از مسافرت ماهعسل، عاشق کاشان شدم
مهدی سلطانیراد | افتتاح یک خانه تاریخی بازسازی شده در محله کهنِ کوشکصفیِ کاشان، بار دیگر پای بازیگر تحصیلکرده و تقشآفرین مکمل اما برجسته در تئاتر، سینما و تلویزیون دهه 60 و 70 را به دیار سهراب باز کرد. او شاید به دلیل سخنرانی پسرعمویش محمدرضا حائری –کارشناس مشهور معماری و شهرسازی- در این برنامه حاضر شد اما وقتی پای حرفهایش مینشینی گویا اصلا با کاشان غریبه نیست.

هایده حائری را مخاطبانِ تلویزیون بهخصوص در دهه ۶۰ و ۷۰ و اوایل دهه ۸۰ به دلیل بازیهایش در سریالهای خوب و جذاب آن عصر بهخوبی میشناسند. او از تئاتر به جعبه جادویی آمد و در سینما هم به بازی پرداخت.
هایده حائری مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشته تئاتر از دانشگاه نیوجرسی در آمریکا دریافت کرد و پس از بازگشت به ایران به استخدام دانشگاه فارابی درآمد. شروع فعالیت نمایشی او در ایران از سال ۶۷ با نمایش «بلیت تئاتر و شش نمایش همراه» بود. داوود رشیدی از طرف پدری پسر عموی پدرش و از طرف مادری پسر دایی مادرش است.
هایده حائری سال ۴۱ زمانی که هفت سال داشت وارد حرفه بازیگری شد و روی صحنه تئاتر رفت. حائری ۴۰ سال استاد دانشگاه بوده است و هماکنون بازنشسته شده. او در سال ۸۱ موفق به اخذ دکتری در رشته «پژوهش هنر» (گرایش هنرهای نمایشی) از دانشگاه هنر ایران شد. سال ۷۹ حائری اجرای برنامه «آموزش و هنر» را که از شبکه دو پخش میشد بر عهده داشت. کارگردانی، بازیگری در نمایشهای مختلف، بازیگردانی، داوری چند جشنواره و عضویت در فرهنگستان هنر، دیگر فعالیتهای هنری وی را تشکیل میدهد.
در خلال برنامه افتتاح خانه تاریخی همایون در محله کوشکصفی، دقایقی هایده حائری را درباره کاشان به گفتوگو دعوت میکنم. حائری درباره سوابق سفرش به کاشان میگوید:
قبل از امروز، دو سه ماه پیش با یکی از دوستان به کاشان آمدم. کالبد این شهر جوری است که به قول معروف آدم را به سمت خودش میکشد. تاریخ و سنت، ارزشهای معماری، فرهنگ بالای مردم، مردم نازنین و مهمانپذیر و آرامشی که در این شهر به تو تزریق میشود همه و همه بخش زیادی از مردم کشورمان از جمله من را شیفته این شهر کرده. خب در سالهای اخیر توجه به فرهنگ و هنر و نگاه معمارانه در کاشان گسترش زیادی پیدا کرده. کاشان البته در دهه ۵۰ و دوران حیات سهراب سپهری هم شهر مشهوری بود. الان ولی وجهه بینالمللی هم پیدا کرده و خارجیها نیز کاشان را بهخوبی میشناسند. خیلی از همکاران بازیگر بنده نیز خبر دارم که در کاشان یک خانه سنتی را خریده، احیا کرده و از زیست و استراحت در آن لذت میبرند.
حائری همچنین درباره ظرفیت گردشگری کاشان امروز میگوید: توجه به میراث فرهنگی و بالطبع بالارفتن ظرفیتهای زیرساختی گردشگری در کاشان، باعث شده مردم با هر توان مالی مسافر کاشان باشند، یعنی از هتل مدرن، هتل سنتی، بومگردی و حتی مسافری که میخواهد در کاشان چادر بزند، شرایط برای همه مهیاست و از این جهت کاشان قطب ارزشمند و پرظرفیت گردشگری در ایران است. کاشان را نمیشود طی فقط ۲۴ ساعت دید چون آنقدر ظرفیت تاریخی و گردشگری در کاشان بالاست که بعد حسرت میخوری که حیف شد و چرا بیشتر در کاشان نماندی.
وقتی از حائری می پرسم که آیا در دهه ۵۰ هم به کاشان سفر کرده پاسخ میدهد: بله، سال ۵۵ بعد از ازدواجم برای مسافرت ماه عسل با همسرم راهی شهرهای مرکزی و جنوب کشور شدیم و در برگشت به تهران، به کاشان هم وارد شدیم و از اینجا بود که عاشق کاشان شدم.
حائری گویا از ایجاد مسیر جدید پیادهراه، در سیلک هم خبر دارد و با مسرت میگوید: واقعا از ایجاد این مسیر جدید در سیلک خوشحالم و یقین دارم برای تولید حال خوب برای مردم کاشان موثر است و این اثر باستانی را هم جلوه و نمای بهتری میدهد.
بخش پایانی گفتوگویم با هایده حائری، درباره شرایط امروز تئاتر، سینما و تلویزیون است. او با انتقاد از سطح نازل تولیدات نمایشی و سریال در تلویزیون میگوید: اصلا تمایلی به بازی در این فیلمها و سریالها ندارم چون پیشنهاد و کار درخوری نمیبینم. نه من، بلکه بسیاری از دوستان هنرمند نسل ما دور کار در تلویزیون را خط کشیدهاند. امثال داریوش مودبیان، خواهران برومند، رضا بابک و ایرج طهماسب کجا رفتند؟ حتی به مجید قناد که در تلویزیون متخصص کار کودک بود هم کار نمیدهند. با این تفاسیر، بنده و خیلی از دوستان بازیگر همنسل، ترجیح میدهیم کنار گود باشیم.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده؛ اولین نفر باش.