چرا پرونده میرحسین موسوی هنوز باز است؟

فرارو- از بامداد امروز، خبر درگذشت میرحسین موسوی در شبکه‌های اجتماعی فراگیر شده است. تا زمان تنظیم این گزارش، خانواده میرحسین موسوی به‌صورت رسمی این خبر را تکذیب نکرده‌اند، اما یک رسانه رسمی پیش از ظهر امروز گزارش داد که این خبر نادرست بوده و موسوی در قید حیات است.

به گزارش فرارو، حدود دو هفته قبل نیز خبر مشابهی ابتدا در پیام‌رسان ایتا منتشر و سپس در سطح رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی فراگیر شد. میرحسین موسوی ۸۵ ساله است و از بهمن ۱۳۸۹ همراه همسرش در حصر خانگی به سر می‌برد. مهدی کروبی، دیگر نامزد معترض انتخابات ریاست‌جمهوری دهم، نیز از همان زمان در حصر بود که چندی پیش حصر خانگی او به پایان رسید.

در ماه‌های گذشته، موضوع ادامه حصر میرحسین موسوی به دلیل انتشار خبرهایی درباره بیماری، آسیب دیدن خانه مسکونی و محل حصر در کوچه اختر، صدور بیانیه و اظهارنظرهای او و همچنین رفع حصر کروبی مورد توجه قرار گرفت. در آخرین اخبار ذکر شده بود که موسوی و رهنورد به دلیل آسیب جدی به خانه‌شان در جریان حمله به منطقه پاستور در ۹ اسفند، توسط نیروهای امنیتی از آن محل خارج شدند. حصر مهدی کروبی در بهار ۱۴۰۴ به صورت رسمی پایان پیدا کرد  اما پرونده حصر موسوی و رهنورد هنوز باز بوده و به تصمیم‌گیری منجر نشده است. این پرونده در شورای عالی امنیت ملی رسیدگی می‌شود.

دو واکنش سیاسی از دو رسانه متفاوت

خبرگزاری فارس ساعتی پیش، در واکنش به خبر فوت میرحسین و با تکذیب این خبر بر اساس پیگیری‌های خبرنگار خود، نوشت: «شایعات هفته‌های گذشته دربارهٔ فوت میرحسین موسوی با اغراض و اهداف سیاسی خاص صورت می‌گیرد.»

در ادامه این گزارش آمده است: «انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ با مشارکت بیش از ۸۵ درصد واجدان شرایط برگزار شد و پس از اعلام نتایج انتخابات، میرحسین موسوی ادعای تقلب را مطرح کرد؛ موضوعی که یک انتخابات بزرگ را با آغاز تحریم و مشکلات اقتصادی به کام مردم تلخ کرد. پس از حدود ۱۹ ماه فتنه‌انگیزی و تشویق ضدانقلاب، در بهمن ۱۳۸۹ برای موسوی محدودیت‌های قانونی تردد و ارتباطات مقرر شد. برخی تحلیلگران حوزه بین‌الملل بر این باورند که اگر فتنهٔ ۸۸ رخ نمی‌داد و کشور با آرامش انتخابات را سپری می‌کرد، آمریکا مجبور بود یک ایران قوی و مستقل را پس از انتخابات ۴۰ میلیونی به رسمیت بشناسد.»

این در حالی است که سه روز قبل، سایت جماران، متعلق به مؤسسه حفظ و نشر آثار امام خمینی (ره)، در یادداشتی خواستار رفع حصر شده و آورده بود: «آنها از ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ در حصر خانگی قرار دارند و نزدیک به شانزده سال است که این وضعیت ادامه دارد. در این مدت نسل‌هایی تغییر کرده‌اند، شرایط کشور بارها دگرگون شده و مسائل و تهدیدهای تازه‌ای پیش روی ایران قرار گرفته است، اما این پرونده همچنان بدون یک راه‌حل روشن باقی مانده است.

مسئله امروز دفاع از همه مواضع گذشته موسوی یا نادیده گرفتن اختلافات و اشتباهات آن دوره نیست. اختلاف نظر و نقد سیاسی بخشی از زندگی هر جامعه‌ای است. مسئله این است که ادامه حصر پس از این همه سال چه کمکی به کشور کرده و آیا استمرار آن توانسته شکاف‌های سیاسی و اجتماعی را کاهش دهد یا خود به بخشی از این شکاف تبدیل شده است.

هزینه یک تصمیم سیاسی فقط در همان روزی که گرفته می‌شود خلاصه نمی‌شود. برخی تصمیم‌ها اگر سال‌ها ادامه پیدا کنند، به حافظه جامعه منتقل می‌شوند و هر بار بخشی از همان فاصله و بی‌اعتمادی را زنده می‌کنند. خبرهای جعلی اخیر درباره درگذشت موسوی نیز نشان داد که این پرونده هنوز برای بخشی از جامعه اهمیت و حساسیت دارد و نمی‌توان تصور کرد که با گذشت زمان، خودبه‌خود از حافظه مردم پاک شده است.

وفاق به معنای فراموش کردن گذشته نیست. قرار نیست تاریخ پاک شود یا اختلافات سیاسی نادیده گرفته شوند. وفاق یعنی اختلافات گذشته مانع ساختن آینده نشوند و کشور بتواند از ظرفیت همه نیروهای اجتماعی و سیاسی خود استفاده کند. همان‌طور که مردم در روزهای تهدید نشان دادند ایران را از اختلافات سیاسی جدا می‌کنند، حاکمیت نیز باید نشان دهد که مردم را فقط در روزهای بحران به یاد نمی‌آورد.»