از انتخاب شایسته «گلزار شهدای اصفهان» به‌عنوان محل برگزاری «افتتاحیه» تا عدم لحاظ حداقل‌های لازم برای استفاده از بضاعت رسانه‌ای مراسم افتتاحیه یک «رویداد بین المللی سینمایی»!

به گزارش خبرنگار اعزامی سینماپرس، افتتاحیه معنوی «سی‌ و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودک و نوجوان» حوالی عصر روز شنبه، ۱۱ مهرماه با حضور «حامد جعفری» دبیر جشنواره، دکتر «علی قاسم‌زاده» شهردار اصفهان و جمعی از خانواده شهدای «جنگ تحمیلی رمضان» و داوران دانش‌آموز جشنواره در محل «گلزار شهدای شهر اصفهان» برگزار شد؛ افتتاحیه‌ای که تلاش داشت تا این رویداد بین‌المللی را به بستری برای بازنمایی فرهنگ مقاومت و پایداری ملت ایران تبدیل کند. اما متاسفانه عدم برخورداری از مشاورت‌های صحیح موجب شد تا ماهیت این مراسم به حالتی رفع تکلیفی تنزل یابد و از هرگونه ارتباط لازم با وجاهت یک «جشنواره سینمایی» آن هم با برخورداری از سطح و «گرید بین المللی» تهی و خالی باشد.

پس اگرچه انتخاب شایسته «گلزار شهدای اصفهان» به‌عنوان محل برگزاری این مراسم، در کنار حضور خانواده‌های شهدا و داوران دانش‌آموز، می‌توانست حامل پیامی روشن درباره نسبت سی‌وهشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودک و نوجوان با فضای عمومی جامعه و تحولات پیرامونی باشد و مفاهیمی همچون «مقاومت» ، «ایستادگی» و «مظلومیت قربانیان جنگ تحمیلی سوم» را از طریق بستر یک «رویداد معتبر بین‌المللی» به محافل فرهنگی و سینمایی جهان مخابره و منتقل نماید؛ اما متاسفانه غفلت از تلفیق این مهم در چارچوب حفظ ماهیت ماهیت سینمایی این رویداد، موجب شد افتتاحیه این جشنواره از ظرفیت‌های حرفه‌ای و فرهنگی خود فاصله بگیرد و بیش از آنکه در تراز یک رویداد بین‌المللی سینمایی ظاهر شود، به سطح یک دورهمی تشریفاتی و فاقد انسجام محتوایی تقلیل یابد و به مجالی برای عکس یادگاری گرفتن مدیران مبدل شود!

نباید از نظر دور داشت که «سی‌ و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودک و نوجوان» در شرایطی برگزار می‌شود که «ایران اسلامی» همچنان تحت تأثیر فضای تهدید و ارعاب ناشی از اقدامات جنگ‌افروزانه «دولت جنایتکار ایالات متحده آمریکا» و «رژیم کودک کش صهیونی» به سر می‌برد. در چنین شرایطی است که عرصه «روایت» به یکی از میدان‌های مهم تقابل کرده است. در چنین فضایی است که «جشنواره‌های بین‌المللی فرهنگی و هنری کشور» می‌توانند فراتر از کارکردهای متعارف خود، به بستری برای بازنمایی واقعیت‌های جامعه ایرانی و «انتقال روایت» به مخاطبان داخلی و بالاخص مخاطبان خارجی مبدل شوند. از این منظر، انتخاب شایسته «گلزار شهدای اصفهان» به‌عنوان محل برگزاری آیین افتتاحیه و قرار دادن خانواده شهد در کانون توجه چنین مراسمی، یک اقدام صحیح و معنادار و واجد ظرفیت‌های نمادین و رسانه‌ای لازم بود. اقدامی که اگر با هوشمندی و در پیوندی متناسب با ماهیت سینمایی این رویداد طراحی و اجرا می‌شد، بی‌تردید می‌توانست زمینه‌ساز بازتاب گسترده‌تر «روایت ایران مظلوم و مقاوم» در عرصه سینمای بین‌المللی و انتقال مؤثر پیام ایستادگی و مظلومیت ملت ایران به افکار عمومی جهان باشد.

دعوت از سینماگران شاخص و شناخته شده «سینمای کودک و نوجوان» و صاحبان آثار پذیرفته شده در این این رویداد برای حضور در «گلزار شهدای اصفهان» و شرکت در آئین افتتاحیه «سی‌ و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودک و نوجوان» و ... حداقل اقدامی بود که می‌توانست خلاء ماهیتی و وجاهت سینمایی این مراسم را پوشش دهد و پیوندی معنادار میان «جامعه سینمایی کشور» با آرمان‌های «شهدای انقلاب اسلامی» را منعکس نموده و زمینه مخابره رسانه‌ای این پیام به محافل سینمایی و مخاطبان بین‌المللی را فراهم آورد؛ فرصتی که غفلت از آن، عملاً بخشی از ظرفیت رسانه‌ای موجود در مراسم افتتاحیه چنین رویداد بین‌المللی را هدر داد.

چرایی عدم تمرکز متناسب بر بازنمایی اقدامات جنگ‌افروزانه «دولت جنایتکار ایالات متحده آمریکا» و «رژیم کودک‌کش صهیونیستی» در طراحی و اجرای آیین افتتاحیه و نیز بهره‌گیری حداقلی از ظرفیت‌های بصری و نمادین برای انتقال مفاهیمی همچون «انتقام خون کودکان شهید میناب» و...، موضوعی است که باید در جای خود به‌صورت مستقل مورد بررسی قرار گیرد؛ اما واقعیت آن است که در یک «جشنواره سینمایی» آن هم در سطح «بین المللی» افتتاحیه صرفا محلی برای ایراد سخنرانی مدیران نیست، بلکه نخستین تصویر رسمی جشنواره در برابر مخاطبان داخلی و خارجی این ریوداد به شمار می‌رود و از همین منظر، از بضاعت رسانه‌ای ویژه‌ای برخوردار است. از این منظر است که «سی‌ و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودک و نوجوان» در کنار توجیه برگزاری چنین افتتاحیه‌ای با الصاق عنوان «معنوی» ، از یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های یک رویداد سینمایی، یعنی «اکران افتتاحیه» ، محروم بود. اما در مجموع فقدان این مؤلفه، در کنار کاستی‌های مشهود در زمینه فضاسازی، تبلیغات، اطلاع‌رسانی و نحوه معرفی و ارائه عمومی رویداد، این پرسش اساسی را پیش می‌آورد که آیا کیفیت و سطح برگزاری این دوره از جشنواره، با شأن، جایگاه و عنوان «بین‌المللی» آن از تناسب کافی برخودار است یا خیر! البته برای قضاوت بهتر در مورد «سی‌ و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودک و نوجوان» باید منظر آغاز فرایند اکران آثار در روزهای پیش رو ماند!