کاشان از شهرهای کهن و مهم استان اصفهان است که میان کوههای کرکس و کویر مرکزی ایران قرار گرفته است. آب و هوای کاشان در دشت گرم و خشک است، اما روستاهای کوهستانی پیرامون آن مانند قمصر و نیاسر خنکترند و به گلستانهای گل محمدی شهرت دارند.
تاریخچه
تپههای سیلک در حاشیهٔ جنوب غربی کاشان از کهنترین زیستگاههای شناختهشدهٔ فلات ایراناند و پیشینهٔ سکونت در این منطقه را به بیش از هفت هزار سال پیش میرسانند. کاشان در دورههای سلجوقی و ایلخانی یکی از بزرگترین مراکز سفالگری و کاشیسازی جهان اسلام بود و واژهٔ «کاشی» را به نام این شهر نسبت میدهند. در دورهٔ صفوی، باغ فین شکل امروزی خود را یافت. زمینلرزهٔ بزرگ اواخر سدهٔ دوازدهم هجری بخش زیادی از شهر را ویران کرد و بسیاری از خانههای مشهور کاشان، مانند خانهٔ طباطباییها و بروجردیها، در دورهٔ قاجار ساخته شدند.
اقتصاد و جایگاه امروز
کاشان از دیرباز به فرشبافی، پارچهبافی، مخمل و زری شهرت داشته است و امروز نیز صنایع نساجی و فرش، کشاورزی و گردشگری از پایههای اقتصادی آناند. باغ فین در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و بافت تاریخی شهر هر سال گردشگران بسیاری را به کاشان میکشاند. گلابگیری در قمصر و نیاسر در اردیبهشت نیز از رویدادهای پرطرفدار گردشگری منطقه است.
فرهنگ
کاشان زادگاه چهرههای بزرگی چون سهراب سپهری، محتشم کاشانی، کمالالملک و غیاثالدین جمشید کاشانی است. آیین قالیشویان در مشهد اردهال از توابع کاشان در فهرست میراث ناملموس یونسکو قرار دارد. معماری کویری با بادگیرها، حمامها و بازار سرپوشیده، و هنرهایی مانند کاشیکاری، گچبری و نقشهکشی فرش، هویت فرهنگی کاشان را شکل دادهاند.