اصفهان در دوران آل بویه احداث شد.

دوره دیلمیان، به‌ویژه در زمان حکومت رکن‌الدوله دیلمی، نقطه عطفی در تاریخ اصفهان است، چرا که این شهر را از مجموعه‌ای از روستاهای پراکنده، به یک مرکز سیاسی و فرهنگی مهم تبدیل کرد و این دیوار به عنوان سند ارزشمند آن دوران شمرده می شود.